II SAB/Sz 123/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na przewlekłość Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przyznania świadczenia chorobowego postanawia: odrzucić skargę.

J. M. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na przewlekłość Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpoznaniu wniosku o przyznanie świadczenia chorobowego. Skarżący wniósł o nakazanie Organowi natychmiastową wypłatę zaległych świadczeń od [...] czerwca 2020 r. do wydania wyroku przez sąd administracyjny wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wymagalności do dnia zapłaty. W odpowiedzi na skargę Organ ZUS wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawy o podleganie ubezpieczeniom i o świadczenie chorobowe nie należą do kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej : "p.p.s.a."), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może stać się przedmiotem skargi tylko w takim zakresie, w jakim dotyczy niewykonywania kompetencji w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1 - 4 p.p.s.a. (tj. wydawana decyzji administracyjnych, określonego rodzaju postanowień oraz aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub czynności wynikających z przepisów prawa) lub w przepisach szczególnych, do których odnosi się art. 3 § 2 pkt 9 i art. 3 § 3 p.p.s.a. Istnieją sprawy, które co do zasady kończą się wydaniem decyzji, jednakże z woli ustawodawcy kontrola ich wydania została ustawowo zastrzeżona dla właściwości innych sądów. Art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1575 ze zm.) zawiera definicję legalną spraw cywilnych, które określa jako sprawy ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz inne sprawy, do których przepisy Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Oznacza to, że sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych zostały pod względem formalnym zakwalifikowane przez ustawodawcę jako sprawy cywilne, pomimo tego, że w ujęciu materialnym mogłyby spełniać przesłanki uznania ich za sprawy administracyjne. Z ww. sytuacją mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy przewlekłości organu właściwego z zakresu ubezpieczeń społecznych w przedmiocie przyznania świadczenia chorobowego. Jak wynika z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 266 ze zm.) zwanej dalej: "u.s.u.s.", Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu powszechnego w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 83 ust. 2 u.s.u.s.). Możliwość kwestionowania bezczynności lub przewlekłości postępowania organu ZUS reguluje art. 4779 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, dopuszczający wniesienie odwołania do sądu ubezpieczeń społecznych także wówczas, gdy organ rentowy nie wydał decyzji w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia roszczenia (żądania). W myśl art. 47714 Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy lub niewydaniem orzeczenia przez wojewódzki zespół do spraw niepełnosprawności, sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ lub zespół do wydania decyzji lub orzeczenia w określonym terminie, zawiadamiając o tym organ nadrzędny, albo orzeka co do istoty sprawy. Skoro decyzja w przedmiocie dotyczącym przyznania świadczenia chorobowego, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, to również bezczynność lub prowadzenie przewlekłe sprawy w tym przedmiocie podlega takiemu wyłączeniu. Przedmiotowa skarga okazała się tym samym niedopuszczalna, gdyż dotyczy sprawy spoza zakresu właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kierując się powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalną skargę odrzucił.