II SAB/Rz 104/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że Kierownik Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] dopuścił się bezczynności przy rozpoznaniu wniosku z dnia 6 lipca 2017 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] na rzecz skarżącej M. K. kwotę 602 zł /słownie: sześćset dwa złote/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi M. K. jest bezczynność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, M. K. zwróciła się do Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w B. o udostępnienie informacji, czy ww. Zakład w latach 2014-2016 zawierał umowy z podmiotami zewnętrznymi o świadczenie usług w zakresie obsługi prawnej, w tym zastępstwa procesowego. W przypadku pozytywnej odpowiedzi, strona zawnioskowała o przesłanie kopii ww. umów na podany adres do korespondencji. W dniu 1 września 2017 r. (co wynika z udzielonej odpowiedzi na skargę) do Samodzielnego Publicznego ZOZ w B. wpłynęła – kierowana do WSA w Rzeszowie - skarga M. K. (działającej przez pełnomocnika – adwokata Ł. K.) na bezczynność tego organu w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej, co stanowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, dalej: u.d.i.p.). Skarżąca zawnioskowała o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt organowi oraz zasądzenie kosztów postępowania w łącznej wysokości 602,20 zł według załączonego spisu. W uzasadnieniu skargi podniosła, że żądana informacja stanowi informację publiczną, a Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w B. jako podmiot sektora finansów publicznych jest obowiązany do jej udostępnienia. Jednostki organizacyjne Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego gospodarują bowiem majątkiem publicznym i wydatkują środki publiczne. Dodatkowo zaznaczyła, że organ nie udostępnił żądanej informacji, nie zawiadomił o zaistnieniu okoliczności z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., ani też nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 u.d.i.p. Pismem z dnia 7 września 2017 r. Kierownik Samodzielnego Publicznego ZOZ w B. udzielił skarżącej odpowiedzi na wniosek z [...] lipca 2017 r. informując, że w podanym okresie zawarto jedną umowę o świadczenie usług prawnych, w postaci ustnego zlecenia sporządzenia zasad przydziału odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej dla pracowników. Umowa ta zawarta nie została zawarta w formie pisemnej, stąd nie ma możliwości przesłania jej kopii. Jednocześnie organ przyznał, że wystąpił stan bezczynności i doszło do naruszenia art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 u.d.i.p., W odpowiedzi na skargę Kierownik Samodzielnego Publicznego ZOZ w B. wniósł o umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a, z uwago na fakt, że skarżąca otrzymała informację publiczną o którą wnioskowała. To zaś sprawia, że bezczynność organu ustała. Organ przyznał, że z powodu przeoczenia wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został odebrany. Od czasu utworzenia platformy ePUAP, tj. od 2013 r. na skrzynkę pisma trafiały sporadycznie (do chwili obecnej łącznie 8 wiadomości). Wniosek został odebrany dopiero po wpłynięciu skargi, tj. w dniu 1 września 2017 r. Po konsultacji z prawnikiem, niezwłocznie, bo pismem z 7 września 2017 r., udzielono skarżącej wnioskowanych informacji. Wyjaśniono, że główny profil działalności placówki to udzielanie bieżącej pomocy medycznej mieszkańcom Gminy [...]. Kadrę placówki stanowi personel medyczny. Zatrudnionych jest jedynie dwóch pracowników administracyjnych, którzy głównie zajmują się rozliczeniami w ramach kontraktu z NFZ oraz obsługą ciągłości funkcjonowania ośrodka. Okres w którym złożono wniosek to czas urlopowy, wobec tego gdy jeden pracownik przebywał na urlopie, drugi go zastępował i miał zwiększone obowiązki. Powyższe okoliczności świadczą, że nie doszło do zawinionego działania noszącego znamiona rażącego naruszenia prawa. Końcowo organ wskazał, że uwzględnienie skargi powoduje, że organ przestaje tkwić w bezczynności. W piśmie z dnia 17 października 2017 r. skarżąca zawnioskowała o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, jak wynika z kolei z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarzuciła Kierownikowi Samodzielnego Publicznego ZOZ w B. bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielonej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764). Analiza przepisów u.d.i.p., a także wniosku skarżącej z dnia 6 lipca 2017 r. daje podstawę do stwierdzenia, że spełnione są przesłanki podmiotowe i przedmiotowe warunkujące udostępnienie żądanej przez skarżącą informacji. Złożenie wniosku w trybie u.d.i.p. obliguje podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej do dokonania w pierwszej kolejności oceny czy żądania informacja mieści się w zakresie przedmiotowym informacji publicznej, a jeśli tak to ocenić należy czy nie występują negatywne przesłanki do jej udostępnienia. Jeżeli żądane informacje mają charakter informacji publicznej, a podmiot jest w posiadaniu wskazanych we wniosku dokumentów, to wówczas powinien udzielić informacji publicznej, albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji lub o umorzeniu postępowania, jeżeli zaistniały przesłanki do wydania takich rozstrzygnięć. W pozostałych przypadkach załatwienie sprawy następuje poprzez skierowanie do wnioskodawcy pisma, w którym należy zawiadomić, że adresat wniosku nie jest zobowiązany do udostępnienia żądanych informacji, gdyż nie jest to informacja publiczna lub nie dysponuje ona taką informacją albo też nie jest podmiotem, od którego można takich informacji żądać, ewentualnie, że w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzając odrębny tryb dostępu. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosek o udostępnienie informacji publicznej złożyła w dniu [...] lipca 2017 r., skarga na bezczynność wpłynęła do SP ZOZ w B. w dniu 1 września 2017 r., zaś przesłanie żądanej informacji nastąpiło w dniu 11 września 2017 r. W przesłanym skarżącej piśmie z dnia [...] września 2017 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu zawarta została żądana we wniosku informacja (poinformowano o zawarciu jednej umowy o świadczenie usług prawnych). W związku z powyższym należało uznać, że Kierownik SP ZOZ w B. do dnia wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej przez skarżącą. Niemniej jednak podmiot zobowiązany stan bezczynności usunął udzielając skarżącej odpowiedzi w dniu 11 września 2017 r. Załatwienie sprawy przez podmiot zobowiązany w sprawie, w której złożono skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wyłącza możliwość zobowiązania tego podmiotu do dokonania tej czynności, ze względu na faktyczne już załatwienie sprawy w dniu orzekania. Jeżeli jednak na dzień wniesienia skargi podmiot ten pozostawał w bezczynności, Sąd zobowiązany jest uwzględnić skargę i stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W myśl art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd stwierdza czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd tu orzekający stwierdził, że bezczynność skarżącego podmiotu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął pod uwagę, że przekroczenie ustawowego terminu nie było znaczne (poniżej jednego miejsca), zaś po otrzymaniu skargi odpowiedź w istocie udzielona została niezwłocznie, nadto nie można przypisać temu podmiotowi lekceważącego traktowania obowiązków ustawowych. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt I i II wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a.