II SAB/Sz 33/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na bezczynność Starosty W. w przedmiocie udzielenia informacji p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. D. J. wniósł o "wydanie zaświadczenia o faktycznej pojemności silnika pojazdu", który był zarejestrowany pod nr [...] Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r., nr [...], Starosta W. odmówił wydania zaświadczenia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...], Samorządowe Kolegium odwoławcze w K. utrzymało powyższe postanowienie w mocy. Skarżący pismem z tej samej daty wniósł skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Kolejnym pismem z [...] listopada 2020 r., D. J. wezwał Starostę Powiatowego w W. do "ujawnienia kompletnej dokumentacji na podstawie, której zarejestrowano pojazd, w zakresie porównania zawartego w niej numeru silnika względem zarzutów Starosty Powiatowego wskazujących, że silnik w pojeździe mógł zostać wymieniony, co jest sprzeczne ze stanem faktycznym". W odpowiedzi na powyższy wniosek, Starosta – pismem z dnia [...] listopada 2020 r. poinformował skarżącego, że aby wniosek ten mógł być właściwie rozpatrzony, konieczne jest jego sprecyzowanie, poprzez wskazanie czy wymieniony wnosi o wgląd w akta sprawy, czy o wydanie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy. W piśmie z dnia [...] listopada 2020 r., skarżący wskazał, że dokumenty należy zgodnie z k.p.a. udostępnić w formie elektronicznej w formacie pdf za pośrednictwem epuap – celem dalszego wykorzystania w postępowaniu sądowym. Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. D. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Starosty W. polegającą na nieprzedstawieniu skarżącemu dokumentów "na okoliczność uprawdopodobnienia tezy, że w pojeździe o nr VIN [...] doszło do ingerencji w zakresie zmiany silnika". Starosta W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z tego względu, że przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, oraz z tego względu, że skarżący nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi, gdyż nigdy nie był stroną czynności rejestracji pojazdu dokonanej przez organ, a jedynie pełnomocnikiem właściciela pojazdu. Jednocześnie Starosta wskazał, że skarżący - powołując się na informacje producenta - wnosił o wydanie zaświadczenie co do pojemności silnika pojazdu, która według niego powinna wynosić [...] [...]. Ta informacja jednak ma znaczenie wtórne, ponieważ pojazd którego żądanie dotyczyło, w momencie rejestracji nie był pojazdem fabrycznie nowym. Podstawę do ustalenia pojemności silnika stanowiło badanie techniczne wykonane przez uprawnionego diagnostę. Zgodnie z tym badaniem pojemność silnika wynosiła [...] [...] i taka sama pojemność silnika została odnotowana w certyfikacie rejestrującym pochodzącym od brytyjskiego urzędu rejestrującego. D. J. potwierdził ten certyfikat własnoręcznym podpisem, a tak ustalonej pojemności silnika nigdy nie kwestionował w okresie posiadania pojazdu. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2021 r. skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu "z ujawnienia, że Starostwo Powiatowe celowo wprowadza w błąd" WSA w Szczecinie ponieważ od początku w dokumencie, którym posługuje się organ jest wskazany numer silnika, obok błędnie naniesionej pojemności silnika pojazdu. "Kłamstwem jest, że podczas rejestracji diagnostyka sprawdzała pojemność silnika", pojemność została przepisana z dokumentacji, nie da się sprawdzić pojemności wnętrza silnika podczas oględzin. Pojazd [...] produkowano tylko z jednym silnikiem o pojemności [...] [...]. Tymczasem organ zarejestrował pojazd o tym samym numerze silnika ale z dwukrotnie zawyżoną pojemnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.4)), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 §3). Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest więc konkretna sprawa administracyjna indywidualnego podmiotu, w której na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących organy administracji publicznej są władne wydać konkretny akt administracyjny albo dokonać innych, określonych przepisami prawa, czynności (aktów) z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków indywidualnego podmiotu. Skarga na bezczynność organu ma za zadanie spowodowanie rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej konkretnego podmiotu w sposób przewidziany przepisami prawa, w formie, która zgodnie z ww. regulacją, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie należało rozważyć, czy bezczynność Starosty W. polegająca na nieprzedstawieniu dokumentów na okoliczność potwierdzenia tezy, że w pojeździe wymienionym w skardze doszło do zmiany silnika, dotyczy aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 lub pkt 9 p.p.s.a. Do przyjęcia, że dana czynność jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa niezbędne jest stwierdzenie, że przedmiotowa czynność podjęta jest w sprawie indywidualnej, ma charakter publicznoprawny, dotyczy uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem podejmującym daną czynność (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13). Zdaniem Sądu, czynność Starosty, której domaga się skarżący, takiego charakteru nie ma. Sprawa, w której skarżący zarzuca bezczynność Staroście dotyczy oceny przez ten organ dokumentów przedstawionych wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu i jest elementem postępowania zakończonego decyzją dotyczącą rejestracji pojazdu wydawaną na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450). W postępowaniu tym właścicielowi pojazdu służą prawa strony, które obejmują możność kwestionowania dokonanej przez organ oceny dokumentów przedłożonych wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu. Przepisy obowiązującego prawa nie przewidują możliwości odmiennej oceny dokumentów przedłożonych wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu w drodze udzielenia informacji na zadane pytanie, a następnie wnoszenia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy pytanie to pozostanie bez odpowiedzi. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. i kontrolowana skarga nie mieści się w tym zakresie. Z tych względów, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.