II SAB/Sz 29/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, , po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2023 r. sprawy ze skargi P. C. na bezczynność Dyrektora Samorządowej Agencji Promocji i Kultury w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że Dyrektor Samorządowej Agencji Promocji i Kultury dopuścił się bezczynności oraz, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2) zobowiązuje Dyrektora Samorządowej Agencji Promocji i Kultury do rozpoznania wniosku P. C. z dnia 23 listopada 2022 r. w zakresie informacji dotyczącej żądania nr 1, tj. przekazania kopii załącznika nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r. zawartej pomiędzy Samorządową Agencją Promocji i Kultury a H. E. Spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w W. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 3) umarza w pozostałym zakresie postępowanie sądowoadministracyjne; 4) zasądza od Dyrektora Samorządowej Agencji Promocji i Kultury na rzecz P. C. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

P. C. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżący") wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Samorządowej Agencji Promocji i Kultury w S. (dalej: "organ zobowiązany", "SAPiK") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga oparta została o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Wnioskodawca pismem z 23 listopada 2022 r. zwrócił się do organu zobowiązanego o udostępnienie informacji publicznej. Powołując się na przepisy art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) – dalej: "u.d.i.p." wniósł o: 1) przekazanie kopii umowy (z 5 maja 2022 r.) wraz z kompletem ewentualnych aneksów, załączników i porozumień dotyczących współpracy SAPiK z H. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka"), na podstawie których Spółka ta wystawiła SAPiK fakturę [...] z 4 lipca 2022 r. na kwotę [...]zł; 2) przekazanie kopii dokumentu, korespondencji (również prowadzonej w trybie roboczym – e-mail, z której wynikałby powód konieczności zawarcia porozumienia z 6 maja 2022 r. dotyczącego zaangażowaniu SAPiK w działania, których realizacji podjęła się Spółka zawierając umowę z 27 grudnia 2021 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że: w przekazanej (wcześniej) umowie z 27 grudnia 2021 r. terminem realizacji wydarzenia miał być miesiąc lipiec 2022 r. (definicja "event" - § 1 pkt 2 umowy); w piśmie z 18 listopada 2022 r. poinformowano go o fakcie przesunięcia terminu wydarzenia; w porozumieniu z 6 maja 2022 r. (pkt 2) znalazła się informacja o drugim lub trzecim weekendzie lipca 2022 r., czyli o terminie zgodnym z umową. Wniosek z 23 listopada 2022 r. obejmował żądanie udostępnienia informacji w formie wiadomości e-mail skierowanej na podany w piśmie adres Wnioskodawcy. W odpowiedzi na wniosek z 7 grudnia 2022 r. organ zobowiązany przesłał Wnioskodawcy kopię umowy z 5 maja 2022 r. o wykonanie usługi polegającej na promocji Imprezy artystycznej o charakterze plenerowym z cyklu "[...]" oraz informację, że rozmowa, której treść dotyczyła terminu organizacji wydarzenia wskazanego w porozumieniu z 6 maja 2022 r. odbyła się pomiędzy jego stronami telefonicznie.. Wnioskodawca w wiadomości e-mail z 7 grudnia 2022 r. zwrócił się do organu zobowiązanego o dosłanie wymienionych w przedmiotowej umowie załączników. Organ zobowiązany wiadomością e-mail z 17 stycznia 2023 r. w nawiązaniu do korespondencji z 7 grudnia 2022 r. przekazał Wnioskodawcy "wyrys" terenu wydarzenia artystycznego. Wnioskodawca 25 stycznia 2023 r. skierował do organu zobowiązanego wiadomość, w której odniósł się między innymi do odpowiedzi dotyczącej jego wniosku z 23 listopada 2022 r. W tym zakresie wskazał, że udzielona odpowiedź okazała się niekompletna w zakresie pkt 1. Wnioskodawca wyjaśnił, że pomimo kilkukrotnie kierowanej do organu zobowiązanego korespondencji (w tym wiadomości z 7 grudnia 2022 r.) sugerującej konieczność uzupełnienia odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, poza "wyrysem" terenu wydarzenia artystycznego nie przekazano kompletu załączników do umowy z 5 maja 2022 r. Ponadto wskazał, że w umowie zawarto, także postanowienia: w § 1 pkt 3 – "Scenariusz Imprezy wraz z harmonogramem prac nad jej organizacją stanowi załącznik do niniejszej umowy"; § 2 pkt 2 ppkt 1 – "...uzgodniony teren na organizację Imprezy (dalej: Teren), zlokalizowany w S. (wyrys terenu w załączniku nr 1)" – którego otrzymanie Wnioskodawca potwierdził; § 3 pkt 1 ppkt b – "umieszczenia nazwy [...] - ..., herbu miasta ...haseł-sloganów Zamawiającego wymienionych w Załączniku nr 4 do niniejszej umowy...". W dniu 17 lutego 2023 r. wpłynęła do organu zobowiązanego skarga z 15 lutego 2023 r. na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej na podstawie wniosku z 23 listopada 2022 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. załączników do umowy z 5 maja 2022 r.: scenariusza imprezy wraz z harmonogramem prac nad jej organizacją oraz załącznika określanego w umowie jako "załącznik nr 4" i załącznika zatytułowanego "Rider garderoby hospitality". W treści pisma Strona zarzuciła naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek; 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej Wobec powyższego Strona wniosła o: zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 23 listopada 2022r w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. stanowiących zgodnie z treścią umowy załączniki do niej: 1) scenariusz Imprezy wraz z harmonogramem prac nad jej organizacja; 2) załącznik określany w umowie jako "załącznik numer 4"; 3) załącznik "Rider garderoby hospitality" oraz zasądzenie od organu zobowiązanego na rzecz Strony kosztów postępowania według norm przepisanych. W wiadomości e-mail z 2 marca 2023 r. organ zobowiązany wskazał, że w związku wnioskiem z 25 listopada 2022 r. (prawidłowo 23 listopada 2022 r.) przekazuje w załączeniu: scenariusz imprezy; załącznik określany w umowie jako "załącznik nr 4"; załącznik "Rider garderoby – hospitality". Natomiast w odpowiedzi na skargę z 3 marca 2023 r. organ zobowiązany wyjaśnił, że pismem z 2 marca 2023 r. Skarżący otrzymał zawnioskowane dokumenty. W związku z tą okolicznością organ zobowiązany wniósł o oddalenie skargi w całości. W dalszej kolejności organ zobowiązany podkreślił, że na wszystkie skierowane do niego wnioski zostały wystosowane odpowiedzi, zawierające wszystkie wnioskowane dokumenty, zarówno nieprzetworzone, jak i przetworzone oraz wyjaśnienia merytoryczne na zadane we wnioskach pytania (tu wymienił 28 pism z różnych dat). Skarżący w piśmie nadesłanym 6 maja 2023 r. za pośrednictwem platformy ePUAP poinformował Sąd, że podtrzymuje skargę na bezczynność z 15 lutego 2023 r. w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 23 listopada 2022 r., w części dotyczącej załączników (załącznika numer 4) do umowy z 5 maja 2022 r. (data wpływu kopii umowy do SAPiK 5 lipca 2022 r.). W dalszej kolejności Skarżący wyjaśnił, że organ zobowiązany przesłał 2 marca 2023 r. dokument (jako załącznik nr 1 do pisma), którego nie można uznać za załącznik numer 4 do umowy z 5 maja 2022 r. Zdaniem Skarżącego załącznik nr 4 powinien zawierać zestawienie haseł i sloganów Zamawiającego, które miały być umieszczone w materiałach promocyjnych Imprezy realizowanej w wykonaniu umowy. Przesłany dokument zawiera wyłącznie plan kampanii promocyjnej. Skarżący zwrócił uwagę, że przesyłany wcześniej przez organ zobowiązany załącznik nr 1 do tej samej umowy był opisany treścią "Załącznik 1". Przesłany dokument nie jest opisany w sposób jednoznacznie wskazujący, że jest to załącznik nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r. Treść zawarta w dokumencie nie odpowiada treści jaką winien zawierać załącznik nr 4 do przedmiotowej umowy. W dalszej kolejności Skarżący podniósł, że organ zobowiązany podał nieprawdę w odpowiedzi na skargę podnosząc, iż kierowana do niego korespondencja stanowiła wyłącznie wnioski o informację publiczną. Skarżący podkreślił, że wnioski (12 wniosków) o udostępnienie informacji publicznej, zostały przez niego złożone w dniach: 9 lipca 2022 r.; 1 sierpnia 2022 r.; 3 sierpnia 2022 r.; 20 września 2022 r.; 8 listopada 2022 r.; 23 listopada 2022 r.; 8 grudnia 2022 r.; 2 stycznia 2023 r.; 5 stycznia 202 r.; 18 stycznia 2023 r.; 25 stycznia 2023r.; 7 lutego 2023 r. Dodatkowo wskazał, że organ zobowiązany zignorował wnioski i konieczne było złożenie łącznie sześciu skarg do WSA w Szczecinie na bezczynność organu. Normą w działaniu organu stało się przekazywanie odpowiedzi na wnioski dopiero po otrzymaniu skarg kierowanych za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego. Skarżący opisał, także bardziej szczegółowo korespondencję, powołując się na jej daty i zakres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023., poz. 259 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Według art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd podkreśla, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. (por. wyroki NSA: z 25 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2931/16; z 30 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1692/15; z 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 503/15; z 19 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 88/13). Sąd wskazuje, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji, która w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania "informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne", a ponadto "informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Procedurę dostępu do informacji publicznej w kompleksowy sposób reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca unormował w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, zaś art. 6 u.d.i.p. zawiera przykładowy katalog takich spraw. Natomiast zgodnie z art. 4 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (ust. 1). Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z 2020 r. poz. 568 i 2157 oraz z 2021 r. poz. 2445), oraz partie polityczne (ust. 2). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (ust. 3). Jak stanowi art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Powyższe reguły doznają pewnej modyfikacji w przypadku, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w ocenie jego adresata, dotyczy "informacji przetworzonej" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W świetle powyższego wskazać należy, że na gruncie u.d.i.p. o bezczynności możemy mówić, jeżeli w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. adresat wniosku (jako podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej) nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Dlatego też dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Przechodząc do analizy kwestii podmiotowej w okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd wskazuje, iż krąg podmiotów zobligowanych do udzielenia informacji publicznej nie jest ograniczony wyłącznie do podmiotów mieszczących się w pojęciu administracji w sensie organizacyjnym, ale obejmuje również podmioty mieszczące się w pojęciu administracji w sensie funkcjonalnym. Podkreślić należy, że wykonywanie zadań z zakresu administracji publicznej nie należy wyłącznie do organów administracji rządowej i organów samorządu terytorialnego, lecz i do innych podmiotów nienależących do aparatu administracji publicznej, takich jak samorządy zawodowe, spółdzielnie, spółki prawa handlowego, a nawet podmioty prywatne (por. E. Ochendowski - Prawo administracyjne, część ogólna, Toruń 1999 r.; wyrok NSA z dnia 22 marca 2019 r., sygn. akt I OSK 1098/17). W rozpatrywanej sprawie nie jest kwestionowana przez organ treść wniosku ani data jego wpływu – 23 listopada 2022 r. W tym dniu do organu wpłynął wniosek Skarżącego o przesłanie pocztą elektroniczną informacji obejmującej 1) przekazanie kopii umowy wraz z kompletem ewentualnych aneksów, załączników i porozumień dotyczących współpracy SAPiK ze Spółką, na podstawie których Spółka wystawiła SAPiK fakturę [...] z 4 lipca 2022 r. na kwotę [...]zł; 2) przekazanie kopii dokumentu, korespondencji (również prowadzonej w trybie roboczym – e-mail, z której wynikałby powód konieczności zawarcia porozumienia z 6 maja 2022 r. dotyczącego zaangażowaniu [...] w działania, których realizacji podjęła się Spółka zawierając umowę z 27 grudnia 2021 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że: w przekazanej umowie z 27 grudnia 2021 r. terminem realizacji wydarzenia miał być miesiąc lipiec 2022 r. (definicja "event" - § 1 pkt 2 umowy); w piśmie z 18 listopada 2022 r. poinformowano Wnioskodawcę o fakcie przesunięcia terminu wydarzenia; w porozumieniu z 6 maja 2022 r. (pkt 2) znalazła się informacja o drugim lub trzecim weekendzie lipca 2022 r., czyli o terminie zgodnym z umową. W związku z powyższym nie budzi wątpliwości, że ustawowy termin dla udzielenia żądanej informacji publicznej upłynął 7 grudnia 2022 r. Sąd podkreśla, że w analizowanej sprawie osią sporu między stronami jest twierdzenie organu, że w wykonaniu żądania z 23 listopada 2022 r. organ zobowiązany przekazał Skarżącemu komplet dokumentów, czyli także sporny załącznik nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r. Jak wskazywał sam Skarżący 7 grudnia 2022 r. została mu udostępniona informacja publiczna w zakresie pytania nr 2 wniosku. Przekazana została również częściowa odpowiedź w zakresie pytania nr 1 wniosku, tj. umowa, jednak bez dodatkowych dokumentów stanowiących wraz z przekazaną umową całość porozumienia jej stron. W dniu 17 stycznia 2023 r. organ dosłał Skarżącemu dokument "załącznik nr 1, tj. wyrys terenu". Zdaniem Skarżącego umowa, o której udostępnienie wnioskował zawiera, także postanowienia: w § 1 ust. 3 – "[...] Scenariusz Imprezy wraz z harmonogramem prac nad jej organizacja stanowi załącznik do niniejszej umowy" oraz w § 3 ust. 1 lit. b – "umieszczenia nazwy [...] - ..., herbu miasta... haseł-sloganów Zamawiającego wymienionych w załączniku nr 4 do niniejszej Umowy w reklamach oraz w materiałach promocyjnych Imprezy w internecie (strony: Interia.pl i portale społecznościowe)." Skarżący w skardze wniósł o: zobowiązanie organu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, tj. stanowiących zgodnie z treścią umowy załączniki do niej: 1) scenariusz Imprezy wraz z harmonogramem prac nad jej organizacją; 2) załącznik określany w umowie jako "załącznik numer 4"; 3) załącznik "Rider garderoby hospitality" oraz zasądzenie od organu na rzecz Strony kosztów postępowania według norm przepisanych. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że w wiadomości e-mail z 2 marca 2023 r. organ zobowiązany wskazał, że w związku wnioskiem przekazuje w załączeniu: scenariusz imprezy; załącznik określany w umowie jako "załącznik nr 4"; załącznik "Rider garderoby – hospitality". Natomiast w odpowiedzi na skargę z 3 marca 2023 r. organ zobowiązany wyjaśnił, że pismem z 2 marca 2023 r. Skarżącemu przekazano zawnioskowane dokumenty. Skarżący w piśmie nadesłanym 6 maja 2023 r. za pośrednictwem platformy ePUAP poinformował Sąd, że podtrzymuje przedmiotową skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej załącznika nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r. Skarżący wyjaśnił, że organ zobowiązany przesłał 2 marca 2023 r. dokument (jako załącznik nr 1 do pisma), którego nie można jednak uznać za załącznik nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r. Jak bowiem wyjaśnił, załącznik nr 4 powinien zawierać zestawienie haseł i sloganów zamawiającego, które miały być umieszczone w materiałach promocyjnych Imprezy realizowanej w wykonaniu umowy. Jego zdaniem przesłany dokument zawiera wyłącznie plan kampanii promocyjnej. Zdaniem Skarżącego uwagę zwraca opis załącznika. W tym zakresie wskazał, że przesyłany wcześniej przez organ zobowiązany załącznik nr 1 do tej samej umowy był opisany jako "Załącznik 1", podczas gdy przesłany dokument nie jest opisany w sposób jednoznacznie wskazujący, że jest to "załącznik nr 4" do tej umowy. Ponadto treść zawarta w dokumencie nie odpowiada treści jaką winien zawierać załącznik nr 4 do umowy. Powołane powyżej argumenty Skarżącego, po analizie materiału dowodowego sprawy potwierdza, również Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Nie sposób stwierdzić, aby którykolwiek z nadesłanych przez organ zobowiązany dokumentów stanowił wspominany załącznik nr 4. Podkreślić należy, że także dokument zatytułowany "Harmonogram 24.06.2022 r." nie jest załącznikiem, o którym mowa w § 3 ust. 1 lit. b umowy. Zakres załącznika został w tej regulacji umownej jednoznacznie opisany. Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uznania, że zakres żądania w skarżonym zakresie budził wątpliwości organu zobowiązanego. Oczywiście organ mógł w przypadku wątpliwości, co do treści wniosku o udzielenie informacji publicznej, zobowiązać Skarżącego do sprecyzowania żądania. W okolicznościach niniejszej sprawy nie było jednak takiej konieczności. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że organ powinien rozpoznać przedmiotowy wniosek w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. oraz następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób, w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W kontekście powyższego, przyjąć należy, że w niniejszej sprawie miała miejsce bezczynność organu zobowiązanego w rozpatrzeniu wniosku Skarżącego z 23 listopada 2022 r., o czym Sąd orzekł w pkt 1 sentencji wyroku. Terminy udostępnienia informacji publicznej zostały bowiem przez organ bezspornie przekroczone, jednak całokształt sprawy pozwolił Sądowi na stwierdzenie, że działanie organu zobowiązanego nie było zamierzone i wynikało z tego, że wniosek obejmował oprócz samej umowy, także załączniki do niej. W związku z czym, Sąd uwzględnił okoliczność, że w przypadku przygotowywania odpowiedzi na żądanie o udostępnienie informacji publicznej niektóre załączniki mogły zostać pominięte. Ponadto jak wynika z materiału dowodowego, w wyniku prowadzonej pomiędzy Skarżącym i organem zobowiązanym korespondencji, odpowiedź była przez ten ostatni uzupełniana. Tak, więc organ zobowiązany dosłał Skarżącemu dodatkowe dokumenty. Sąd zwraca uwagę, że po otrzymaniu przez organ zobowiązany skargi - w dniu 17 lutego 2023 r. - odpowiedź na wniosek Skarżącego została kolejny raz uzupełniona, o brakujące dokumenty (z wyjątkiem spornego załącznika nr 4). Nie można zatem zarzucić organowi celowego uchylania się od udzielenia informacji publicznej. Z powyższych względów w ocenie Sądu bezczynność organu zobowiązanego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono również w pkt 1 sentencji wyroku. Zaznaczyć należy, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Ponadto, rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być w oczywisty sposób pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Z rażącym charakterem bezczynności mamy więc do czynienia, gdy okres zaniechania jest długotrwały, zaniechanie jest celowe lub zamierzone przez organ, ewentualnie wynika z innych niepodlegających akceptacji przyczyn. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego lekceważenia wniosku Skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Powyższe oznacza także, że jakkolwiek na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, ale już w dniu wyrokowania przez Sąd, tj. 18 maja 2023 r., bezczynny był jedynie w zakresie wspomnianego załącznika nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r., w pozostałym zakresie udostępnił żądaną informację i bezczynny już nie był. Tę okoliczność potwierdził sam Skarżący. Przypomnieć należy, że istotą skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W tych okolicznościach podstawa z art. 149 § 1 p.p.s.a. do zobowiązania organu do udostępnienia żądanej przez Skarżącego informacji publicznej, zaistniała w zakresie informacji dotyczącej żądania nr 1, tj. przekazania kopii załącznika nr 4 do umowy z 5 maja 2022 r. zawartej pomiędzy SAPiK i Spółką. Mając na uwadze powyższe Sąd, uznał za zasadne zobowiązać organ do realizacji obowiązku informacyjnego w terminie 14 dni od otrzymania akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku. Natomiast działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe w części dotyczącej zobowiązania organu do załatwienia wniosku Skarżącego w pozostałym wskazanym w skardze zakresie. W oparciu o całokształt analizowanej sprawy, Sąd orzekł jak w pkt 3 sentencji wyroku. Dodatkowo Sąd wskazuje, że nie rozstrzygał w kwestii orzeczenia z urzędu o wymierzeniu organowi grzywny oraz przyznania od organu na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie sposób działania organu zobowiązanego, w opinii Sądu nie uzasadniał zastosowania z urzędu tych środków dyscyplinujących. Ponadto w sprawie brak było wniosku Skarżącego o zastosowanie ww. środków. O zwrocie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, na które składa się uiszczony przez Skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł, rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., tak w pkt 4 sentencji wyroku. Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne są na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.