II SAB/Rz 37/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Zaborniak Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - skargę oddala -

II SAB/Rz 37/23 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi K.K. jest bezczynność Starosty Powiatu [...] w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, 5 sierpnia 2021 r. do Starosty Powiatowego w [...] wpłynął wniosek Prokuratora Rejonowego w [...] z 29 lipca 2021 r. nr [...] o wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji w przedmiocie skierowania K.K. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Do wniosku dołączono sądową opinię lekarską z 18 lipca 2021 r. dotyczącą K.K. wydaną przez biegłego lekarza sądowego lek. med. M.W. na potrzeby prowadzonego postępowania przygotowawczego, w której był on stroną pokrzywdzoną. W opinii biegły zawnioskował o niezwłoczną ocenę psychiatryczną i neurologiczną wyżej wymienionego. 18 października 2021 r. skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o wydanie kopii wniosku Prokuratora i kopii załączonej do wniosku opinii sądowo - lekarskiej. Skarżący w tym samym dniu otrzymał kopie żądanych dokumentów. Decyzją z 9 listopada 2021 r. nr KM.5430.4.38.2021.MJ Starosta skierował skarżącego na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [....] dla stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Nie zgadzając się z treścią tej decyzji skarżący wniósł odwołanie do Kolegium, a pismem z 22 grudnia 2021 r. ponownie zwrócił się do Starosty o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące badań lekarskich. Kolegium decyzją z 16 grudnia 2021 r. nr SKO.407.KO.2713.207.2021 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Po rozpatrzeniu skargi K.K., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 7 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 242/22 oddalił skargę na decyzję Kolegium z 16 grudnia 2021 r. Pismem z 16 listopada 2022 r. (data wpływu do organu – 17 listopada 2022 r.) skarżący zwrócił się do Starosty o udostępnienie wymaganych dokumentów medycznych "z badania lekarza biegłego" oraz potwierdzenie ważności prawa jazdy kategorii C+E. W odpowiedzi z 29 listopada 2022 r. doręczonej skarżącemu 15 grudnia 2022 r. (przesyłka awizowana 2 grudnia 2022 r. - zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 9 akt administracyjnych sprawy), organ poinformował skarżącego o obowiązku poddania się badaniom lekarskim w WOMP w [...] oraz o obowiązku przedłożenia stosownego orzeczenia lekarskiego. Skarżący został również poinformowany o prawie do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, a w szczególności, po uprzednim uiszczeniu opłaty skarbowej, o możliwości uzyskania kopii opinii sporządzonej przez biegłego sądowego lek. med. M.W. z 18 lipca 2021 r. Starosta wskazał, że jest to jedyna opinia lekarska znajdująca się w aktach prowadzonego postępowania administracyjnego i poinformował wnioskodawcę w jakiej formie może zwrócić się do organu w celu uzyskania kopii tej opinii (którą uzyskał już wcześniej na początku prowadzonego postępowania). 16 grudnia 2022 r. skarżący złożył ponownie wniosek w którym zwrócił się o udostępnienie niezbędnego badania lekarskiego lek. med. M.W. "na podstawie którego działa Starosta [...]", załączając potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej. Podał, że w aktach sprawy II SA/Rz 242/22 znajduje się opinia lekarska wydana na podstawie części starej dokumentacji z 2017 r., bez przeprowadzenia badania lekarskiego. W odpowiedzi z 28 grudnia 2022 r. Starosta przesłał wnioskodawcy potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię opinii sądowo - lekarskiej z 18 lipca 2021 r. i poinformował wnioskodawcę ponownie o obowiązku poddania się badaniom lekarskim w WOMP w [...] oraz przedłożenia organowi orzeczenia lekarskiego, jak również o terminie ważności uprawnień do kierowania pojazdami kat. C i E. 20 stycznia 2023 r. skarżący telefonicznie skontaktował się ze Starostwem w sprawie badań lekarskich, na okoliczność czego pracownik organu spisał notatkę służbową. W toku rozmowy skarżący zarzucił, że nie otrzymał kopii badań lekarskich, a jedynie kopię opinii biegłego. Pracownik organu poinformował skarżącego, że nie dysponuje wynikami badań lekarskich, na podstawie których biegły sądowy wydał wspomnianą opinię oraz że to sam skarżący jako osoba której opinia dotyczy ma prawo zwrócić się do lekarza o wgląd do swojej dokumentacji medycznej i do wyników badań lekarskich. Z treści rozmowy wynikało również, że skarżący nie poddał się badaniom lekarskim, na które został skierowany. Decyzją z 16 marca 2023 r. nr KM.5430.4.38.2021.MJ Starosta zatrzymał skarżącemu dokument prawa jazdy kat. ABCE w związku z nieprzedłożeniem w wymaganym terminie orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. 15 marca 2023 r. wpłynęła do organu skarga K.K. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku z 16 listopada 2022 r., w której zarzucił naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej - poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku - poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku. Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku dostarczenia badania lekarskiego, 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych, 3) weryfikację poprawności postępowania Komendy Powiatowej Policji w [....] - Komisariat Policji w [...] nr [...] w zakresie jego prawidłowości i zgodności w orzeczeniem Sądu Okręgowego w [...] z [...] stycznia 2020 r. sygn. akt [...], 4) weryfikację, czy lekarz M.W. wystawiając opinię miał rzetelne i aktualne informacje, czy została ta opinia wydana zgodnie z zasadami "Dz.U.2007.123.849, Rozdział 3 - Zasady wykonywania czynności lekarza sądowego - Lekarz sądowy", 5) dopuszczenie materiału dowodowego z akt Sądu Okręgowego w [...] z [...] stycznia 2020 r. sygn. akt [...], 6) zmianę decyzji Starosty Powiatowego w [...] w związku z wyrokiem WSA w Rzeszowie z 7 czerwca 2022 r. II SA/Rz 242/22, 7) dostarczenie opinii sądowo – lekarskiej na podstawie której lekarz przeprowadzający badanie może stwierdzić, że jest to opinia K.K. z numerem dowodu osobistego, która została wydana zgodnie z zasadami wydawania opinii lekarskich wraz z badaniem, 8) ustalenie, dlaczego po operacji głowy i uderzeniu jej, lekarz M.W. stwierdził, że to nie naraziło pokrzywdzonego na niebezpieczeństwo. Skarżący wyjaśnił, że w odpowiedzi na jego wniosek z 16 listopada 2022 r. Starosta udostępnił mu opinię sądowo - lekarską dotyczącą K.K., podczas gdy on posługuje się imionami K.K. Ponadto opinia nie zawierała jego peselu ani numeru dowodu, co oznacza, że nie dotyczyła jego osoby. W związku z wyrokiem WSA w Rzeszowie z 7 czerwca 2022 r. II SA/Rz 242/22 żądał dostarczenia niezbędnych, aktualnych dokumentów neurologicznych, na podstawie których Starosta kieruje na badania. Organ wydał decyzję bez odniesienia się do konkretnych badań. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p, po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot do którego skierowano wniosek nie przekazał informacji o której udostępnienie zwrócił się skarżący (bowiem została udostępniona informacja inna). W związku z tym organ nie zrealizował w sposób prawidłowy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co uzasadnia zarzut bezczynności. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o oddalenie skargi w całości. Organ zakwestionował twierdzenie skarżącego o nieudzieleniu mu odpowiedzi na wniosek, a tym samym zarzut bezczynności organu w przedmiotowej sprawie. Wyjaśnił, że dysponuje jedynie potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopią opinii sądowo - lekarskiej z 18 lipca 2021 r. sporządzonej przez biegłego sądowego wydanej na podstawie akt sprawy postępowania przygotowawczego [...] oraz dostępnej biegłemu dokumentacji medycznej, tj.: orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z [...] marca 2019 r., zaświadczeniem lekarskim z 18 stycznia 2021 r., zaświadczeniem lekarskim z 28 sierpnia 2019 r., kartą informacyjną z leczenia szpitalnego z [....], kartą informacyjną SOR z 15 listopada 2019 r. Kopia wyżej wymienionej opinii została skarżącemu udostępniona dwukrotnie, za każdym razem bez zbędnej zwłoki: 18 października 2021 r. oraz 28 grudnia 2022 r. Organ kilkukrotnie w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego informował skarżącego, że jest w posiadaniu tylko i wyłącznie tej opinii. W toku postępowania administracyjnego skarżący również wielokrotnie był informowany, że to biegły sądowy wydający wyżej wymienioną opinię dysponuje dokumentacją medyczną, na podstawie której ją wydał. Skarżący był ponadto informowany przez organ, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, jako pacjentowi przysługuje mu prawo do wglądu w dokumentację medyczną, a organy medyczne nie mogą mu takiego prawa odmówić. Z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Obecnie ochronę informacji niejawnych normuje ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 742 ze zm.), która reguluje kwestie związane z ochroną informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową i służbową. Jedną z takich tajemnic jest tajemnica lekarska określona w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2022 r., poz. 1731 ze zm.). Zgodnie z art. 40 ust. 1 tej ustawy, lekarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z pacjentem, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu. Dane dotyczące zdrowia zawarte w dokumentacji medycznej podlegają zaostrzonemu rygorowi ochrony prawnej, ponieważ zaliczane są do kategorii danych osobowych wrażliwych. Organowi dane z dokumentacji medycznej skarżącego (a dokładnie wyniki badań lekarskich) nie mogą zostać udostępnione. Zgodnie z przepisami prawa, dane z dokumentacji medycznej mogą być udostępniane organom, które zostały ściśle określone ustawowo. Organ przypomniał, że zgodnie z u.d.i.p., jest zobowiązany do udzielenia informacji, ale tylko takiej, która znajduje się w jego posiadaniu i która stanowi informację publiczną i której używa do zrealizowania powierzonych prawem działań. Dokumentacja medyczna o którą wnioskował skarżący nigdy nie znajdowała się w jego posiadaniu, a zgodnie z przepisami prawa o dostępie do dokumentacji medycznej, organ nie ma uprawnień ustawowych aby ubiegać się o takie dane medyczne. Zatem na zasadach określonych w przepisach u.d.i.p. nie można domagać się wytworzenia informacji której organ nie posiada bądź udostępnienia informacji, która nie ma charakteru informacji publicznej lub powinna zostać udostępniona w innym trybie. Od milczenia organu trzeba odróżnić sytuację, w której organ administracji odpowiada na wniosek o udzielenie informacji, lecz nie może podać żądanych informacji, bo ich nie ma, bądź też nie może udzielić takiej informacji. Jeśli zaś organ udzielił odpowiedzi która nie satysfakcjonuje wnioskodawcy, to organ ten nie pozostaje w bezczynności, a więc skarga na bezczynność w takiej sprawie powinna podlegać oddaleniu. Ponadto skarżący błędnie podaje, że WSA w Rzeszowie w wyroku z 7 czerwca 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 242/22 zobowiązał organ lub skarżącego do uzyskania dokumentacji medycznej będącej podstawą wydania opinii sądowo - lekarskiej. W wyroku WSA w Rzeszowie nie znalazły się tego typu sformułowania czy też zalecenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. ze zm., poz. 2492, dalej: P.u.s.a.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. ze zm., poz. 259, dalej: P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia K.K. uczynił bezczynność Starosty Powiatu [...] polegającą na nieudostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej: u.d.i.p.) dokumentacji medycznej (wyników badań) będącej podstawą wydania przez biegłego sądowego lek. med. M.W. w postępowaniu przygotowawczym dotyczącej skarżącego sądowej opinii lekarskiej z [...] lipca 2021 r. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. Poza sporem pozostaje, że adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tj. Starosta Powiatu [...], jest - stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - podmiotem zobowiązanym do udostępnienia będącej w jego dyspozycji informacji publicznej, Przedmiotem informacji publicznej, zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA z 30 września 2015 r. I OSK 2093/14; z 9 grudnia 2016 r. I OSK 523/15, publik. CBOSA). W przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej jego adresat może: 1) udostępnić informację publiczną gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą przesłanki wyłączające możliwość jej udostępnienia określone w art. 5 u.d.i.p. Podmiot obowiązany dokonuje tego w formie czynności materialno - technicznej nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 u.d.i.p.), 2) odmówić w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) udostępnienia informacji publicznej z powodu ograniczeń wymienionych w art. 5 u.d.i.p oraz w związku z niespełnieniem przez stronę przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., 3) umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., 4) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej; podmiot zobowiązany nie posiada informacji o których udzielenie zwrócił się wnioskodawca (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); w sprawie obowiązuje odrębny tryb udzielenia informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Organ winien podjąć ww. działania w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Z bezczynnością organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno -technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, niewiarygodnej, oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, a ponadto nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie można skutecznie zarzucić Staroście bezczynności co do nieudostępnienia informacji publicznej. Dokonując oceny tej kwestii Sąd uznał, że będąca przedmiotem wniosku skarżącego z 16 listopada 2021 r. dokumentacja medyczna, na podstawie której biegły sądowy lek. med. M.W. wydał opinię sądowo – lekarską z [...] lipca 2021 r., nie stanowi informacji publicznej podlegającej udostępnieniu z trzech powodów. Po pierwsze dlatego, że adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest zobowiązany do jej udzielenia wyłącznie w sytuacji, kiedy nią dysponuje, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca. Po drugie, źródłem uprawnienia do ubiegania się o udostępnienie tej dokumentacji, gdyby znajdowała się dyspozycji Starosty, stanowiłby dla skarżącego art. 10 k.p.a., a nie przepisy u.d.i.p. Po trzecie zaś należy do kategorii informacji, których udostępnienie podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę lekarską. O braku podstaw ubiegania się przez skarżącego o udostępnienie przez Starostę żądanych wyników badań przesądza treść regulacji art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 3 u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej będące w posiadaniu takich informacji. W orzecznictwie wypracowano pogląd, że w ramach trybu dostępu do informacji publicznej organ ma obowiązek udzielić informacji o okolicznościach o których posiada wiedzę, są mu dostępne i którymi dysponuje (niezależnie od tego, czy wiążą się ona z jego zakresem kompetencji czy też są informacjami uzyskanymi od innych podmiotów) lub powinien je posiadać (z uwagi na zakres kompetencji). Nie ma natomiast obowiązku poszukiwać tych informacji u innych podmiotów czy podejmować innych czynności wyjaśniających wykraczających poza sięgnięcie do własnej wiedzy i bazy danych (por. wyrok WSA w Białymstoku z 10 czerwca 2022 r. II SAB/Bk 45/22 - LEX nr 3362395, wyrok NSA z 8 listopada 2022 r. III OSK 6062/21 - LEX nr 3506087). Mając zatem na uwadze, że brak było w aktach organu żądanych informacji w postaci dokumentacji medycznej będącej podstawą sporządzenia opinii sądowo – lekarskiej z 18 lipca 2021 r., przyjąć należy, że na gruncie niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki udostępnienia skarżącemu przez organ żądanych informacji z wniosku. Brak jest także podstaw do uznania, że Starosta dokumentacją tą powinien dysponować na potrzeby postępowania administracyjnego w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Wystarczającym do wszczęcia postępowania dokumentem był wniosek Prokuratora złożony w oparciu o dokument urzędowy jakim była rzeczona opinia biegłego, z której wynikały wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego w zakresie prowadzenia pojazdów. W rezultacie wniosek strony skarżącej o udostępnienie dokumentacji medycznej, jaką dysponował biegły lekarz sądowy sporządzający opinię na potrzeby postępowania karnego, nie mógł być uznany za wniosek w rozumieniu art. 10 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Odnośnie źródła uprawnienia do ubiegania się w przedmiotowej sprawie o udostępnienie dokumentów znajdujących w aktach administracyjnych, art. 10 k.p.a. statuuje prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu realizowane także poprzez pozyskiwanie z akt sprawy kserokopii lub kserokopii poświadczonych za zgodność z oryginałem. W trybie tej regulacji, a nie w trybie u.d.i.p., udostępniono zresztą skarżącemu opinię sądowo - lekarską z 18 lipca 2021 r. dotyczącą stanu jego zdrowia. Dodać należy, że dokumenty i informacje z postępowań administracyjnych w indywidualnych sprawach administracyjnych mogą być udostępniane jedynie osobom będącym stronami tych postępowań na zasadach określonych w k.p.a., natomiast w trybie dostępu do informacji publicznej domagać się mogą ich udostępnienia osoby niebędące stronami. Zwrócenia uwagi wymaga także, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p.). Ochronę informacji niejawnych normuje ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 742 ze zm.), która reguluje kwestie związane z ochroną informacji niejawnych, czyli takich, których nieuprawnione ujawnienie wywoła lub może wywołać szkodę dla Rzeczypospolitej Polskiej lub mieć niekorzystny wpływ na jej interesy. W przypadku tajemnicy ustawowo chronionej każdy zakaz powinien być wyrażony wprost w konkretnej ustawie. Ustawy statuujące tajemnice mają charakter lex specialis wobec u.d.i.p. Jedną z tajemnic ustawowo chronionych jest tajemnica lekarska unormowana w ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2022 r., poz. 1731 ze zm.). Zgodnie z jej art. 40 ust. 1, lekarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z pacjentem, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu z uwagi na fakt, że należą do kategorii danych osobowych wrażliwych. Dane z dokumentacji medycznej mogą być udostępniane określonych organom w sytuacjach ściśle określonych ustawowo. W rozpatrywanej sprawie brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że obowiązkiem Starosty lub jego uprawnieniem było domaganie się udostępnienia dokumentacji medycznej (badań lekarskich) będących podstawą wydania opinii sądowo – lekarskiej z [...] lipca 2021 r., czy to na potrzeby postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań lekarskich do kierowania przez skarżącego pojazdami, czy to na potrzeby rozpatrzenia jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z uwagi na przytoczone wyżej okoliczności, w rozpoznawanej sprawie obowiązkiem organu było poinformowanie wnioskodawcy w formie zwykłego pisma o tym, że nie dysponuje dokumentacją medyczną (wynikami badań) żądanymi przez skarżącego ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy i z tego obowiązku Starosta się wywiązał. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu 17 listopada 2022 r., zatem udzielenie wnioskodawcy wskazanej wyżej odpowiedzi pismem nadanym 29 listopada 2022 r. (12 dnia po otrzymaniu wniosku) stanowi o terminowym i dokonanym we właściwej formie zadośćuczynieniu obowiązkowi określonemu w u.d.i.p. Nie budzi wątpliwości, że dokumentacja medyczna (badania lekarskie) będąca podstawą wydania opinii sądowo – lekarskiej z 18 lipca 2021 r. nie znajdowała się w dyspozycji organu, bowiem w sprawie o skierowanie na badania lekarskie stanowiła tylko powód do wszczęcia postępowania administracyjnego. Brak było również podstaw prawnych do zwracania się przez Starostę o udostępnienie tej dokumentacji zarówno na potrzeby postępowania administracyjnego jak i na potrzeby rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, o czym wskazano już powyżej. Skarżącemu udzielono także dodatkowych informacji o tym, gdzie i do kogo może zwrócić się o udostępnienie badań lekarskich i żądanej dokumentacji medycznej (notatka służbowa znajdująca się w aktach sprawy z 20 stycznia 2023 r.) Z powołanym wyżej względów, z uwagi na brak podstaw do przypisania Staroście Powiatu [...] bezczynności, skarga na podstawie art. 151 P.p.s.a. podlegała oddaleniu.