II SAB/Po 38/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Spółki A. z siedzibą w P.T na bezczynność Starosty w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. /- /K. Witkowicz-Grochowska

Skarżąca Spółka A. z siedzibą w P. T., reprezentowana przez adw. E. K-K wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z 25 maja 2017r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie Spółki od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na zarządzenie do uzupełnienia braku formalnego wniosku o prawo pomocy, Spółka przedłożyła wniosek na urzędowym formularzu PPPr., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Pismem z 21 września 2017r. pełnomocnik Skarżącej złożył pismo, w którym oświadczył, że działając w imieniu Spółki cofa skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 25 maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 5 października 2017r. umorzył postępowania kasacyjne. W tej sytuacji referendarz sądowy zwrócił się do pełnomocnika Spółki o sprecyzowanie, czy w związku z umorzeniem postępowania kasacyjnego podtrzymuje wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych tej skargi kasacyjnej, pod rygorem przyjęcia, że Spółka cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 14 listopada 2017r. i pozostało bez odpowiedzi. W związku z tym przyjąć należy, że skarżąca Spółka cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej "P.p.s.a", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec powyższego, cofnięcie przez Skarżącą wniosku o prawo pomocy skutkuje umorzeniem postępowania w tym przedmiocie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a. w zw. z art. 249 a P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. /- /K. Witkowicz-Grochowska