II SAB/Rz 77/25

3 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu 3 lipca 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wydania decyzji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę

W dniu 19 maja 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. K. (dalej: "Skarżąca") z dnia 11 kwietnia 2025 r. Skarżąca jako przedmiot zaskarżenia wskazała bezczynność Wójta Gminy [....] (dalej: "Wójt" lub "Organ") w sprawie wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie jako bezzasadnej. Nakreślił, że skarga dotyczy postępowania administracyjnego, prowadzonego na wniosek R. R. w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji tj. przebudowy, zabudowy i nadbudowy oraz zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek rekreacji indywidualnej przewidzianej do realizacji na działce na ew. [...] położonej w obrębie ew. [...], gmina [...]. Kolejno Organ nakreślił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie (dalej: "SKO") decyzją z dnia 13 listopada 2024 r. uchyliło decyzję Wójta z dnia 16 września 2024 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W związku z ww. decyzją Organ poczynił czynności zmierzające do wyjaśnienia wątpliwości i uwag SKO w tym pozyskał opinię osoby posiadającej uprawnienia budowlane. Aktualnie strony postępowania zostały zawiadomione o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto Organ wskazał, że w niniejszej sprawie Skarżąca nie wniosła ponaglenia zgodnie z 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.". Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2025 r. wezwano Skarżącą do wskazania czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb zaskarżenia wynikający z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) - dalej: "K.p.a." – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że Skarżąca nie występowała z ponagleniem. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej 13 czerwca 2025 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia przysługującym stronie na bezczynność organu administracji publicznej jest ponaglenie. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 K.p.a.), a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia - do organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 2 K.p.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 K.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 K.p.a. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 37/19, wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II OSK 2203/20). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 5 października 2021 r., sygn. akt II OZ 622/21). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, a zatem nie spełniła wymagań formalnych warunkujących skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Nie wniosła bowiem ponaglenia w rozumieniu art. 37 K.p.a. do organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie. Wymaga podkreślenia, że sam brak zatytułowania pisma jako "ponaglenie", co do zasady, nie stoi na przeszkodzie do uznania, że strona wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. Jeżeli z treści pisma wynika, że strona zwraca się o załatwienie sprawy administracyjnej w terminie i zarzuca bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, to pismo takie może stanowić ponaglenie w rozumieniu art. 37 K.p.a. Niemniej musi zostać skierowane do organu wyższego stopnia, o czym stanowi wprost wskazana regulacja. W niniejszej sprawie analiza nadesłanych akt administracyjnych potwierdza, że Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wniosła ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie. Nie wyczerpała zatem przysługujących jej środków zaskarżenia. W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.