II SAB/Sz 48/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na bezczynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić Skarżącej Spółce A. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...](słownie: [...]) złotych.

Uzasadnienie : Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. A. reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Burmistrza Miasta D., po prawomocnym wyroku tut. Sądu z dnia 24 września 2015 r., w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Zarządzeniem z dnia 15 marca 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu strona wyczerpała środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej S. w dniu 26 marca 2018 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 29 marca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.). Przepis ten stanowi w § 1, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Natomiast stosownie do treści art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie z uwagi na to, że akta nie zawierały dowodu potwierdzającego wyczerpanie przez Skarżącą ww. środka zaskarżenia, Sąd zarządzeniem z dnia 15 marca 2018 r. wezwał pełnomocnika Spółki do wykazania, czy przed wniesieniem skargi złożono ponaglenie do organu wyższego stopnia. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 26 marca 2018 r. W związku z tym zakreślony siedmiodniowy termin do jego wykonania minął z dniem 3 kwietnia 2018 r. (gdyż ostatni dzień terminu, tj. 2 kwietnia 2018 r. przypadał na dzień wolny od pracy), jednakże do dnia dzisiejszego Skarżąca nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi złożyła ponaglenie do organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie odnosząc się do zawartego w piśmie z dnia 29 marca 2018 r. oświadczenia o cofnięciu skargi wskazać należy, iż przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania sądowego. W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, a tym samym nie może zostać także umorzone (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 lex nr 527696). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, odrzucił skargę i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu.