II SAB/Sz 36/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę

P. W. w dniu 28 stycznia 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta, uzupełnioną pismem z dnia 31 marca 2021 r. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał problemy związane z zawarciem umowy na dostarczanie energii elektrycznej do lokalu przy [...] w T.. Podał, że w sprawie zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez Gminę T. i Burmistrza polegające na wystawianiu dokumentów, zatajaniu prawdy. Do skargi załączył kserokopie: wniosku z dnia 20 stycznia 2021 r. skierowanego do Burmistrza Miasta w sprawie udzielenia odpowiedzi na jego wcześniejszą korespondencję, pisma z dnia 4 stycznia 2021 r. zatytułowanego "zapytanie" dotyczącego wypowiedzenia umowy najmu lokalu, zaświadczenia lekarskiego, wniosku do Burmistrza Miasta o umorzenie zaległości czynszowej i odpowiedzi Burmistrza w tej sprawie udzielonej pismem z dnia 27 października 2020 r., wniosku z dnia 6 października 2020 r. o przyznanie innego lokalu oraz kserokopie czterech zdjęć. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wyjaśnił, że skarżący zamieszkuje w lokalu przy [...] w T. bez tytułu prawnego do najmu lokalu od dnia 1 grudnia 2020 r. Umowa najmu została wypowiedziana z powodu zadłużenia czynszowego. Skarżący zamieszkał w ww. lokalu, ponieważ zgodnie z wyrokiem sądu sygn. akt I C [...] z dnia 7 października 2011 r. został wskazany ww. lokal socjalny by dłużnik opróżnił lokal wówczas zamieszkiwany. W dniu 19 sierpnia 2016 r. została zawarta umowa najmu na okres 2 lat. Po zakończeniu umowy na czas określony najemca wystąpił o zawarcie umowy najmu na kolejny okres. Z dniem 23 sierpnia 2018 r. została zawarta umowa najmu lokalu na czas nieokreślony. Burmistrz podał nadto, że w dniu 8 października 2020 r. wpłynął wniosek skarżącego o umorzenie zaległości czynszu. Po przeanalizowaniu sytuacji i uzyskaniu informacji z Zakładu Budynków Komunalnych dotyczącej bieżącej sytuacji dłużnika w dniu 27 października 2020 r. została wystosowana odpowiedź na wniosek. W dniach 4 stycznia 2021 r. oraz 20 stycznia 2021 r. wpłynęły kolejne pisma skarżącego. Odpowiedź na ww. pisma, w oparciu o stanowisko ZBK, została przesłana w dniu 2 lutego 2021 r. Odpowiedź na pismo, które wpłynęło do organu w dniu 3 lutego 2021 r. została udzielona w dniu 1 marca 2021 r,. po ustaleniu z ZBK "T." bieżącej sytuacji dotyczącej lokalu i ciążącego na nim zadłużenia. W piśmie z dnia 31 marca 2021 r. skarżący zakwestionował stanowisko organu zaprezentowane w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137 – j.t.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała jej działalność została taką kontrolą objęta. Ograniczenie zakresu kontroli wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 – j.t. ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 oraz z 2019 r., poz. 60 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 768 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W świetle przytoczonego przepisu zauważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Z akt niniejszej sprawy wynika, że podstawą sformułowanych przez skarżącego zarzutów są kwestie związane z najmem lokalu mieszkalnego, położonego w T. przy [...] Wyjaśnić należy, że zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 611). Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 i 2 tej ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy, która na zasadach i w wypadkach przewidzianych w tej ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym generalną regułą jest przynależność spraw z zakresu prawa i korzystania z lokali mieszkalnych, w tym należących do mieszkaniowego zasobu gmin, do materii cywilnoprawnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 3035/130). Kwestie te nie mieszczą się zatem w granicach właściwości sądów administracyjnych. Prowadzi to do uznania, że sprawa dotycząca kwestii regulowanych umową najmu lokalu mieszkalnego nie jest sprawą administracyjną podlegającą kognicji sądownictwa administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność organu w tym przedmiocie, w tym dotycząca udzielenia odpowiedzi w powyższym zakresie, nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy, Sąd odrzucił skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.