II SAB/Rz 34/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie w terminie przez organ pierwszej instancji sprawy z zakresu ewidencji gruntów postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu G. B. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,- złotych /sto złotych/.

II SAB/Rz 34/08 U Z A S A D N I E N I E W dniu 31.07.2006 r. wpłynął do Starosty R. wniosek G. B. /opatrzony datą 28.07.2006 r./, w którym żądał dokonania korekty mapki z dnia 2.04.1991 r. 1 ks rob. 6/91 przez skreślenie z legendy tej mapki zapisu: "KW 8492 p.gr. 860/1 oraz oraz uwidocznienia na tej mapce drogi wspólnej 860/1 i brakujących punktów poligonowych 106-106 /Nr kat. 218/ i 106-104 /Nr kat. 220/". W dniu 25.04.2007 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego w R. zażalenie /opatrzone datą 24.04.2007 r./ podpisane przez J. B. /pełnomocnika wnioskodawcy/ na niezałatwienie w terminie przez Starostę Powiatowego sprawy określonej w powyższym wniosku. W zażaleniu powołano art. 37 k.p.a. Starosta Powiatowy w R. zażalenie przekazał P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. /wpłynęło do tego organu w dniu 14.06.2007 r./. Następnie G. B. działający przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R., w której przytoczył, że organ ten nie ustosunkował się do jego zażalenia na niezałatwienie w terminie przez Starostę Powiatowego w R. jego wniosku z dnia 28.07.2006 r. nie wydał w tej kwestii stosownego postanowienia. Skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 26.08.2008 r. i przekazana została Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 18.09.2008 r. Na wezwanie Sądu z dnia 6.10.2008 r., pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 17.10.2008 r. wyjaśnił, że skarżący nie składał zażalenia do Głównego Geodety Kraju na nierozpoznanie w ustawowym terminie jego zażalenia z dnia 24.07.2007 r. skierowanego do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. /k. 52 i 42 akt sądowych/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, nazwanej dalej skrótem P.p.s.a., skargę /w tym także skargę na bezczynność/ można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z powołanego przepisu wyraźnie wynika, że wyczerpanie trybu zaskarżenia jest warunkiem dopuszczalności skargi. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie /art. 52 § 2 P.p.s.a./. W przedmiotowej sprawie skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ wyższego stopnia załatwia takie zażalenie w formie postanowienia /pozytywnego lub negatywnego/. Takie postanowienie powinno być wydane w terminie jednego miesiąca /art. 35 § 3 k.p.a./. Skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., czyli nie wniósł zażalenia do Głównego Geodety Kraju, który jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, co wynika z art. 7a pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027, ze zm./. Skutkiem niewyczerpania wskazanego trybu jest niedopuszczalność skargi i w związku z tym oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a. – Sąd skargę na bezczynność odrzucił. Sąd w punkcie II postanowienia orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100,- zł.