Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SAB/Sz 196/26

Postanowienie WSA w Szczecinie z 30 października 2026 r., II SAB/Sz 196/26 – obywatelstwo

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
30 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie uznania za obywatela polskiego postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 8 września 2026 r. E. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Wojewody Zachodniopomorskiego w przedmiocie uznania za obywatela polskiego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia w rozumieniu art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 1 października 2026 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał środek zaskarżenia, poprzez wniesienie na piśmie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie oraz do nadesłania kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia w organie), w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarżący nie wyczerpał przysługującego środka zaskarżenia, co skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi z dnia 24 października 2026 r. skarżący poinformował, że osobiście stawił się w urzędzie celem ponaglenia organu do załatwienia sprawy, a także czynił to telefonicznie, w związku z czym nie może przedstawić ponaglenia w formie pisemnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 - dalej "k.p.a."). Przepis ten stanowi, że stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r., sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 2754/20 i z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Ani z odpowiedzi organu na skargę, ani z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący wniósł ponaglenie przed skierowaniem sprawy do Sądu. Okoliczność tę potwierdził zresztą sam skarżący w piśmie z 24 października 2026 r. wskazując, że nie jest w stanie przedłożyć ponaglenia wniesionego na piśmie, gdyż składał je tylko ustnie. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. powinno zachować formę przewidzianą w art. 63 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu albo w postaci elektronicznej. W związku z tym skarżący nie może skutecznie powoływać się na zwykłe ponaglenie ustne. Brak zachowania bowiem wymaganej przepisami formy oznacza, że środek zaskarżenia nie został prawidłowo wniesiony, co uniemożliwia jego uwzględnienie (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SAB/Wa 186/24). W ustalonym stanie faktycznym uznać zatem należy, że skarżący nie wyczerpał trybu opisanego w art. 37 k.p.a., skutkiem czego jego skarga wniesiona do Sądu jest niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest jej odrzucenie z racji niemożliwości przyjęcia skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć skarżącemu drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w uzasadnieniu postanowienia są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Informacje o sprawie

Data wpływu
29 września 2026
Symbol z opisem
6053 Obywatelstwo 658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Sędziowie
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny