II SAB/Sz 123/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu na posiedzeniu uproszczonym w dniu 4 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi Spółka A. na przewlekłość i bezczynność postępowania Wójta Gminy P. w przedmiocie rozpoznania wniosku I. stwierdza, że Wójt Gminy P. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z wniosku Spółka A. z dnia 18 października 2021 r., II. stwierdza, że przewlekłość nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie sądowe w sprawie bezczynności Wójta Gminy P. w rozpoznaniu wniosku Spółki A. z dnia 18 października 2021 r., IV. oddala skargę w pozostałym zakresie, V. zasądza od Wójta Gminy P. na rzecz strony skarżącej Spółka A. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 18 października 2021 r., P. Spółka z o.o. w W., wniosła do Wójta Gminy P. o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej na działce o nr ewidencyjnym [...], obręb B., gmina P.. Pismem z dnia 5 listopada 2021 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków złożonego wniosku. W dniu 17 listopada 2021 r. strona odpowiedziała na przedmiotowe wezwanie przedkładając warunki przyłączenia do sieci energetycznej E. Sp. z o.o. Pismem z dnia 24 listopada 2021 r. organ zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. o zwrot lub wypożyczenie akt sprawy nr [...] wraz z decyzją z dnia [...] marca 2019 r. w celu weryfikacji dokumentacji dotyczącej ww. inwestycji z uwagi na ponowne złożenie wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej na działce o nr ewidencyjnym [...], obręb B., gmina P.. W dniu 5 stycznia 2022 r. Spółka P. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. ponaglenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy P. sprawy z jej wniosku z dnia 18 października 2021 r. W dniu [...] lutego 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem nr [...] uznało ponaglenie na uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy P. termin do załatwienia sprawy do dnia 18 marca 2022 r., zaś w przypadku konieczności prowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do merytorycznego zakończenia postępowania - do dnia 15 kwietnia 2022 r. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że żądane przez Wójta akta pozostają w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie. Pismem z dnia 24 lutego 2022 r. Wójt Gminy P. zwrócił się do Sądu o zwrot akt sprawy nr [...] WSA w Szczecinie, pismem z dnia 1 marca 2022 r., poinformował o przekazaniu akt do sądu wyższej instancji. W związku z tym, organ I instancji zwrócił się w dniu 7 marca 2022 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z prośbą o wypożyczenie akt ww. sprawy. Pismem z dnia 8 marca 2022 r. organ I instancji zawiadomił inwestora o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy do 31 maja 2022 r. W dniu 21 marca 2022 r. żądane akta wpłynęły do organu I instancji, zaś pismem z dnia 6 kwietnia 2022 r. Wójt wezwał inwestora do dostarczenia aktualnej mapy zasadniczej oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanej inwestycji. W odpowiedzi, Spółka poinformowała, że brak jest podstaw prawnych do uczynienia zadość wezwaniu. Pismem z dnia 4 kwietnia 2022 r. P. Spółka z o.o. w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy P. w sprawie rozpoznania jej wniosku o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w zakresie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej na działce o nr ewidencyjnym [...], obręb B., gmina P.. Zdaniem strony skarżącej, organ nie załatwił sprawy w terminie wyznaczonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., co więcej do dnia sporządzenia skargi nie wydał decyzji, ani nie poinformował strony o przyczynach opóźnienia, jak również nie wezwał jej do przedłożenia jakichkolwiek dowodów niezbędnych do merytorycznego zakończenia postępowania. Tym samym, strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie Wójta Gminy P. do wydania decyzji w terminie miesiąca od dnia wydania wyroku, zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz nałożenie na organ kary grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Spółka podkreśliła, że nieuzasadniona zwłoka w wydaniu decyzji uniemożliwia jej dalsze prowadzenie procesu inwestycyjnego zmierzającego do wybudowania przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarga nie jest zasadna i nie ma winy organu w braku rozpatrzenia sprawy w ustawowym terminie. Z przedłożonych Sądowi akt wynika, że pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. Wójt Gminy P. zawiadomił stronę skarżącą o pozostawieniu jej wniosku z dnia 18 października 2022 r. bez rozpoznania w związku z nieuzupełnieniem braków tego wniosku, wskazanych w wezwaniu z dnia 5 listopada 2021 r. oraz 6 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawa niniejsza została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Skarga okazała się częściowo zasadna. Skarżąca P. Spółka z o.o. z W. domagała się stwierdzenia, iż postępowanie, w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, zainicjowanej jej wnioskiem z dnia 18 października 2021 r., prowadzone było przez Wójta Gminy P. przewlekle. Jednocześnie we wnioskach skargi skarżąca wniosła o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na wstępie zatem należy wyjaśnić, że przewlekłość i bezczynność nie są pojęciami tożsamymi. Zostały one zdefiniowane w art. 37 § 1 k.p.a., który stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Sąd, biorąc pod uwagę żądania skarżącej Spółki wyartykułowane w skardze, dokonał oceny zarówno bezczynności, jak i przewlekłości organu. Dla oceny bezczynności istotne znaczenie ma okoliczność, iż w dacie orzekania sprawa wywołana wnioskiem skarżącej została załatwiona, bowiem organ – pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r., pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Powodem takiego załatwienia sprawy było nieuzupełnienie braków formalnych wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jak wynika z akt postępowania, skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku poprzez dostarczenie aktualnej mapy zasadniczej terenu objętego wnioskiem oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (pismo organu z dnia 6 kwietnia 2022 r.). Organ w wezwaniu tym zaznaczył, że mapa, którą załączono do wniosku jest nieaktualna, bowiem na kilku nieruchomościach stwierdzono nową zabudowę, o czym informowano skarżącą pismem z dnia 5 listopada 2021 r. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżąca wskazała, że stanowisko w sprawie przedłożenia aktualnej mapy już przedstawiła w piśmie z dnia 17 listopada 2021 r. i je podtrzymuje. Natomiast w odniesieniu do żądania przedstawienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podniosła, że o tym, czy uzyskanie takiej decyzji jest w przypadku planowanej inwestycji konieczne, powinien zdecydować sam organ prowadzący postępowanie. W aktach sprawy znajduje się wezwanie do uzupełnienia wniosku o przedłożenie kopii mapy zasadniczej w odpowiedniej skali, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który inwestycja będzie oddziaływać, z dnia 5 listopada 2021 r., w którym pouczono stronę o tym, że nieuzupełnienie wniosku we wskazanym w piśmie terminie 14 dni będzie skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania. Wspomnianym pismem z dnia 17 listopada 2021 r. Spółka wyjaśniła, że dla przedmiotowej lokalizacji brak jest w zasobie geodezyjnym kompletnej, obejmującej wszystkie granice działki mapy zasadniczej, co udowodniono poprzez złożenie jej kopii. Stąd też teren objęty wnioskiem przedstawiono na kopii mapy katastralnej. Ocena trafności postępowania organu w tym zakresie wymaga odwołania się do art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., który stanowi, że wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać mapę zasadniczą lub, w przypadku jej braku, mapę ewidencyjną, pochodzące z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujące teren, którego wniosek dotyczy, wraz z obszarem, na który inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000, w postaci elektronicznej - w obowiązującym państwowym systemie odniesień przestrzennych albo papierowej oraz zawierającą określenie granic terenu objętego wnioskiem. Załączenie do wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego aktualnej mapy pochodzącej z państwowego zasobu geodezyjnego, w odpowiedniej skali jest zatem obligatoryjnym elementem wniosku o ustalenie inwestycji celu publicznego. Jeżeli zatem organ uznał, że przedłożona przez skarżącą Spółkę z jakichś względów wymogów tych nie spełnia, to zastosowanie znajdował art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Takie wezwanie zostało do skarżącej wystosowane dwukrotnie, bowiem zdaniem organu przedłożone mapy nie spełniały wymogu aktualności. Przedłożone przez Spółkę mapy pochodziły z marca 2018 r., co wynika z widniejących na nich pieczęci. Wniosek został złożony w październiku 2021 r., a więc trzy lata później. Organ miał zatem prawo domagać się przedstawienia przez wnioskodawcę aktualnych map, obrazujących stan zagospodarowania terenu w obszarze analizowanym. Ma to bowiem fundamentalne znaczenie dla oceny wniosku skarżącej, a w szczególności oceny oddziaływania planowanej inwestycji na sąsiednie nieruchomości. Skoro skarżąca wywodziła, że takich map jakich domaga się organ w państwowym zasobie geodezyjnym nie ma, to winna przedstawić na tę okoliczność jakikolwiek dokument, z którego by to wynikało. W szczególności aktualną informację na ten temat z właściwego starostwa powiatowego. Takiego dowodu skarżąca nie przedstawiła. Natomiast należy przyznać skarżącej rację, iż wezwanie do przedstawienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia nie było uzasadnione, bowiem ocena, czy przedsięwzięcie należy do mogących znacząco bądź potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko powinna zostać dokonana przez organ prowadzący postępowanie, na podstawie przedłożonej karty informacyjnej. W tych okolicznościach organ zasadnie pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Zatem sprawa została załatwiona prawidłowo, po wniesieniu skargi, co stanowiło podstawę umorzenia sądowego w sprawie bezczynności w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedstawionym stanie faktycznym podstawy do pozostawienia wniosku skarżącej bez rozpoznania istniały już po upływie terminu zakreślonego w pierwszym wezwaniu, skierowanym do skarżącej w dniu 5 listopada 2021 r. Skoro bowiem organ zasadnie domagał się uzupełnienia wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. i pouczył skarżącą o konsekwencjach nieuzupełnienia wniosku, to następstwem odmowy przedstawienia aktualnej mapy winno być pozostawienie wniosku bez rozpoznania już na tym etapie. Zbędnym zatem było kontynuowanie postępowania administracyjnego i ustalanie, czy zachodzi tożsamość sprawy z uprzednio prowadzonym postępowaniem z wniosku tego samego wnioskodawcy. Z tego punktu widzenia postępowanie prowadzone było przewlekle, bowiem organ podejmował zbędne czynności pomimo tego, że istniały podstawy do załatwienia sprawy już po upływie terminu wyznaczonego do uzupełnienia braków formalnych, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. w przypadku stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania rzeczą sądu jest stwierdzenie, czy przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu przewlekłość organu w niniejszej sprawie nie miała charakteru rażącego, bowiem intencją organu było doprowadzenie do merytorycznego rozpoznania wniosku. Jakkolwiek należy przyznać rację skarżącej, że czynności procesowe podejmowane były bez należytej koncentracji. Z tego względu Sąd oddalił wniosek o nałożenie na organ grzywny. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.