II SAB/Po 69/18

Dnia 21 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w przedmiocie renty wojskowej postanawia odrzucić skargę /-/ E. Brychcy

Pismem z dnia 4 czerwca 2018 roku R.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego. Skarżący zwrócił się w niej o wyjaśnienie czy otrzymane od organu wezwanie do usunięcia braków formalnych (wypełnienie stosownego zaświadczenia) oznacza, że postanowienie jest prowadzone w Wojskowym Biurze Emerytalnym czy też w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ustalono, że Skarżący na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...]., sygn. akt [...] został częściowo ubezwłasnowolniony. Dla Skarżącego ustanowiony został kurator w osobie F. Ż., który został upoważniony do reprezentowania częściowo ubezwłasnowolnionego przed sądami i urzędami państwowymi (postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia [...], sygn. akt [...]). Pismem z dnia 9 lipca 2018 roku Sąd Rejonowy w L. – w odpowiedzi na zapytanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – poinformował, że F. Ż. nadal pełni funkcje kuratora dla częściowo ubezwłasnowolnionego R. C.. Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2018 roku wezwano F. Ż. – jako kuratora ustanowionego dla częściowo ubezwłasnowolnionego R.C. – do wyjaśnienie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy popiera skargę na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego, pod rygorem przyjęcia, że nie popiera skargi w imieniu ubezwłasnowolnionego. Dnia 29 sierpnia 2018 roku powyższe wezwanie zostało doręczone F. Ż. W zakreślonym terminie nie złożył on jednak żadnego wyjaśnienia. Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako "P.p.s.a.", zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25 P.p.s.a. Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 15 kodeksu cywilnego osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać jedynie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił, oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku (art. 20-22 k.c.). W myśl art. 27 P.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób nie mających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Przepis ten odnosi się więc i do osoby częściowo ubezwłasnowolnionej w sprawach wynikających z czynności, których samodzielnie nie może dokonać. Powołane unormowania prawne posiadają istotne znaczenie w rozpatrywanej sprawie, ponieważ jak wynika z akt sprawy Skarżący, jako osoba częściowo ubezwłasnowolniona, jest reprezentowany przez ustanowionego przez sąd powszechny kuratora. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skargę w imieniu Skarżącego mógł wnieść (poprzeć) jedynie kurator. Z tego powodu Sąd wezwał kuratora, zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2018 roku o wskazanie, czy popiera skargę, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, że skargi nie popiera. Wezwanie doręczono w dniu 29 sierpnia 2018 roku (k. 18) co oznacza, że ostatnim dniem terminu był dzień 5 września 2018 roku. Kurator skarżącego nie wyjaśnił jednak, czy popiera skargę, przez co należy przyjąć, że jej nie popiera. Zgodnie z art. 31 § 3 P.p.s.a. jeżeli brak w zakresie zdolności procesowej nie został w wyznaczonym czasie uzupełniony, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. W niniejszej sprawie, z powodu nie poparcia skargi przez kuratora R. C. wystąpiła w sprawie potrzeba wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy