II SAB/Sz 133/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe

M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w sprawie udostępnienia informacji publicznej, w związku z brakiem odpowiedzi organu na wniosek z dnia 12 lipca 2020 r. w zakresie wskazania czy: - na terenie Zakładu Karnego w W. znajduje się cela mieszkalna, w której oprócz drzwi w wejściu do celi zamontowano kratę koszową (dystansującą), a także całodobowo można monitorować zachowanie osadzonego przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk; - na terenie Zakładu Karnego w W. jest stanowisko ochronne, na którym funkcjonariusz Służby Więziennej całodobowo kontroluje zachowanie osadzonego, pełniąc dozór przy otwartych drzwiach celi mieszkalnej i zamkniętej kracie koszowej (dystansującej) uniemożliwiającej osadzonemu samodzielne opuszczenie celi; - administracja zakładu Karnego w W. , na podstawi decyzji organu postepowania karnego wykonawczego o monitorowaniu zachowania osadzonego, stosowała lub stosuje wobec osób przebywających w Zakładzie Karnym w W. – na podstawie § 4 ust. 1 pkt 9 i 10 instrukcji nr [...] Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sprawie zapobiegania samobójstwom osób pozbawionych wolności – środki profilaktyczne polegające na stałej, całodobowej, bezpośredniej kontroli zachowania osadzonego, zakwaterowanego w całodobowo monitorowanej celi przez wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk przez dodatkowego funkcjonariusza Służby Więziennej, pełniącego całodobowo dozór przy otwartych drzwiach celi – całodobowo monitorując zachowanie osadzonego przez zamkniętą kratę koszową (dystansującą) uniemożliwiającą osadzonemu opuszczenie celi, a jeżeli ww. środki były stosowane, podanie wobec ilu osadzonych były zastosowane w latach 2015-2019 oraz na dzień sporządzenia informacji publicznej. Pismami z dnia 12 listopada i 16 grudnia 2020 r. skarżący cofnął skargę, wskazując, że organ udostępnił żądaną informację publiczną, dlatego też oświadczenie o cofnięciu skargi należy uznać za konieczne i zasadne. W odpowiedzi na skargę z dnia 10 grudnia 2020 r. organ wskazał, że z uwagi na udostępnienie skarżącemu żądanej informacji publicznej, wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe wywołane skargą.