II SAB/Rz 14/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Piotr Godlewski WSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji II w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – skargę oddala –

Przedmiotem kontroli Sądu jest bezczynność Komendanta Komisariatu Policji II w R. (dalej: "Komendant" lub "organ") w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, P.D. (dalej: "Skarżący") za pośrednictwem poczty elektronicznej zwrócił się do Komendanta z wnioskiem z dnia 22 grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej z akt osobowych policjanta P.P., dotyczącej daty jego urodzenia. Skarżący wniósł o przesłanie odpowiedzi drogą elektroniczną na adres: [...]. Odpowiadając na powyższy wniosek, w piśmie z dnia 5 stycznia 2024 r. L. dz. [...], Komendant poinformował Skarżącego, że data urodzenia funkcjonariusza nie jest informacją publiczną. Organ wskazał, że za informację publiczną dotyczącą funkcjonariuszy uznaje się informacje, które dotyczą informacji związanych wyłącznie z pełnieniem i wykonywaniem czynności służbowych, zaś informacja o dacie urodzenia nie jest związana z wykonywaniem przez policjanta zadań publicznych i służbowych. Odpowiedź została odebrana przez Skarżącego w dniu 8 stycznia 2024 r. W dniu 23 stycznia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P.D. na bezczynność Komendanta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek Skarżącego z dnia 22 grudnia 2023 r. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, a także naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902; dalej zwana: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku z dnia 22 grudnia 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi Skarżący podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że data urodzenia funkcjonariusza nie mieści się w zakresie informacji publicznej, gdyż inne organy takie informacje udostępniają. Zaznaczył, że Komendant nie wydał również decyzji o odmowie udostępnienia informacji, do wydania której był zobowiązany w przypadku braku realizacji wniosku. Zdaniem Skarżącego żądane informacje z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych pracownika Policji (życiorys, akt nominacji, dokumenty potwierdzające wykształcenie, zaświadczenia lekarskie potwierdzające zdolność do pracy na stanowisku policjanta) są związane z jego pracą i stanowią informację publiczną. Skarżący zaznaczył, że dane te dotyczą konkretnego policjanta, którego praca opłacana jest z podatków obywateli, a wniosek został złożony w trosce i w ramach kontroli obywatelskiej, co do sposobu, zasadności i prawidłowości wydatkowania publicznych pieniędzy oraz w celu kontroli jakości stosowania i przestrzegania prawa przez organ i pracowników Policji. Podkreślił, że skoro policjant należy do kategorii osób pełniących funkcje publiczne, to co do zasady wszystkie jego akta osobowe oraz informacje dotyczące podejmowanych przez niego w ramach obowiązków służbowych działań, mieszczących się w ustawowych kompetencjach Policji, są niewątpliwie dokumentami urzędowymi, a tym samym są informacją publiczną. Oznacza to, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4a u.d.i.p. dokumenty takie, co do zasady, podlegają udostępnieniu w zakresie zarówno postaci, jak i treści. Nadto z wykładni art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wprost wynika, że udostępnieniu podlega informacja o osobach pełniących funkcje publiczne, mająca związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. W ocenie Skarżącego, skoro nie zrealizowano wniosku, a także nie wydano decyzji odmownej, bezsprzecznie doszło do bezczynności organu. Skarżący zaznaczył, że pismo zawierające odpowiedź Komendanta nie jest decyzją, gdyż nie posiada w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismo to jest tylko oparafowane, nie zawiera czytelnego podpisu z imienia i nazwiska osoby reprezentującej organ administracji, nie zawiera pouczenia o prawie do zaskarżenia i nie spełnia wszystkich wymogów dla uznania go za decyzję. Rozstrzygnięcie powinno być precyzyjne i podpisane, zaś przesłana przez organ odpowiedź tych wymogów nie spełniała. W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej odrzucenie, zaś w dalszej kolejności o oddalenie skargi. Organ zaznaczył, że zachowując termin wskazany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udzielił odpowiedzi na przesłany wniosek. Wskazał, że informacja w zakresie daty urodzenia nie jest informacją związaną z pełnieniem zadań publicznych policjanta, a zatem nie podlega udostępnieniu. W związku z powyższym nie wydano decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej. W ocenie organu udzielona Skarżącemu odpowiedź mieści się w ramach działania na podstawie i w granicach przepisów prawa, zatem zarzuty bezczynności i odmowy udzielenia informacji publicznej są nieuprawnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r . - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, zwanej dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 991/12 i z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i dalej powołane orzeczenia). Ponadto stosownie do art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa niniejsza mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, ponieważ przedmiotem skargi jest bezczynność organu, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie tej skargi w trybie uproszczonym nie była wymagana. W przypadku skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej Sąd bada zatem, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych oraz, czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Zaistnienie bezczynności związane jest natomiast z brakiem podjęcia przez zobowiązany organ określonych w ustawie, odpowiednich czynności ostatecznie zmierzających do rozpoznania wniosku. W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną, w rozumieniu cytowanej ustawy i podlega udostępnieniu. Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Wyliczenie to ma charakter przykładowy (otwarty), co prowadzi do wniosku, że - co do zasady - wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., stanowi informację publiczną. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział wówczas, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), tj., gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Jak wynika z akt sprawy Skarżący wnioskiem z 22 grudnia 2023 r. – data wpływu do organu – 27 grudnia 2023 r., zwrócił się do Komendanta Komisariatu Policji II w R. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej daty urodzenia policjanta. Pismem z 5 stycznia 2024 r. Komendant udzielił Skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek, stwierdzając, że data urodzenia konkretnego policjanta nie stanowi informacji publicznej i nie może być udostępniona. W sprawie niniejszej nie było kwestionowane, że Komendant Komisariatu Policji jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy, a nadto, że udzielił Skarżącemu odpowiedzi pismem w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku. Kwestią sporną było natomiast to, czy żądanie objęte wnioskiem stanowi informację publiczną. W ocenie Sądu data urodzenia policjant oczywiście nie stanowi informacji publicznej i to niezależnie od tego, czy dotyczy funkcjonariusza publicznego. Jak wyżej wyjaśniono informacja publiczna są informacje związane z działaniem podmiotu będącego w pionie organizacji państwowych. Nie oznacza to, że każda informacja o podmiocie wypełniać będzie definicję publiczną. Data urodzenia jakiegokolwiek funkcjonariusza publicznego nie może być uznana za informację publiczną, gdyż w żaden sposób nie ma związku z prowadzeniem tej działalności, jest informacją o osobie, a nie o funkcjonariuszu i pozostaje bez wpływu na wykonywaną przez niego działalność. Z przepisów ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r., t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 171) wynika, że cechą relewantną powierzenia osobie obowiązków policjanta nie jest osiągnięcie przezeń określonego wieku (art. 25 i nast. ustawy o Policji). Warunki wykonywania funkcji policjanta opisane w ustawie o policji także nie odnoszą się do daty urodzenia policjanta jako cechy mającej na nie wpływ. Kryteria te spełniają natomiast informacje nt. posiadanego wykształcenia i oświadczenia zawodowego, przebiegu kariery zawodowej oraz stanu zdrowia, dające obraz kompetencji (kwalifikacji i predyspozycji) do pracy na określonym stanowisku. Natomiast data urodzenia policjanta, której udostępnienia dotyczy wniosek skarżącego nie ma charakteru informacji publicznej (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 6 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Rz 157/22). Reasumując, wnioskowane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznej, nie ma obowiązku wydania decyzji o odmowie jej udzielenia, a wystarczającym jest poinformowanie wnioskującego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 P.p.s.a.