II SAB/Rz 89/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro /spr./, Sędzia WSA Elżbieta Selwa-Mazur, Sędzia WSA Piotr Popek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2025 r. sprawy ze skargi P.D. na bezczynność Komornika przy Sądzie Rejonowym w [....] Kancelaria Komornicza nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

W dniu 5 czerwca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P. D. (dalej: skarżący) na bezczynność Komornika przy Sądzie Rejonowym w [....] Kancelaria Komornicza nr [...] (dalej: Komornik Sądowy) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że wnioskiem z 29 listopada 2024 r. skarżący wystąpił do Komornika przy Sądzie Rejonowym w [...] Kancelaria Komornicza nr [...] (dalej: Komornik Sądowy) o udzielenie informacji publicznej polegającej na wskazaniu "kto postawił parafkę pod pismem z sygnaturą [...] z dnia [...] listopada 2024 r. zatytułowanym "Zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego". Wniósł o udzielnie mu odpowiedzi na jego adres email. Następnie skarżący wniósł skargę na bezczynność Komornika Sądowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, po rozpoznaniu której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 8 kwietnia 2025 r. sygn. II SAB/Rz 217/24, zobowiązał Komornika Sądowego do rozpoznania wniosku skarżącego oraz stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Komornik Sądowy w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. wskazał, że skierowana do skarżącego korespondencja z 7 listopada 2024 r., zawierająca zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, nie została zaopatrzona parafką. Organ wyjaśnił, że korespondencja ta została wysłana bez podpisu zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2018 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad biurowości, rachunkowości i ewidencji finansowych kancelarii komorniczych (Dz. U. poz. 2517 ze zm.), stosownie do którego, w sprawcach w których korespondencja jest doręczana z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (PURDE), o której mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 285) albo z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej (PUH), o której mowa w art. 2 pkt 7 tej ustawy, pisma komornika mogą być wysyłane bez podpisu. W skardze z 5 czerwca 2025 r. skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznych jest udostępniania na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024r., poz.935), dalej: p.p.s.a., orzeczenie, że naruszenie procedury, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 156 § 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że mimo, iż sąd nakazał Komornikowi Sądowemu udzielić odpowiedzi na jego wniosek z 29 listopada 2024 r., nadal nie udzielono odpowiedzi, gdyż na piśmie z 30 kwietnia 2025 r. widnieje parafa, zatem nie ma żadnej mocy prawnej z uwagi na brak czytelnego podpisu (tj. imienia i nazwiska pozwalającego na identyfikację autora pisma i osoby która podjęła decyzję o wysłaniu pisma skarżącemu). Według skarżącego Komornik Sadowy ma obowiązek czytelnego podpisywania dokumentów. W odpowiedzi na skargę Komornik Sądowy wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ podniósł, że 9 grudnia 2024 r. udzielił dłużnikowi odpowiedzi na jego wniosek z 29 listopada 2024 r., wskazując, że korespondencja wysłana do dłużnika nie była opatrzona parafką. Zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i odpowiedz na wniosek skarżącego wysłane skarżącemu opatrzone były pouczeniem, że nie wymaga podpisu (ze wskazanie podstawy prawnej), gdyż zostały właściwie zatwierdzone w systemie teleinformatycznym operatora. Komornik Sądowy podkreślił, że w związku z wyrokiem WSA w Rzeszowie z 8 kwietnia 2025 r., w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. udzielił skarżącemu informacji publicznej. Zaznaczył, że sposób podpisania tego dokumentu, tj. własnoręczny podpis opatrzony pieczęcią komornika – okrągłą oraz imienną odpowiada wymogom formalnym i jest zgodne z praktyka i przepisami prawa. W ocenie Komornika Sądowego zarzuty skarżącego są bezzasadne i zmierzają do obstrukcji prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W piśmie procesowym z 2 lipca 2025 r. skarżący podtrzymał swe stanowisko o bezczynności Komornika Sądowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, podnosząc, że z uwagi na brak czytelnego podpisu pod pismem z 30 kwietnia 2025 r., nie wywojuje ono skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Organ nie naruszył prawa skarżącego do uzyskania informacji publicznej, ponieważ jego informacje odpowiadają zaistniałemu stanowi faktycznemu. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że zarówno organ do którego skierowano wniosek o udzielenie informacji publicznej ( komornik sądowy ) , jak i zakres informacji jakiej żądano ( dotycząca spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 12 udip ) mieszczą się w katalogu spraw objętych omawianą ustawą . Znaczy to, że Komornik był zobligowany do udzielenia informacji w zakresie w jakim zostało zadane pytanie. Pomimo jednak spełnienia zarówno podmiotowego, jak i przedmiotowego kryterium wymaganego przez omawianą regulację do uzyskania informacji publicznej postępowanie Komornika nie stanowiło o jego bezczynności w sprawie, z uwagi na to, że zadane pytanie nie spełniło kryterium prawdy w aspekcie jego zawartości merytorycznej. Aby bowiem odpowiedzieć na zadane pytanie i tym samym udzielić informacji publicznej organ musi otrzymać wniosek poprawny pod względem zgodności opisanego w nim zagadnienia z rzeczywistym stanem faktycznym, czyli odzwierciedlający w sposób prawidłowy rzeczywistość. Innymi słowy mówiąc musi dotyczyć zdarzeń, które rzeczywiście zaistniały. W przedmiotowej sprawie tak się nie stało. Jak bowiem wyjaśnił Komornik, w odpisie pisma, o które pytał aktualnie skarżący P. D. nie został zawarty żaden podpis, gdyż zgodnie z przepisami wskazanymi przez organ, tego typu pisma doręcza się w formie wydruku, bez konieczności ich podpisywania przez osobę, która podpisała oryginał pisma. W takiej sytuacji odpowiedź Komornika, jest zgodna ze stanem faktycznym i jedynie możliwą w takim właśnie układzie faktów. Konieczność udzielenia innej odpowiedzi nie wynika przy tym z powoływanego przez skarżącego wyroku WSA w Rzeszowie w sprawie II SAB/Rz 217/24, gdyż nie dotyczył on sposobu rozstrzygnięcia wniosku o udostepnienie informacji publicznej, a jedynie konieczności załatwienia sprawy w tym trybie. Jednocześnie należy wskazać, że Komornik słusznie uznał, że pismo skarżącego dotyczy odpisu jaki otrzymał on na swój adres, gdyż ten tylko dokument był mu początkowo dostępny i odnośnie tego właśnie dokumentu Komornik przedstawił swoja odpowiedź. Na marginesie można tylko wskazać, że analiza dokumentu znajdującego się na stronie 10 akt sprawy " Zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego" z dnia 07.11.2024 r. nie pozostawia wątpliwości, kto podpisał ten dokument, gdyż znajdująca się na nim "parafka" złożona została w miejscu przeznaczonym na złożenie podpisu przez "Asesora Komorniczego K. G.". Jeżeli jednak skarżący chciałby zadać pytanie, kto podpisał oryginał tego pisma, to powinien skierować odrębne zapytanie do Komornika, wskazując w sposób jednoznaczny, że wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie osoby podpisującej dokument dotyczy oryginału tego dokumentu, nie zaś jego odpisu, jaki został mu doręczony. Z tych względów uznając, że skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw sąd ją oddalił w myśl art. 151 p.p.s.a.