II SAB/Sz 151/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta Miasta K. w przedmiocie sprzedaży lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę

R. O. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając Prezydentowi Miasta bezczynność i przewlekłość postępowania w sprawie sprzedaży lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że przepisy prawa administracyjnego nie mają zastosowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 zr zm.), dalej: "P.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku, gdy rzecz dotyczy sprawy administracyjnej w postępowaniu kończącym się wydaniem decyzji, postanowienia albo innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zasady wykupu mieszkań komunalnych określają uchwały poszczególnych dzielnic lub gmin w danej miejscowości, które wydawane są na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Sprzedaż nieruchomości należącej do gminy jako jednostki samorządu terytorialnego jest jedną z form prawnych zarządzania nieruchomościami, stanowiącymi mienie komunalne. Stosownie do art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.) organem uprawnionym do reprezentowania gminy w sprawach gospodarowania nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego jest organ wykonawczy gminy, tj. wójt, burmistrz, prezydent. Jednakże procedura zbywania nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego mieści się w sferze prawa cywilnego. Stosownie do art. 27 ustawy o gospodarce nieruchomościami, sprzedaż nieruchomości wymaga zawarcia umowy w formie aktu notarialnego. Podstawą do kwalifikacji aktu z zakresu administracji publicznej jest regulacja w przepisach prawa materialnego, które umocowują organ administracji publicznej do wydania jednostronnego aktu w przedmiocie uprawnienia wynikającego z przepisów prawa. W przedmiotowej procedurze zarówno organ gminy, jak i podmiot zainteresowany nabyciem lokalu z zasobu gminy występują w charakterze równorzędnych podmiotów. Taka forma działania organu gminy wyklucza możliwość dochodzenia przez potencjalnego nabywcę lokalu swojego interesu prawnego zarówno w administracyjnym toku instancji, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym, co w konsekwencji czyni niniejszą skargę niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając zatem na uwadze okoliczność, iż skarga R. O. jest niedopuszczalna, sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucił.