II SAB/Sz 152/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA [...] Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i sprecyzowania skargi na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił skargę J. P. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego, w przedmiocie rozpoznania wniosku. W uzasadnieniu ww. orzeczenia wskazano, że Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 9 listopada 2021 r. wezwał skarżącą do: - złożenia oświadczenia, czy skarży bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku, czy też skarży postanowienie Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] października 2021 r., w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż wnosi skargę na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku, - uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, poprzez podpisanie skargi z dnia 2 listopada 2021 r. podpisem zaufanym albo podpisem kwalifikowanym lub nadesłanie odpisu własnoręcznie podpisanej skargi, bowiem dołączone załączniki do pisma ogólnego nie zostały opatrzone podpisem zaufanym lub kwalifikowanym, bądź poprzez włączenie treści skargi do pisma ogólnego i podpisanie jak wyżej - pod rygorem jej odrzucenia. Sąd ustalił, że powyższe wezwanie skarżąca odebrała w dniu 18 listopada 2021 r., jednakże w zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie nie usunęła braku formalnego skargi, co uniemożliwiło nadanie temu pismu dalszego biegu. Brak reakcji skarżącej na wezwanie sądowe jednocześnie pozwolił na przyjęcie, że skarżąca skarży bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego i tak też Sąd określił przedmiot postępowania. Wobec powyższego, w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. art. 46 § 1 pkt 4, art. 46 § 2a i 2b oraz art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowienie zostało wysłane skarżącej pocztą elektroniczną (ePUAP) i doręczone w dniu 17 grudnia 2021 r. (dowód: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia znajdujące w aktach administracyjnych sprawy). W dniu 17 grudnia 2021 r. skarżąca za pośrednictwem platformy ePUAP złożyła wniosek o przywrócenie terminu do zrealizowania wezwania Sądu zobowiązującego do sprecyzowania skargi i jej podpisania. W uzasadnieniu strona wskazała, że wykonała wezwanie Sądu, jednak jak się okazało, z uwagi na problemy techniczne związane z przerwami dostępu Internetu, nie zostały one przesłane ePAP-em. Fakt ten stwierdziła dopiero w momencie otrzymania postanowienia z dnia 9 grudnia 2021 r. Dodatkowo podniosła, że przeoczenie awarii Internetu i w konsekwencji bezskuteczne przesłanie zredagowanych przez nią oświadczeń i pism związane było, także z okresem, gdy była w stanie choroby. Oświadczyła, że była przekonana, że udzieliła odpowiedzi i dlatego dokonała opłaty wpisowej do przedmiotowej sprawy. Do ww. pisma włączyła treść podpisanej podpisem zaufanym skargi, w której to oświadczyła, że skarga dotyczy bezczynności Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku. Nadto załączyła potwierdzenie dokonania wpłaty kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Warunki powyższe muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawie wskazać należy, że zgodnie z oświadczeniem skarżącej o uchybieniu termin do wykonania zobowiązania wzywającego do uzupełnienia braków formalnych i sprezycowania skargi dowiedziała się z postanowienia Sądu z dnia 9 grudnia 2021 r. odrzucającego jej skargę. Jak wynika z akt sprawy postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 17 grudnia 2021 r. i tego samego dnia zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do realizowania zobowiązania Sądu, co świadczy o dochowaniu siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Spełniony został również warunek z art. 87 § 4 p.p.s.a., skoro złożyła oświadczenie precyzujące przedmiot skargi, a nadto przesłała właściwie podpisaną skargę. Natomiast we wniosku nie uprawdopodobniła, aby uchybienie terminu było niezawinione. W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, że uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, powódź, pożar, itp. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, opubl. w Lex nr 1530525). Zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez skarżącą w motywach wniosku nie dowodzą braku winy w uchybieniu terminu, a tym samym nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i sprecyzowania skargi. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, że była przekonania, iż skutecznie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu i powołała się na chorobę i przeoczenie awarii Internetu, która spowodowała, że jej odpowiedź nie została przesłana przez platformę ePUAP. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżąca nie wykazała, aby dochowała należytej staranności w procesie wysyłki dokumentu za pośrednictwem ePUAP. Podkreślić trzeba, że strona wnosząc pismo drogą elektroniczną, ma możliwość sprawdzenia, czy pismo istotnie zostało wprowadzone do systemu informatycznego. W przypadku wprowadzenia pisma do systemu, tworzone jest bowiem tzw. Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (UPP), które jest dokumentem potwierdzającym poprawną formalnie wysyłkę dokumentu i przyjęcia dokumentu przez dany podmiot, co wynika z ogólnodostępnych informacji znajdujących się na platformie ePUAP. Innymi słowy rzecz ujmując, jeżeli dana osoba wniosła podanie drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy ePUAP, to wygenerowanie UPP pozwala jej przyjąć, że dokument ten wpłynął do tego podmiotu. Dokument UPP jest tworzony automatycznie, a strona ma możliwość zapoznania się z nim oraz wydruku. Gdyby strona skorzystała z tej możliwości to wówczas wiedziałaby, że do skutecznego przesłania korespondencji nie doszło. Brak dokonania sprawdzenia przez skarżącą, czy wystawiono UPP świadczy o niedochowaniu należytej staranności (zaniedbaniu). Stąd też okoliczność przeoczenia awarii Internetu, czy błędnego przekonania o skuteczności udzielenia odpowiedzi na wezwane Sądu, nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Co więcej, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła swojego twierdzenia jakoby brak przesłania do Sądu korespondencji elektronicznej, spowodowany był awarią Internetu. Nie przedstawiła bowiem od dostawcy swojego Internetu jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego przerwy w dostawie usług. Z kolei skuteczność wprowadzenia pisma do systemu informatycznego, jak już wyżej wskazano, możliwe było do sprawdzenia. Również ogólne powołanie się przez skarżącą na chorobę nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Wyjaśnienia wymaga, że choroba, aby uprawdopodabniać niezawinioną przeszkodę w dokonaniu czynności procesowej, musi mieć charakter nagły, niespodziewany i uniemożliwiać stronie samodzielne działanie lub wyręczenie się osobą trzecią. Przy czym strona winna uwiarygodnić, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności np. poprzez przedstawienie zaświadczenia lekarskiego. Tymczasem strona nie wykazała stosownym dokumentem charakteru choroby, okresu jej trwania oraz jej wpływu na uchybienie terminu. Podsumowując stwierdzić należy, że skarżąca nie podała realnych, niezależnych od jej należytej staranności zdarzeń, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.