II SAB/Rz 110/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – A WSA Karina Gniewek – Berezowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoczęcia prac nad zaproponowaną koncepcją Kolei Miejskiej w [...] - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

W dniu 16 sierpnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A.F. (dalej: "skarżący") na bezczynność Prezydenta Miasta [...] (dalej zwany: "organem") w przedmiocie rozpoczęcia prac nad zaproponowaną koncepcją Kolei Miejskiej w [...]. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 14 lipca 2021 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: [...] z adresu skarżącego: [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie w dalszej kolejności o oddalenie skargi. Organ podał, że skarga nie została złożona w przewidzianej prawem formie, bowiem została złożona wyłącznie w formie e-maila przesłanego na pocztę elektroniczną Urzędu Miasta [...]. Organ podkreślił, że zarówno e-mail, jak i załączniki, nie były opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zwrócił również uwagę, że skarga ta nie została poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), a ponadto nie zawierała elementów przewidzianych przepisami, a to w szczególności art. 57 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli podlega ona odrzuceniu z innych powodów aniżeli wymienione w pkt 1-5 tego przepisu. W rozpoznawanej sprawie kwestią kluczową jest okoliczność, iż skarga została wniesiona w formie, której nie przewidują przepisy powołanej wyżej ustawy P.p.s.a. Należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism drogą elektroniczną, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Stosownie do art. 12b § 2 P.p.s.a., w postępowaniu dokumenty elektroniczne wnosi się do sądu administracyjnego przez elektroniczną skrzynkę podawczą, a sąd doręcza takie dokumenty stronom za pomocą środków komunikacji elektronicznej na warunkach określonych w art. 74a. Natomiast stosowanie do art. 54 § 1a P.p.s.a., skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ponadto zgodnie z art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z powyższego wynika, że pismo do sądu administracyjnego może zostać wniesione w formie dokumentu elektronicznego, jednak wyłącznie przez elektroniczną skrzynkę podawczą, zlokalizowaną na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). W celu skorzystania z tej drogi wniesienia pisma, czy to do sądu, czy do organu, konieczne jest posiadanie konta na platformie ePUAP. Pisma wysłane na adres elektroniczny sądu lub organu (adres e-mail), czyli z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej, nie wywołują skutków prawnych, które ustawa P.p.s.a. wiąże ze złożeniem pisma procesowego (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 33/21, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 19 maja 2021 r., sygn. akt II SAB/Lu 44/21, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2432/20, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z powyższego wynika, że skarżący nie wniósł skutecznie skargi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że za taką czynność nie można uznać złożenia skargi w formie dokumentu elektronicznego, który nie został skierowany do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Skarga nie została również wniesiona przez skarżącego za pomocą tradycyjnych środków komunikacji (przez operatora pocztowego), bądź osobiście w siedzibie organu. Sąd nie wzywał zatem skarżącego do uzupełnienia braków skargi, gdyż z przedstawionych wyżej względów, podlegała ona odrzuceniu, jako niedopuszczalna, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.