II SAB/Rz 30/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. L. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie nienależnie pobranych stypendiów - postanawia - przyznać adwokat E. D. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S. L. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...], przyznając jednocześnie adwokat E. D. – wyznaczonej dla skarżącego w ramach prawa pomocy - kwotę 492 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W terminie trzydziestu dni od otrzymania odpisu powyższego orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem wymieniona adwokat złożyła w tut. Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów z tego tytułu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości, jak i w części. Wyznaczona dla strony skarżącej pełnomocnik ma prawo do otrzymania wynagrodzenia za udzieloną jej z urzędu pomoc prawną w postaci sporządzenia powyższej opinii. Podstawę powyższego stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten odsyła do zasad uregulowanych aktualnie w przypadku adwokatów w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), zwanym dalej "rozporządzeniem". Przewiduje ono w § 2 pkt 1, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m. in. opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Wedle § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Natomiast ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: nakładu pracy adwokata, wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych oraz stopnia zawiłości sprawy (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Dodatkowo, podlega ona powiększeniu o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, co wynika z brzmienia § 4 ust. 3 rozporządzenia. Adwokat E. D. wyznaczona została pełnomocnikiem skarżącego jeszcze przed wydaniem w niniejszej sprawie wyroku i za czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjym otrzymała już stosowne wynagrodzenie. Obecnie złożyła wniosek o przyznanie jej takiego wynagrodzenia za czynność w drugiej instancji w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 21 ust 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłatą za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłatą w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji jest natomiast kwota 240 zł (w tzw. innej sprawie tzn. której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna oraz, która nie dotyczy skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego). Z uwagi na powyższe, orzeczono o przyznaniu adwokat E. D. kwoty 147,60 zł, na którą składają się opłata w wysokości 120 zł oraz kwota podatku VAT wynosząca 27,60 zł. Podstawę powyższego stanowiły art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 P.p.s.a. w zw. § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 4 ust. 3 rozporządzenia.