II SAB/Po 59/20

Dnia 16 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 września 2020 roku sprawy ze skargi G. D. na przewlekłość Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków oddala skargę

G. D. (dalej jako strona lub skarżący) reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) skargę na bezczynność i przewlekłość Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...]INB) w przedmiocie załatwienia sprawy z odwołania z dnia [...] lutego 2020 r. (wpływ do organu [...] marca 2020 r.) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. W skardze sformułował następujące wnioski: 1. wydanie stosownego orzeczenia przez [...]INB bez zbędnej zwłoki tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli 2. uwzględnienie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania [...]INB przez WSA w Poznaniu i zobowiązanie [...]INB do załatwienia przedmiotowej sprawy, w określonym przez WSA w Poznaniu terminie, w przypadku niezałatwienia sprawy przez [...]INB w trybie autokontroli, 3. stwierdzenie, że [...]INB dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, 4. stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 5. przyznanie od [...]INB na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 poz. 2325 dalej p.p.s.a.), 6. zasądzenie od [...]INB na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie [...]zł. W skardze wywiedziono, że pismem znak: [...] z dnia [...] marca 2020 r. PINB w [...] przesłał odwołanie G. D. z dnia [...] lutego 2020 r. od decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązków znak: [...] z dnia [...] lutego 2020 r. do organu odwoławczego - [...]INB. Z pisma znak: [...] z dnia [...].04.2020 r. wynika, iż odwołanie wpłynęło do organu wojewódzkiego w dniu [...] marca 2020 r. i od tego dnia należy liczyć termin załatwienia sprawy. Skarżący podał, że na dzień wniesienia skargi od tego terminu upłynęły ponad 3 miesiące. Podał, że mimo wniesienia ponaglenia [...] kwietnia 2020 r. (k. 21) nadal nie zostało wydane rozstrzygnięcie, a samo ponaglenie nie zostało rozpoznane jeszcze przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący zarzucił, że [...]INB nie zawiadomił o wszczęciu postępowania odwoławczego (art. 61 § 4 kpa w związku z art. 9 kpa). Ponadto organ II instancji nadal nie wydał decyzji, podczas gdy- zdaniem strony termin załatwienia sprawy minął [...] maja 2020 r. (od [...] r. = 25 dni, następnie zawieszeniu uległy terminy z uwagi na epidemię Covid, licząc dalej od [...]- 5 dni). Skarżący podał, że 11 dni po upływie terminu załatwienia sprawy [...]INB wystosował zawiadomienie (pismo znak: [...] z dnia [...].06.2020 r.) o nowym terminie załatwienia sprawy tj. do dnia [...] lipca 2020 r. W okresie, kiedy nie obowiązywał "stan zawieszenia epidemicznego" tj. przez ponad miesiąc organ odwoławczy nie wykonał jakiejkolwiek czynności. Zawiadamiając o nowym terminie załatwienia sprawy [...]INB w istocie nie podał przyczyny zwłoki, gdyż zdaniem strony powołanie się na konieczność szczegółowego przeanalizowania całości zgromadzonych w sprawie akt nie jest żadnym usprawiedliwieniem, a jest to po prostu obowiązkiem organu. Organ nie wyjaśnił też dlaczego taka analiza ma trwać kolejny miesiąc, skoro już wielokrotnie sprawę badał. W ocenie skarżącego zawiadomienie to stanowi nieudolną próbę usprawiedliwienia bezczynności przez organ. Skarżący zwrócił uwagę, że w zawiadomieniu z [...] czerwca 2020 r. organ wskazuje na konieczność oczekiwania na odpowiedź z Naczelnego Sądu Administracyjnego, co jest dla skarżącego niezrozumiałe. W ocenie skarżącego wcześniejszy stan bezczynności (od [...].2020 r.), a obecnie stan przewlekłości jest oczywisty i nie daje się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa. Na tę ocenę rzutuje zbyt długi okres prowadzenia sprawy, niemający uzasadnienia ani w stopniu jej skomplikowania, ani z innych powodów. Co do żądania zawartego w punkcie 5 skargi- przyznanie od [...]INB na rzecz skarżącego sumy pieniężnej skarżący wskazał, iż przyznanie wymienionej sumy pieniężnej nie ma charakteru odszkodowawczego i nie ma służyć wyrównaniu szkody - dla jej przyznania wystarczy sam fakt przewlekłości. Skarżący doznał w związku z bezczynnością i przewlekłością organu krzywdy, którą należałoby zrekompensować. Skarżący zmuszony był do wniesienia kolejnego ponaglenia oraz jest zmuszony znosić bierność organu w załatwieniu sprawy. Nie bez znaczenie pozostaje także fakt ograniczonych możliwości korzystania ze swej własności (brak dojazdu - patrz: str. 6 decyzji znak: [...] z dnia [...].04.2019 r.). W odpowiedzi na skargę [...]INB wniósł o jej oddalenie i przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. (sygn. akt: [...]), na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm. dalej pr. bud. ) PINB nakazał Pani M. M. wykonać określone roboty budowlane w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w [...] dz. nr ew. [...], [...] , w terminie do dnia [...] września 2019 r. Odwołanie od ww. decyzji złożył Pan G. D. i Pan S. B., reprezentowani przez pełnomocnika - Pana J. K., pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. [...]INB, decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. (sygn. akt: [...]), uchylił zaskarżoną decyzję w części w jakiej wskazano podstawę prawną i w tym samym zakresie orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 pr. bud., a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Skargę na ww. decyzję do WSA w Poznaniu złożył Pan G. D.. WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 listopada 2019 r. (sygn. akt II SA/Po 685/19) oddalił skargę. Od powyższego wyroku wniesiona została skarga kasacyjna do NSA. Następnie, w dniu [...] lutego 2020 r., do siedziby PINB wpłynęło pismo z dnia [...] lutego 2020 r. Pani M. M. informujące, iż wykonała roboty budowlane nakazane decyzją PINB z dnia [...] kwietnia 2019 r. (sygn. akt: [...]). W związku z powyższym, pracownicy organu powiatowego w dniu [...] lutego 2020 r. przeprowadzili kontrolę przedmiotowej nieruchomości. Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. (sygn. akt: [...]) organ pierwszej instancji stwierdził wykonanie obowiązków określonych w decyzji nakazowej PINB z dnia [...] kwietnia 2019 r. (sygn. akt: [...]) dotyczącej doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej w [...] nr ew. [...], [...], a także [...] do stanu zgodnego z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Odwołanie od ww. decyzji, pismem z dnia [...] lutego 2020 r., w ustawowym terminie złożył Pan G. D., reprezentowany przez pełnomocnika J. K.. [...]INB, pismem z dnia [...] maja 2020 r. (sygn. akt: [...]) zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zapytaniem, czy w przesłanych do sądu aktach sprawy (tj. [...] oraz [...]) znajduje się pełnomocnictwo udzielone J. K. przez Pana G. D.. Organ stwierdził, że pełnomocnictwo nie zostało załączone do wniesionego odwołania, nie znajdowało się również w przekazanych do [...]INB aktach organu pierwszej instancji. [...]INB, z uwagi na konieczność oczekiwania na odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawiadomił strony, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r., o fakcie niezałatwienia sprawy w terminie, wskazując jednocześnie nowy termin jej załatwienia - tj. do dnia [...] lipca 2020 Naczelny Sąd Administracyjny, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r., poinformował iż w przesłanych aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa udzielonego dla J. K. przez Pana G. D.. Następnie, postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. (sygn. akt: [...]), [...]INB zawiesił z urzędu postępowanie w powyższej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej Pana G. D.- reprezentowanego przez pełnomocnika- radcę prawnego G. W. zaskarżającej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2019 r. (sygn. akt II SA/Po 685/19). W uzasadnieniu wydanego postanowienia [...]INB wskazał, że prawomocne oddalenie skargi kasacyjnej skutkować będzie pozostaniem w obrocie decyzji organu II instancji, a tym samym możliwe będzie rozpatrzenie wniesionego odwołania od decyzji PINB z dnia [...] lutego 2020 r. (sygn. akt: [...]), stwierdzającej wykonanie obowiązków nałożonych decyzją PINB z dnia [...] kwietnia 2019 r. (sygn. akt: [...]). Zdaniem organu zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu przesądza o prawidłowości nałożenia obowiązków na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr. bud., a co za tym idzie - możliwości weryfikacji prawidłowości wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 pr. bud. stwierdzającej wykonanie ww. obowiązków. Jeżeli natomiast, na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej zostanie wyeliminowany wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 listopada 2019 r. (sygn. akt II SA/Po 685/19), dojdzie do sytuacji, w której w sprawie dotyczącej nałożenia obowiązków decyzja [...]INB nadal nie będzie prawomocna. Zatem rozstrzygnięcie NSA w zakresie wyroku WSA w Poznaniu jest podstawą do dalszych czynności w zakresie rozpatrzenia odwołania Pana G. D. - reprezentowanego przez pełnomocnika J. K. od decyzji PINB z dnia [...] lutego 2020 r. (sygn. akt: [...]). Mając na uwadze powyższe [...]INB wskazał, że uznaje za bezpodstawny zarzut, jakoby organ dopuścił się bezczynności w toku prowadzonego postępowania odwoławczego. Organ podał, iż odwołanie Skarżącego z dnia [...] lutego 2020 r. zostało przekazane do [...]INB w dniu [...] marca 2020 r. Jednak wbrew twierdzeniom skarżącego, zawieszenie biegu terminów procesowych oraz administracyjnych nie nastąpiło w dniu [...] marca 2020 r., lecz już w dniu [...] marca 2020 r. Przesądza o tym treść postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 kwietnia 2020 r. (sygn. akt: I SA/Bk 177/20), zgodnie z którym "pomimo że przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 specustawy koronawirusowej wszedł w życie z dniem 31 marca 2020 r., to wynika z niego, że nierozpoczęcie biegu terminów, jak i zawieszenie terminów już rozpoczętych obowiązuje w okresie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Jeśli więc stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia 14 marca 2020 r., to należy przyjąć, że od tej daty z mocy prawa następuje skutek wynikający z tej normy prawnej". Powyższe oznacza, iż ustawowy, miesięczny termin załatwienia sprawy, upływał dopiero w dniu [...] czerwca 2020 r. (tj. 8 dni od [...].03.2020 do [...].03.2020 + 22 dni od [...].05.2020 do [...].06.2020) nie zaś, jak twierdzi Skarżący, w dniu [...] maja 2020 r. [...]INB wskazuje jednocześnie, iż w trakcie ustawowego, miesięcznego terminu, skierował do stron zawiadomienie z dnia 10 czerwca 2020 r., informujące o fakcie niezałatwienia sprawy w terminie, wskazując jednocześnie nowy termin jej załatwienia - tj. do dnia 15 lipca 2020 r. Wbrew twierdzeniom Skarżącego, organ należycie uzasadnił fakt wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy, wskazując na konieczność oczekiwania na odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego. Co więcej, w trakcie biegu nowego, wyznaczonego przez organ terminu, [...]INB wydał postanowienie z dnia [...] lipca 2020 r., którym zawiesił prowadzone postępowanie administracyjne. Zdaniem organu za bezzasadny uznać należy zarzut rzekomej przewlekłości prowadzonego postępowania administracyjnego. Po pierwsze, mając na uwadze zawieszenie biegu terminów procesowych i administracyjnych (tj. od dnia [...].03.2020 do [...].05.2020), organ wskazał, iż niniejsze postępowanie odwoławcze toczy się niespełna dwa miesiące, w trakcie których organ podjął szereg działań, mających na celu należyte rozpatrzenie wniesionego odwołania. Nie były to działania opieszałe, niesprawne lub nieskuteczne. W pierwszej kolejności [...]INB zobowiązał organ pierwszej instancji do uzupełnienia przekazanych akt sprawy (dowód: wiadomość mailowa z dnia [...] marca 2020; k. nr 18), a następnie skierował do NSA pismo z dnia [...] maja 2020 r., celem ustalenia, czy Pan J. K. dysponuje pełnomocnictwem upoważaniającym go do wnoszenia środków zaskarżenia w imieniu Pana G. D.. Powyższe działania nie były pozorne, zmierzające do bezpodstawnego przedłużenia prowadzonego postępowania odwoławczego, lecz miały na celu kompleksowe i szczegółowe ustalenie stanu faktycznego oraz prawnego rozpatrywanej sprawy. Działania te były również potrzebne w związku z koniecznością zmiany osoby odpowiedzialnej za prowadzenie postępowania. Reasumując [...]INB uznał, że podniesione w skardze zarzuty bezczynności, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; w skrócie "p.p.s.a.") przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być brak efektywnych działań administracji publicznej w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie. Z treści ww. przepisów p.p.s.a. wynika, że zaskarżalna do sądu opieszałość organu administracji w procedowaniu może przybrać dwie postaci – bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Skargi w tym przedmiocie mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. – co też w niniejszej sprawie nastąpiło. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności (pkt 3). Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. formalnym wymogiem dla skutecznego wniesienia omawianej skargi jest to, aby została ona poprzedzona ponagleniem skierowanym do właściwego organu. Z akt sprawy wynika, że skarżący wypełnił powyższy wymóg formalny – składając ponaglenie pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. (k. 21 akt [...]INB). W ponagleniu skarżący wyraźnie wyartykułował, że nie załatwiono jego sprawy z odwołania wniesionego 24 lutego 2020 r. od decyzji PINB w [...] z [...] lutego 2020 r. w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wskazać więc należy, że zgodnie z art. 35 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania (§ 3a). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a (§ 4). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). Stosownie do art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ponadto zgodnie z art. 36 § 2 k.p.a. ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Z powyższych unormowań wynika więc, że podstawowym terminem załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym jest "niezwłocznie", a w przypadku gdy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, sprawa zasadniczo powinna być załatwiona w terminie jednego miesiąca. Ponadto organ zobligowany jest do każdorazowego informowania strony w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie. Należało więc przeanalizować chronologię zdarzeń w sprawie w celu ustalenia czy organ dopuścił się przekroczenia ww. terminów w załatwieniu sprawy skarżącego. Z akt sprawy wynika, że PINB w [...] wydał w dniu [...] lutego 2020 r. (sygn. akt: [...]) decyzję, która stwierdził wykonanie obowiązków określonych w decyzji własnej z [...] kwietnia 2019 r. Odwołanie od powyższej decyzji skarżący złożył w dniu [...] lutego 2020 r. (odwołanie podpisał w jego imieniu J. K., nie załączając stosownego pełnomocnictwa por. k. 11-12 akt [...]INB). Zostało ono przekazane do [...]INB- jako organu właściwego do jego rozpatrzenia- [...] marca 2020 r. W dniu [...] maja 2020 r. [...]INB zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z prośbą o sprawdzenie, czy w przesłanych aktach sprawy (sygn. [...] oraz [...]) znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego J. K.. W dniu [...] czerwca [...]INB zawiadomił skarżącego o fakcie niezałatwienia sprawy w terminie, wskazując jednocześnie nowy termin jej załatwienia - tj. do dnia [...] lipca 2020 r. W dniu [...] czerwca 2020 r. [...]INB otrzymał odpowiedź z NSA (k. 42 akt [...]INB), o braku w aktach sprawy pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego J. K.. Następnie, [...] lipca 2020 r. [...]INB zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed Naczelny Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej G. D. od wyroku WSA w Poznaniu z 7 listopada 2019 r. sygn. II SA/Po 685/19 (k. 49 akt [...]INB). Skargę na bezczynność i przewlekłość prowadzenia postępowania przez [...]INB G. D. wniósł [...] czerwca 2020 r. Należy również wskazać, że od dnia [...] marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, zaś z dniem 20 marca 2020 r. w jego miejsce ogłoszono stan epidemii (rozporządzenia Ministra Zdrowia: z dnia 13 marca 2020 r. – Dz. U. z 2020 r. poz. 433 oraz z dnia 20 marca 2020 r. – Dz. U. z 2020 r. poz. 491). Z dniem 31 marca 2020 r. weszła natomiast w życie ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568), mocą której do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), dodano art. 15 zzs. Ustęp 1 tego artykułu stanowił, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Jednocześnie powołany przepis stanowił, że w okresie, o którym mowa w ust. 1, przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się (ust. 10 pkt 1). Dodatkowo w ust. 11 cytowanego art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. ustawodawca zastrzegł, że zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzące odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Powołany wyżej przepis art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. został uchylony z dniem 16 maja 2020 r., przy czym terminy zawieszone na jego podstawie rozpoczęły swój bieg dopiero od dnia 24 maja 2020 r. (art. 48 pkt 20 i art. 68 ust. 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 - Dz. U.z 2020 r. poz. 875 ze zm.). Mając na uwadze powyższe, przyjmując że [...]INB miał miesięczny termin (art. 35 § 3 k.p.a.) na rozpoznanie sprawy wywołanej odwołaniem skarżącego, należy przyjąć że rozpoczął on swój bieg [...] marca 2020 r. (w pierwszym dniu po otrzymaniu przez organ odwołania), trwał do [...] marca 2020 r. i z dniem [...] marca 2020 r. uległ zawieszeniu. Następnie, licząc termin załatwienia sprawy od [...] maja 2020 r. organ miał czas do [...] czerwca 2020 r. na załatwienie sprawy skarżącego (8 dni od [...].03.2020 do [...].03.2020 + 22 dni od [...].05.2020 do [...].06.2020). W tym czasie organ podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy skarżącego- zwracał się do NSA o pełnomocnictwo, wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy i zawiesił ostatecznie postępowanie. Wyznaczenie nowego terminu wraz z podaniem przyczyn zawieszenia [...]INB uczynił przed [...] czerwca 2020 r. (pismo z [...] czerwca 2020 r.). Następnie organ "zmieścił się" w wyznaczonym terminie i postanowił o zawieszeniu postępowania ([...] lipca 2020 r.). Nie sposób więc zarzucić organowi ani bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania. Dodać trzeba, że nie zgadzając się z zawieszeniem postępowania skarżącemu przysługiwało zażalenie na to postanowienie na podstawie art. 101 § 3 k.p.a. Nie miał również racji skarżący, że termin załatwienia sprawy minął z dniem 30 maja 2020 r. gdyż jak wskazano wyżej terminy zostały zawieszone od [...] marca 2020 r. a nie od dnia [...] marca 2020 r. Mając na uwadze powyższą sekwencję czynności Sąd uznał, że skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Z uwagi na oddalenie skargi nie było podstaw do przyznania skarżącemu sumy pieniężnej wskazanej w ppkt 5 petitum skargi.