II SAB/Sz 255/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w T. w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji postanawia: odrzucić skargę.

M. K. w dniu 13 września 2022 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w T. w sprawie przekazania jego odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił między innymi, że w dniu 19 sierpnia 2022 r. przekazał odwołanie skarżącego wraz kompletem dokumentów do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2022 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia. Przesyłka zawierająca ww. zobowiązanie Sądu została doręczona skarżącemu w dniu 24 listopada 2022 r. (k. 105). W zakreślonym przez Sąd terminie, ani dotychczas skarżący nie odpowiedział na ww. wezwanie. Postanowieniem dnia 29 grudnia 2022 r. Sąd odmówił przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi (brak poprzedzenia skargi środkiem zaskarżenia w postaci ponaglenia). Skarżący nie zaskarżył powyższego postanowienia, wobec czego stało się ono prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei według art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej jako "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku skarg na przewlekłość i bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia. Oznacza to, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek do złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłość i bezczynność organu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2754/20, z dnia 28 września 2022 r. sygn. akt II OSK 1847/22czy postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt II SAB/Sz 97/22, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W niniejszej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Z treści odpowiedzi na skargę organu, jak i z nadesłanych akt sprawy nie wynika, aby przed złożeniem skargi skarżący wniósł ponaglenie. Nie odpowiedział również na wezwanie Sądu do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, a tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.