II SAB/Rz 143/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – SWSA Paweł Zaborniak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2025 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi H. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] w przedmiocie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

Pismem z dnia 10 lipca 2025 r. (data wpływu do Sądu 7 sierpnia 2025 r.) H. K. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] w przedmiocie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Wskazała, że w dniu 2 kwietnia 2024 r. jej ojciec – J. M. złożył wniosek o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia, a komisja odbyła się po prawie 7 miesiącach, tj. 30 października 2024 r., a dzień później, tj. 31 października 2024 r. jej ojciec zmarł. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na zgon wnioskodawcy. Organ wyjaśnił, że w toku postępowania H. K. nie posiadała legitymacji prawnej do występowania w imieniu ojca – J. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, zgodnie z art. 50 § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia takiej skargi. Legitymacja do złożenia skargi do sądu przysługuje, gdy strona posiada interes prawny w jej złożeniu, a zatem musi zaistnieć związek pomiędzy sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem, czynnością lub ich brakiem. Złożona skarga musi dotyczyć jego własnej sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego (zob. postanowienie NSA z 12.07.2011 r. sygn. akt II OSK 1227/11, LEX nr: 846691). Zatem w przypadku braku bezpośredniego wpływu na sferę uprawnień bądź obowiązków osoby wnoszącej skargę, brak jest możliwości uznania uprawnienia takiej osoby do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913) decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia wydaje wojewódzki zespół na wniosek m.in. osoby posiadającej orzeczenie o niepełnosprawności lub osoby posiadającej orzeczenie o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów. W przedmiotowej sprawie J. M. złożył wniosek do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Decyzją z dnia [...] listopada 2024 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Podkarpackim ustalił J. M. poziom potrzeby wsparcia. Jednak w dniu [...] października 2024 r. J. M. zmarł, co potwierdza dołączony do skargi H. K., akt zgonu. Zatem w realiach niniejszej sprawy, osobą uprawnioną do wniesienia skargi był J. M., który oczywiście mógł działać za pośrednictwem wyznaczonego pełnomocnika, jednak skoro w dacie wniesienia skargi, tj. w dniu 7 sierpnia 2025 r. (data wpływu do Sądu) J. M. nie żył, to w jego imieniu nie mogła działać córka – H. K., gdyż nawet w przypadku jej należytego umocowania do działania w imieniu ojca w postępowaniu, pełnomocnictwo wygasłoby wraz ze śmiercią mocodawcy. Wobec powyższego w niniejszej sprawie należy uznać, że osoba wnosząca skargę nie posiada interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi, co czyni ją niedopuszczalną. Podkreślenia bowiem wymaga, że postępowanie prowadzone z wniosku J. M. przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [....] dotyczyło wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, która odnosiła się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, zatem nawet gdyby H. K. była spadkobierczynią J. M. to i tak nie mogłaby stać się stroną tego postępowania w miejsce zmarłego ojca. Na marginesie Sąd zaznacza, że z uwagi na fakt, że skarga podlegała odrzuceniu, bez znaczenia pozostaje brak złożenia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., stanowiący warunek formalny wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ. Z przedstawionych powyżej przyczyn Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.