II SAB/Po 323/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia odrzucić skargę.

A. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca) została w dniu 9 stycznia 2026 r. (data doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2025 r. na wskazany w skardze adres do korespondencji - k. 3, 67) wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości (k. 2, 63). W wyznaczonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony, co zostało potwierdzone w informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 26 stycznia 2025 r. (k. 69). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) - dalej: p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania [jak stanowi § 1 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania] nie został uiszczony należny wpis. Termin ten upłynął w niniejszej sprawie z dniem 16 stycznia 2026 r. (doręczenie skarżącej odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł nastąpiło w dniu 9 stycznia 2026 r.). Do tego czasu nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi w wysokości 100 zł ani nie złożono wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ani też następnie nie wystąpiono z wnioskiem o przywrócenie termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Podsumowując, w wyznaczonym (określonym ustawowo) terminie braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.