II SAB/Sz 250/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. i J. G. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu [...] września 2022 r. (data stempla pocztowego) R. G. i J. G. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. w sprawie wypłaty świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 14 października 2022 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpali środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia), w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpali środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie sądowe została doręczona skarżącym w dniu 21 października 2022 r. (vide: k. 24-25 akt sądowych). W piśmie z dnia [...] października 2022 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę, gdyż przedmiotowe w sprawie świadczenie zostało im wypłacone z zaległościami. Skarżący nie udzielili odpowiedzi, czy wyczerpali środek zaskarżenia przed wniesieniem skargi, poprzez wniesienie ponaglenia na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., zwanej dalej "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny wymóg złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżących do wykazania, czy przed wniesieniem skargi wyczerpali środek zaskarżenia, poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, oraz nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia). Jednakże pomimo wystosowanego przez Sąd wezwania, skarżący nie wykazali, aby taki środek zaskarżenia przed wniesieniem skargi zastosowali. Odnosząc się do wniosku skarżących z dnia [...] października 2022 r., wyjaśnić należy, iż zastosowanie art. 60 p.p.s.a., prowadzące do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu. Oświadczenie o cofnięciu skargi, złożone przez skarżących, nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, z uwagi na niespełnienie wymogu wyczerpania środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., niedopuszczalną skargę odrzucił.