II SAB/Sz 62/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z Jego skargi na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, II. ustanowić radcę prawnego.

R.S. pismem z dnia 5 maja 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na formularzu PPF z dnia 5 maja 2014 r., R.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od 2007 r. przebywa w zakładzie karnym. Otrzymywane wynagrodzenie z tytułu wykonywanej tam pracy przesyła rodzinie, ponieważ sytuacja materialna jego dzieci (trzech córek) jest bardzo trudna. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek alimentacyjny w wysokości [...] zł miesięcznie, a zadłużenie z tego tytułu przekracza kwotę [...] zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Z załączonego zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego z dnia 16 kwietnia 2014 r. wynika, że skarżący obecnie zatrudniony jest odpłatnie i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w kwocie średnio [...] zł brutto miesięcznie, z czego do jego dyspozycji pozostaje kwota około [...] zł. Nadto Dyrektor wskazał, że skarżący posiada zadłużenie alimentacyjne w wysokości [...] zł oraz inne zajęcia w wysokości [...] zł. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 62/14 referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie i jednocześnie ustanowił radcę prawnego. Odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został wnioskodawcy w dniu 16 czerwca 2014 r. W dniu 23 czerwca 2014 r. (data nadania wniosku w urzędzie pocztowym) R.S. złożył sprzeciw od wyżej wymienionego postanowienia i w związku z powyższym na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) utraciło ono moc. Wnioskodawca wskazał, że wszystkie pieniądze, jakie otrzymuje z tytułu wynagrodzenia za pracę w zakładzie karnym przesyła rodzinie, bowiem sytuacja materialna jego dzieci jest bardzo trudna. Konieczność uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 100 zł jest równoznaczna z pozbawieniem rodziny tych pieniędzy, a w sytuacji jego dzieci jest to duża kwota. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). Sąd, mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz dane wynikające ze złożonych do sprawy zaświadczeń służb więziennych uznał, że wysokość osiąganego dochodu nie pozwala skarżącemu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.