II SAB/Rz 128/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. G. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Zarządu Oświaty w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - postanawia - odrzucić skargę.

Ł. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Zarządu Oświaty w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta została wniesiona drogą elektroniczną poprzez system e-Doręczenia (publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego), przewidziany ustawą z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3 ze zm.). W myśl art. 155 ust. 7 tej ustawy, sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej dopiero od dnia 1 października 2029 r. Jak stanowi natomiast art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przy czym, zgodnie z § 2 powołanego artykułu, skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu a zasady doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP określają regulacje ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703). Sąd podzielił stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 17 września 2025 r. i 24 września 2025 r. (sygn. odpowiednio: I FSK 1176/25 i I FSK 1395/25), w świetle którego, wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego niż e-PUAP nie daje podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jeżeli zgodnie z art. 46 § 2a tej ustawy skarga - podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym została na podstawie art. 54 § 2 tej ustawy - przekazana przez ten organ na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu administracyjnego. W związku z powyższym, na wezwanie Sądu, Organ przekazał przedmiotową skargę w postaci elektronicznej za pośrednictwem e-PUAP do elektronicznej skrzynki podawczej Sądu. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jest podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika. Z mocy powołanego art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Według art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie podlega odrzuceniu przez sąd a to z mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W myśl z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przy czym w wypadku skargi jest to rygor jej odrzucenia, o czym przesądza brzmienie art. 220 § 3 P.p.s.a. Wykorzystując zatem adres elektroniczny Skarżącego na platformie ePUAP, którym posłużył się On w innej sprawie z Jego skargi złożonej również do tut. Sądu (sygn. akt II SAB/Rz 102/26), wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków w niniejszej sprawie tj. do podpisania skargi oraz uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od niej. Jednocześnie pouczono Skarżącego o tym, że w przypadku pisma składanego do sądu przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu zlokalizowaną na platformie usług administracji publicznej ePUAP, jego podpisanie winno nastąpić stosownie do wymogów przewidzianych cytowanym art. 46 § 2a P.p.s.a. a więc kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącemu dnia 20 lipca 2026 r. i do dnia 27 lipca 2026 r. Skarżący nie podpisał skargi, jak też nie opłacił jej. Ze względu więc na to, że skarga złożona przez Ł. G. nie została podpisana w wymagany przez prawo sposób, a ponadto Skarżący nie uiścił wpisu od przedmiotowego środka zaskarżenia, zaś termin w tym zakresie upłynął bezskutecznie z dniem 27 lipca 2026 r., została ona odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w zw. z art. 46 § 2a oraz art. 220 § 1, § 3 P.p.s.a.