II SAB/Sz 42/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania postanowienia postanawia: odrzucić skargę

G. L. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bezczynność Starosty polegającą na niewydaniu postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 kwietnia 2017 r. zobowiązano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 maja 2017 r. W piśmie złożonym dniu 8 maja 2017 r. pełnomocnik oświadczył, że w imieniu skarżącej cofa skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania postanowienia i na podstawie art. 60 oraz art. 160 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Żądany wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Skoro skarżąca, pomimo skutecznego doręczenia w dniu 8 maja 2017 r. wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi, przy jednoznacznym wyrażeniu woli cofnięcia skargi złożonej w tej sprawie, do daty wydania niniejszego postanowienia nie uiściła wymaganego wpisu od skargi, to zachodziła podstawa do odrzucenia skargi. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Pobocznie należy jedynie wskazać, w odniesieniu do treści pisma skarżącej z dnia 8 maja 2017 r. cofającego skargę wniesioną w tej sprawie, że wobec braku uiszczenia wpisu od skargi złożonej w tej sprawie, niedopuszczalne było umorzenie postępowania zainicjowanego skargą, która została odrzucona jako dotknięta brakiem uniemożliwiającym nadanie jej biegu. Cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wolnej od braków formalnych i fiskalnych. Nieuzupełnienie wskazanych braków skutkować musi każdorazowo odrzuceniem skargi, a nie umorzeniem postępowania z powodu jej cofnięcia