II SAB/Po 83/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor Sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Wojewody w przedmiocie przekazania odwołania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 25 marca 2025 r. M. A., reprezentowany przez pełnomocniczkę, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (drogą elektroniczną) skargę na bezczynność Wojewody w zakresie przekazania odwołania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2025 r. Przewodnicząca Wydziału II tutejszego Sądu wezwała pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania: - dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, skierowanego do właściwego organu, pod rygorem odrzucenia skargi; - pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wskazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: P.p.s.a.), pod rygorem pominięcia czynności. Pomimo skutecznie doręczonego wezwania w dniu 6 maja 2025 r. (UPD – k. [...] akt sądowych), w terminie zakreślonym przez Sąd strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej jako: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 K.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 K.p.a. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 37/19, wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II OSK 2203/20). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 5 października 2021 r., sygn. akt II OZ 622/21). Analizując akta administracyjne niniejszej sprawy Sąd stwierdził brak wniesienia ponaglenia. W związku z tym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 24 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocniczkę skarżącego do wykazania, że taki środek przeciwdziałania bezczynności/przewlekłości został skutecznie wniesiony. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie Sądu uznać należało, że ponaglenia w przedmiotowej sprawie nie wniesiono. Taką okoliczność potwierdzają również akta administracyjne przekazane przez Wojewodę. W związku z tym Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie wyczerpano wszystkich dostępnych środków przewidzianych prawem, które warunkują skuteczne wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Taka okoliczność była wystarczająca dla stwierdzenia, że przedmiotowa skarga z dnia 25 marca 2025 r. podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.