II SAB/Rz 97/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jacek Boratyn /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w dniu 19 lipca 2022 r., sprawy ze skargi H.N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje organ - Wójta Gminy [...] do ustosunkowania się w pełnym zakresie do wniosku skarżącej o udostępnienie jej informacji publicznej, 2) stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej H.N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

H. N. (dalej zwana skarżącą), na powołując się na art. 11 a ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 572) a także przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, zwanej dalej u.d.i.p.), w dniu 22 lutego 2022 r. zwróciła się do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o udostępnienie jej informacji publicznej, poprzez przedstawienie wymienionych we wniosku dokumentów, tj.: 1) umowy podpisanej z Gabinetem [...] z [...] na odławianie, utrzymanie i opiekę nad bezdomnymi zwierzętami, 2) protokołów odłowów lub innej dokumentacji na odłów 28 psów i 13 kotów przez K. K., w latach 2016-2020, 3) dokumentów podpisanych przez lekarza weterynarii, zawierających informacje o ilości zwierząt, które zostały poddane eutanazji, wraz z podaniem przyczyny zgony, 4) dokumentów zawierających informacje o ilości zwierząt poddanych zabiegom sterylizacji/kastracji – chodzi tu o faktury wystawione przez K. K., 5) faktur wystawionych przez K. K., a opłaconych przez Gminę [...], za odławianie, utrzymanie i opiekę, za lata 2016-2021, 6) protokołów kontroli dokonanych w schronisku w [...], odnośnie dobrostanu zwierzą, w latach 2016-2021, 7) umów adopcyjnych zwierząt, za lata 2016-2021, 8) zdjęć kociarni, które "rzekomo" posiada schronisko w [...], 9) rachunków potwierdzających zakup karmy dla kotów wolnożyjących i protokołów jej przekazania społecznym opiekunom kociej populacji w 2021 r., 10) rachunków potwierdzających zakup budek, domków lub innych miejsc schronienia dla kotów wolnożyjących, 11) dowodów na to ile kotów wolnożyjących zostało w 2021 r. poddanych zabiegom sterylizacji i kastracji, Jednocześnie skarżąca wystąpiła do Wójta Gminy [...] o: a) podanie podstawy prawnej płacenia K. K. rocznej opłaty abonamentowej za trzymanie miejsca w schronisku w [...] W tym zakresie zaznaczyła, że podstawy takiej nie stanowią uchwały Rady Gminy [...], gdyż nie są to prawa ogólnie obowiązujące, b) wskazanie numerów chipów i numerów ewidencyjnych zwierząt, wraz z zdjęciami ogłoszeniowymi, które zamieszczane były w ogłoszeniach do promocji i adopcji, c) wyjaśnienie w jaki sposób Gmina [...] troszczy się o koty wolnożyjące, w przypadku których, Gmina [...] ma zapewnić im opiekę i pożywienie, d) podanie nazw organizacji społecznych lub pozarządowych, z którymi Gmina [...] współpracowała w 2021 r. przy opiece nad kotami wolnożyjącymi, e) podanie czy Gmina [...] wprowadziła program powszechnej sterylizacji zwierząt, zgodnie z zaleceniami ustawy o ochronie zwierząt. Skarżącą wystąpiła o udostępnienie żądanych przez siebie dokumentów i informacji, na podany przez nią adres mailowy. Pismem 7 marca 2022 r. skarżąca została poinformowana, że na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nowy termin na załatwienie jej sprawy został wyznaczony na 20 kwietnia 2022 r. Jednocześnie w informacji skierowanej do strony zaznaczono, że powodem opóźnienia w załatwieniu jej wniosku o udzielenie informacji publicznej jest konieczność pozyskania informacji z działu księgowości urzędu gminy oraz od lekarza weterynarii, który świadczy usługi na rzecz Gminy [...]. W dniu 7 marca 2022 r., skarżąca potwierdziła otrzymanie informacji o przedłużeniu terminu do załatwienia jej sprawy. Pismem z 4 maja 2022 r. poinformowano skarżącą, że wszystkie protokoły odłowu znajdują się w posiadaniu lekarza weterynarii K. K., podobnie jak dokumenty dotyczące zwierząt poddanych eutanazji i zwierząt poddanych sterylizacji. Ponadto stwierdzono, że dokumentacja urzędu gminy, za lata 2016-2021, znajduje się już w archiwum. W przedmiotowym piśmie stwierdzono także, że dokumenty adopcyjne zwierząt posiada K. K., a Gmina [...] co roku dokonuje zakupu karmy dla kotów wolnożyjących. W dniu 30 kwietnia 2022 r. skarżąca wniosła skargę do Sądu na bezczynność Wójta Gminy [...], w związku z nieudzieleniem jej odpowiedzi na złożony przez nią wniosek, złożony 22 lutego 2022 r. Przedmiotowa skarga, zatytułowana przez jej autorkę jako: "powództwo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie". We wniesionej do Sądu skardze jej autorka przytoczyła obszernie treść swojego wniosku o udzielenie informacji publicznej. W związku z powyższym skarżąca zwróciła się do Sądu o wydanie wyroku o udostępnieniu jej informacji publicznej, w odniesieniu do wszystkich punktów wniosku, a także uznanie, że nieudostępnienie informacji publicznej nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Oprócz tego skarżąca wniosła o ukaranie Gminy [...] grzywną, w przypadku nieprzesłania skargi do Sądu, zwrot dokonanej przez nią opłaty sądowej. W piśmie z 4 maja 2022 r. skarżąca, ustosunkowując się do pisma organu z tej samej daty, które otrzymała w tym dniu stwierdziła, że nie zamierza wyręczać urzędników w ich obowiązkach i nie będzie zwracała się do K. K. o udostępnienie jej odpowiednich dokumentów. Zakwestionowała również zasadność odmowy jej zarchiwizowanych dokumentów. Wójt Gminy [...], w odpowiedzi na skargę, wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie i stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wystąpił także o niewymierzanie mu grzywny nieprzyznawanie dla strony sumy pieniężnej, w trybie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn., zwanej dalej P.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę stwierdzono, że 4 maja 2022 r., zaraz po wniesieniu skargi, udzielono częściowej odpowiedzi na postawione przez skarżącą pytania. Całościowej, zdaniem organu, odpowiedzi udzielono natomiast 10 maja 2022 r., uznając skargę, w trybie autokontroli, zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji postępowanie, zdaniem organu, stało się bezprzedmiotowe. W piśmie z 10 maja 2022 r. Wójt Gminy [...] stwierdził, że wraz z nim przesłano skarżącej: umowę z K. K., faktury na zabiegi sterylizacji, faktury za odławianie zwierząt, umowy adopcyjne zwierząt. W piśmie tym poinformowano skarżącą, że dokumenty dotyczące odłowu zwierząt i eutanazji zwierząt dokonanej przez K. K., nie znajdują się w posiadaniu organu, lecz zleceniobiorcy. Organ dodał także, że nie przeprowadzał kontroli, z których sporządzane byłyby protokoły, a podstawa prawna, o której wskazanie skarżąca wystąpiła, dostępna jest w Biuletynie Informacji Publicznej. Organ dodał przy tym, że przyznaje, iż dopuścił się bezczynności, jednakże miało to miejsce przez krótki okres czasu. Niezwłocznie i w dobrej wierze podjął czynności zmierzające do udzielenia informacji, o czym świadczy prowadzona ze skarżącą korespondencja, a także uwzględnienie skargi w trybie autokontroli. Ustosunkowując się do argumentów zawartych w odpowiedzi na skargę skarżąca stwierdziła, że podtrzymuje swoją skargę. Zaznaczyła także, że jako wnioskodawca, nie jest zobligowana do podejmowania działań, mających na celu pozyskanie żądnych danych we własnym zakresie. Skarżąca zaznaczyła również, że postępowanie w przedmiotowej sprawie nie stało się bezprzedmiotowe, gdyż pismo organu, z 10 maja 2020 r., nie spełnia warunków odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarżąca występując do Wójta Gminy [...] o udzielenie jej informacji publicznej, zakres żądanych przez siebie danych określiła poprzez sformułowanie łącznie kilkunastu pytań i żądań, odnoszących się do konkretnych – wskazanych przez nią dokumentów i informacji. Organ ustosunkowując się do przedmiotowego wezwania, korzystając z możliwości przewidzianej w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., wydłużył termin na załatwienie jej wniosku, ponad ustawowe 14 dni, do 2 miesięcy. Pomimo jednak tego, nie dotrzymał wyznaczonego przez siebie terminu na udzielenie informacji, upływającego 20 kwietnia 2022 r. W związku z powyższym, w dniu wniesienia przez skarżącą skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] (tj. 30 kwietnia 2022 r.), w sprawie z jej wniosku o udzielenie informacji publicznej, organ ten pozostawał w bezczynności, co sam przyznał, wnioskując o umorzenie postępowania, z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie autokontroli. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie, już po wniesieniu skargi do Sądu, Wójt Gminy [...] w przeważającym zakresie uwzględnił wniosek skarżącej o udzielenie jej informacji publicznej. Nastąpiło to albo poprzez udzielenie jej odpowiedzi na sformułowane przez nią pytania bądź też przesłanie żądanych dokumentów, albo wyjaśnienie że odpowiednich dokumentów czy informacji nie posiada. Nastąpiło to w dniach 4 i 10 maja 2022 r. Niemniej jednak stanowisko organu, a także zakres przesłanych dokumentów nie pozwala na stwierdzenie, że w ten sposób Wójt Gminy [...] odniósł się do wszystkich żądań i pytań skarżącej, zawartych w jej wniosku o udzielenie informacji publicznej. W przedmiotowym zakresie organ nie odniósł się między innymi do żądania o przedstawienie rachunków potwierdzających zakup budek, domków lub innych miejsc schronienia dla kotów wolnożyjących. Nie podał także nazw organizacji społecznych lub pozarządowych, z którymi Gmina [...] współpracowała w 2021 r., w zakresie opieki nad kotami wolnożyjącymi. Oprócz tego, pomimo przedstawienia rachunków dokumentujących zakup karmy dla kotów wolnożyjących, Wójt Gminy [...] nie ustosunkował się do żądania o przedstawienie protokołów przekazania karmy podmiotom zajmującym się opieką nad wolnożyjącymi kotami. W opisanym wyżej zakresie organ pozostawał i nadal pozostaje w bezczynności, wobec czego nie sposób jest uznać za zasadne jego twierdzeń o uwzględnieniu skargi w trybie autokontroli, zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. W myśl wskazanego wyżej przepisu przyjęcie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych uwarunkowane jest uwzględnieniem przez niego skargi w całości, z czym na gruncie niniejszej sprawy nie mamy do czynienia. Tak więc, wobec nieustosunkowania się przez Wójta Gminy [...] do wniosku skarżącej w pełnym zakresie, jej skarga na bezczynność tego organu była zasadna. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązał Wójta Gminy [...] do ustosunkowania się do wniosku skarżącej o udzielenie jej informacji publicznej w pełnym zakresie, tj. poprzez: wskazanie czy dokonywał zakupu budek domków lub innych miejsc schronienia dla kotów wolnożyjących w 2021 r. (w przypadku twierdzącej odpowiedzi na to pytanie organ winien przedstawić odpowiednie rachunki czy faktury, potwierdzające poniesienie przez niego tego rodzaju wydatków), wyjaśnienie w jaki sposób Gmina [...] troszczy się o koty wolnożyjącej, podanie z jakimi organizacjami w tym zakresie współpracuje, a także przedstawienie protokołów przekazania zakupionej kociej karmy podmiotom zajmującym się opieką nad kotami wolnożyjącymi, o ile oczywiście takie przekazywanie karmy miało faktycznie miejsce i odpowiednie protokoły zostały sporządzone. Wskazane wyżej informacje stanowią niewątpliwie informację publiczną i rozpatrzenie wniosku o ich udzielenie winno nastąpić w trybie u.d.i.p. Wójt Gminy [...] będzie zobligowany do udostępnienia wskazanych wyżej informacji, w zakresie udzielenia których pozostaje w bezczynności, w ustawowym terminie 14 dni, wskazanym w art. 13 u.d.i.p. Termin ten należy liczyć od dnia zwrotu organowi akt sprawy. Tak więc dopuszczenie się bezczynności w niniejszej sprawie przez Wójta Gminy [...] nie budzi wątpliwości. Z uwagi na zobligowanie organu do jej usunięcia w części, w której stan ten pozostawał i nadal pozostaje aktualny, Sąd nie zawarł odrębnego rozstrzygnięcia w zakresie zaistniałej bezczynności w pozostałym zakresie, tj. w okresie od 20 kwietnia 2022 r. do 10 maja 2022 r., tj. dnia, w którym organ uwzględnił wniosek strony w części. Zaistnienie stanu bezczynności organu w niniejszym przypadku wynika bowiem z treści pkt 1 wyroku, a poza tym jego wystąpienie zostało przyznane przez organ, który zwrócił się o umorzenie postępowania, z uwagi na uwzględnienie skargi. Oceniając charakter bezczynności Wójta Gminy [...], zgodnie z art. 149 § 1 a P.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność tego organu, choć niewątpliwa, w niniejszym przypadku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wniosek taki wynika przede wszystkim z faktu, że opóźnienie w udzieleniu informacji, w odniesieniu do, co należy podkreślić, zdecydowanej większości zadanych przez skarżąca pytań (odpowiedzi udzielono 10 maja 2022 r.), nie było nadmierne w stosunku do wyznaczonego przez organ na 20 kwietnia 2022 r., terminu załatwienia wniosku skarżącej. Ponadto podnoszone przez skarżącą kwestie, do których organ się nie odniósł, miały charakter uboczny, w stosunku do głównych jej żądań, na które, choć z opóźnieniem, to jednak uzyskała odpowiedź. Poza tym niedochowanie terminu przewidzianego na udzielenie skarżącej informacji publicznej nie było efektem nieznajdującego uzasadnienia w obowiązujących przepisach stanowiska Wójta Gminy [...], ale wadliwego działania urzędu obsługującego ten organ i zaniechań osób odpowiedzialnych za realizację zleconych im czynności, wobec których Wójt zadeklarował wyciągnięcie konsekwencji. Wprawdzie Wójt Gminy [...] ponosi odpowiedzialność za działania i zaniechania tychże osób, jednakże stwierdzony na gruncie niniejszej sprawy zakres nieprawidłowości nie pozwala na przypisanie organowi rażącego naruszenia prawa, w zakresie bezczynności w procedowaniu wniosku skarżącej. Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1 a P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżącej kwotę 100 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, obejmującą zwrot uiszczonego przez nią wpisu od skargi.