II SAB/Rz 38/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie w przedmiocie przekazania odwołania organowi wyższego stopnia - p o s t a n a w i a - stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W dniu 23 lutego 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga L. K. (dalej: "skarżąca"), reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika – adwokata, na bezczynność Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych Oddział Podkarpacki w przedmiocie przekazania odwołania organowi wyższego stopnia od decyzji w sprawie przyznania dofinansowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "P.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość miejscową sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 P.p.s.a., w myśl którego do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie natomiast do art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie L.K. wniosła skargę na bezczynność Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych Oddział Podkarpacki. W myśl cytowanego wyżej przepisu właściwość miejscową sądu administracyjnego ustala się wedle siedziby organu, którego działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie z regulacją art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 913 z późn. zm.), Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest państwowym funduszem celowym, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, posiadającym osobowość prawną. Fundusz reprezentowany jest na zewnątrz przez Prezesa Zarządu stosownie do treści art. 53 ust. 1 ustawy. Jak natomiast stanowi § 4 statutu PFRON, siedzibą Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa, a obszar jego działania obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wprawdzie w swojej skardze skarżąca jako skarżony organ wskazała Oddział Podkarpacki Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, jednakże oddziały Funduszu, które Zarząd Funduszu może tworzyć i znosić na podstawie art. 52 ww. ustawy, nie dysponują własnymi uprawnieniami i nie podejmują rozstrzygnięć we własnym imieniu. Skoro więc w niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, którego siedzibą jest Warszawa, to w myśl § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2024 r. poz. 785), do rozpoznania przedmiotowej sprawy właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 59 § 1 w zw . z art. 13 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.