II SAB/Rz 24/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka w dniu 4 lipca 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu zażalenia Fundacji A z/s w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 maja 2017 r. II SAB/Rz 24/17 wydane w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania zawarte w pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 maja 2017 r. II SAB/Rz 24/17 - p o s t a n a w i a - I. uchylić własne postanowienie z dnia 11 maja 2017 r. II SAB/Rz 24/17 zawarte w pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 maja 2017 r. II SA/Rz 961/16; II. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz strony skarżącej – Fundacji A z/s w [...] kwotę 597 zł /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2017 r. II SAB/Rz 24/17, zawartym w pkt IV opisanego w sentencji i wydanego w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny zasądził od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej Fundacji A kwotę 100 zł tytułem zawrotu kosztów postępowania sądowego. W zażaleniu na to postanowienie Fundacja podniosła, że na koszty postępowania poniesione przez nią w opisywanej sprawie złożyły się: opłata od skargi w wysokości 100 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł. Tym samym zasądzenie na jej rzecz jedynie kwoty 100 zł było błędne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zażalenie jako oczywiście uzasadnione zostało przez Sąd uwzględnione. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Stosownie do art. 200 Ppsa, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 Ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Koszty sądowe obejmują m.in. wpis od skargi (art. 211 w zw. z art. 212 § 1 Ppsa), natomiast określona w art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z częścią IV załącznika nr 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1827 z późn. zm.) opłata skarbowa w wysokości 17 zł, uiszczona przez skarżącego tytułem przedłożenia do akt dokumentu pełnomocnictwa stanowi niezbędny wydatek poniesiony w celu dochodzenia praw. Wskazać również należy, że warunkiem zasądzenia zwrotu kosztów postępowania jest stosowny wniosek strony skarżącej, gdyż zgodnie z art. 210 § 1 Ppsa, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W świetle art. 210 § 2 Ppsa, wniosek strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika jest również niezbędny w przypadku, gdy o kosztach należnych stronie sąd orzeka na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zaskarżonym postanowieniem nie zasądzono na rzecz strony skarżącej wszystkich poniesionych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a zatem zażalenie Fundacji jako oczywiście uzasadnione podlega uwzględnieniu. Skarżąca w toku postępowania była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika – r.pr. AZ, a wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, został zawarty w skardze (pkt III ppkt 6 skargi). Strona skarżąca uiściła ponadto wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz opłatę skarbową od przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Wobec powyższego, zgodnie z art. 205 § 2 Ppsa, na koszty postępowania poniesione przez skarżącą w niniejszej sprawie składają się: wynagrodzenie pełnomocnika, wpis od skargi oraz opłata skarbowa od przedłożenia pełnomocnictwa. W kwestii ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej wskazać należy, że zgodnie z § 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, opłatę w sprawach niewymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w wysokości równej stawce minimalnej. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem jest bezczynność organu w polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej wynosi 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia). Mając na względzie przytoczone okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 195 § 2 Ppsa uwzględnił wniesione zażalenie jako oczywiście uzasadnione i uchylił zaskarżone postanowienie o kosztach postępowania oraz rozpoznając sprawę na nowo, zasądził na rzecz strony skarżącej od organu obowiązek zwrotu wskazanych wyżej kosztów postępowania.