II SAB/Po 143/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowcz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2021 r. sprawy ze skargi M. A. na bezczynność Zarządu Koła Łowieckiego [...] w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę

Pismem z dnia [...] października 2020 r., M. A. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego D. K., wniósł skargę na bezczynność [...]" w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] września 2020 r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że dnia [...] września 2020 roku złożył do skarżonego organu wniosek o udostępnienie informacji w następującym zakresie: 1. Proszę podać liczbę odstrzałów redukcyjnych organizowanych na przestrzeni ostatnich 5 lat wraz z informacją jaka zwierzyna została odstrzelona? 2. Czy w przeciągu ostatnich 5 lat dokonana była przez któregokolwiek członka koła na podstawie ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt "czynność bezzwłocznego uśmiercenia zwierzęcia", jeżeli tak to ile takich czynności zostało dokonanych i na jakich zwierzynach? 3. W przeciągu ostatnich 5 lat ile zdarzeń drogowych na terenie okręgu łowieckiego z którego korzysta koło zostało zgłoszonych, jakie kwoty odszkodowań zostały wypłacone? 4. Jakie dokładnie były straty w zwierzynie łownej z tytułu zgłoszonych kolizji z pojazdami mechanicznymi? 5. Proszę podać miejsca kolizji ze zwierzyną łowną wraz z datami tych zdarzeń, które pozostają w wiadomości koła łowieckiego. 6. W jaki sposób koło organizuje gospodarkę łowiecką na terenie dzierżawionego koła łowieckiego? 7. Jakie przychody w ciągu 5 lat uzyskało koło tytułem prowadzenia gospodarki łowieckiej w rozbiciu na poszczególne lata? 8. Jakie wydatki poniosło koło tytułem realizacji swoich zadań w rozbiciu na poszczególne lata? 9. Czy członkowie koła w ciągu 5 lat otrzymali jakiekolwiek gratyfikacje finansowe ze środków, którymi dysponuje koło, jeżeli tak to w jakiej wysokości i kiedy? 10. Jakie subwencje, dotacje, pożyczki umarzalne bądź inne bezzwrotne środki koło otrzymało w ostatnich 5 latach z pieniędzy publicznych? Skarżący wyjaśnił, że wniosek został złożony drogą elektroniczną na adres e-mail: jelen28@poczta.onet.pl, wskazany na stronie internetowej organu skarżonego. Jako dowód na złożenie wniosku tą drogą do skargi załączył wydruk wysłania wniosku drogą elektroniczną oraz wydruk PrtSc (Print Screen) strony internetowej skarżonego organu. Skarżący podniósł, że nie został powiadomiony w ustawowo określonym terminie o powodach opóźnienia, terminie w jakim organ udostępni informacje, jak również o ewentualnych kosztach związanych ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku. Zdaniem skarżącego nie budzi wątpliwości, że wnioskiem pisemnym w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej (w skrócie: "u.d.i.p.") uznać należy przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) - i to nawet, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny (tak wyrok NSA z dnia 16 marca 2009 r. I OSK 1277/08). Jak przy tym wskazuje orzecznictwo, do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu - aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań (postanowienie NSA z dnia 10 września 2015 r. I OSK 1968/15; post. NSA z dnia 3 listopada 2015 r. I OSK ( 1940/15, CBOSA). Jednocześnie zaznacza się, że skutki błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej oficjalnych systemów służących do komunikacji z tymi organami (np. poczty elektronicznej, systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów (postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2015 r., I OZ 1414/1,5; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2016 r. I OSK 2186/14). Za wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego podniesiono, że nieodebranie, czy też nieodczytanie przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, nie może obciążać wnioskodawcy (tak w postanowieniu z dnia 18 listopada 2015 r. I OSK 2897/15). Ponadto, wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi dostateczny dowód, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r. I OSK 1924/16). Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z [...] września 2020 r. oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. [...] w [...] odpowiadając na skargę pismem z dnia [...] października 2020 r. podniósł, że nie otrzymał na adres [...]" wniosku o udzielenie informacji publicznej i dlatego nie mógł się do niego ustosunkować. Po otrzymaniu skargi listem poleconym, w miarę możliwości [...] udzieli informacji, zgodnie ze złożonym zapytaniem. Odpowiadając na poszczególne punkty wniosku udzielono następujących odpowiedzi: "Ad. 1. W ostatnich 5 latach nie wykonywaliśmy odstrzałów redukcyjnych. Ad.2. Nie było takich przypadków przez ostatnie 5 lat. Ad. 3. Nie mieliśmy zgłoszeń kolizji drogowych ze zwierzyną na terenie naszego obwodu i nie wypłacaliśmy z tego tytułu odszkodowań. Ad.4. Nie było zgłoszeń i nie było z tego tytułu strat. Ad. 5. Nie mamy w ewidencji koła takich informacji. Ad. 9. Nasze koło nie zatrudnia żadnego pracownika oraz nie wypłaca żadnych gratyfikacji swoim członkom. Wszystkie czynności wykonywane są społecznie." Ponadto wyjaśniono, że wszystkie czynności wykonywane są przez członków koła w czynie społecznym. Z tej przyczyny informacje do pkt. nr 6,7,8,10 wniosku zostaną udzielone po zniesieniu obostrzeń, związanych z pandemią koronawirusa. Pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2020 r. M. A., zastępowany przez pełnomocnika adwokata P. J., zmodyfikował żądanie skargi wnosząc o: 1) umorzenie postępowania, 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pełnomocnik Skarżącego podniósł, że wobec doręczenia przez Sąd odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej, żądanie w przedmiocie zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi jawi się obecnie jako bezprzedmiotowe, a zatem skarżący wnosi o umorzenie postępowania. Podtrzymując żądanie dotyczące kosztów postępowania podniesiono, że wspomniana odpowiedź została wystosowana po ustawowym terminie, a także po złożeniu przez skarżącego skargi na bezczynność. Z akt sprawy wynika, że organ nie załatwił sprawy w terminie 14 dni od złożenia wniosku, ani w tym terminie nie przesłał stronie powiadomienia o przyczynie opóźnienia, W związku z powyższym, skarga na bezczynność była zasadna. Podkreślono, że odpowiedź na przedmiotowy wniosek została wysłana skarżącemu po złożeniu skargi do sądu. Podniesiono również, że Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że koła łowieckie mają obowiązek udostępniania informacji publicznej każdej osobie, która się o to zwróci (postanowienie z 28 listopada 2013 r. sygn. akt I OZ 1155/13). Koło Łowieckie na swojej oficjalnej stronie internetowej umieściła w danych kontaktowych adres poczty elektronicznej. Strona internetowa Koła została stworzona przez członków zarządu Koła (jeśli mają odpowiednie umiejętności informatyczne czy graficzne) lub na zlecenie tego zarządu. Członkowie zarządu, będący jednocześnie myśliwymi, muszą znać przepisy prawa związane z działalnością myśliwską i mieć świadomość, że wykonują także zadania administracji państwowej. Mając to na uwadze, w dobie postępującej informatyzacji i powszechności komunikowania się drogą elektroniczną, powinni regularnie sprawdzać skrzynkę odbiorczą poczty elektronicznej, której adres został publicznie udostępniony jako jedna z form kontaktu z Kołem. Jak wskazuje orzecznictwo, do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych, oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu - aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesyłanych na ten adres podań (postanowienie NSA z dnia 10 września 2015 r. I OSK 1968/15; post. NSA z dnia 3 listopada 2015 r. I OSK 1940/15, CBOSA). Jednocześnie zaznacza się, że skutki błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej oficjalnych systemów służących do komunikacji z tymi organami (np. poczty elektronicznej, systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów (postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2015 r., I 02 1414/15; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2016 r. I OSK 2186/14). Nieodebranie czy też nieodczytanie przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, nie może obciążać wnioskodawcy. Tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 listopada 2015 r. I OSK 2897/15). Wypada ponadto zaznaczyć, że wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi dostateczny dowód, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r, I OSK 1924/16). Zdaniem skarżącego nie polegają na prawdzie twierdzenia, że skarżony organ nie otrzymał wiadomości elektronicznej z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej. Wskazując na schemat działania poczty elektronicznej podniesiono, że w momencie, gdy klikamy "wyślij wiadomość", program pocztowy łączy się z serwerem pocztowym naszego dostawcy usług (Gmail) i wysyła do niego wiadomość zawierającą adres docelowy, treść, załączniki itp. W kolejnym kroku, serwer nadawcy kontaktuje się z serwerem pocztowym, na którym znajduje się konto pocztowe adresata wiadomości i przesyła przesyłkę do tegoż serwera. W przypadku, w którym niemożliwe będzie doręczenie wiadomości e-mail (np. błędny adres docelowy, przepełniona skrzynka odbiorcza adresata lub innych powodów), serwer pocztowy adresata odpowie wtedy serwerowi nadawcy błędem, co spowoduje, że Gmail wysyła do nadawcy zwrotną wiadomość e-mail z informacją, że wiadomość nie została doręczona odbiorcy. Dlatego też, w przypadku braku otrzymania informacji zwrotnej o niedoręczeniu wiadomości, należy uznać, że wysłana wiadomość e-mail została doręczona skutecznie na serwer pocztowy adresata. Skarżący nie miał i nadal nie ma żadnych podstaw do uznania, że wniosek nie został doręczony na wskazany przez Koło adres e-mail. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanową inaczej. W myśl przepisów art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola ta obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności wniesionej skargi w pierwszej kolejności należało ustalić, czy z punktu widzenia podmiotowego skarżone Koło Łowieckie jest zobowiązane w świetle przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020, poz. 2176), zwanej dalej u.d.i.p., do udostępniania żądanych informacji oraz, czy z punktu widzenia przedmiotowego żądane przez skarżącego informacje mają walor informacji publicznej w rozumieniu tejże ustawy. Zakres podmiotowy stosowania u.d.i.p. określa jej art. 4, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności m.in. organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, jeżeli posiadają taką informację. O tym, czy dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej decyduje wykonywanie przez niego zadań mających charakter publiczny. Kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych regulacją u.d.i.p. była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. akt I OZ 1155/13 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) jednoznacznie stwierdził, że koła łowieckie są właśnie "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Wskazać bowiem należy, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 2033). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej - w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie - jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego [...] albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego [...] Odnosząc się do drugiego z zagadnień istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, to jest ustalenia, czy żądane przez stronę informacje są informacją publiczną, zauważyć natomiast należy, iż pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przy wykładni tego przepisu należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, przewidującego prawo obywateli do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej i podmiotów wykonujących zadania publiczne. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem jest przyznane każdemu (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Nie wymaga się zatem od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Zgodnie z art. art. 1 ust. 1 u.d.i.p. "Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie." Stwierdzić zatem należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2007 r., sygn. IV SAB/Gl 28/07, dostępny jak wyżej). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa, którego część zgodnie z art. 2 Prawa łowieckiego stanowią zwierzęta łowne w stanie wolnym, jak też o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), do których zaliczają się koła łowieckie. Nadto w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Jest nią zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez podmioty te wytworzonych jak i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów. W świetle powyższych regulacji nie budzi wątpliwości Sądu, że informacje wskazane we wniosku skarżącego z dnia 21 września 2020 r. stanowiły informacje publiczne, odnoszą się bowiem bezpośrednio do zadań publicznych wykonywanych przez Koło Łowieckie. Pytania dotyczyły przychodów z gospodarki łowieckiej, organizacji gospodarki łowieckiej na terenie dzierżawionym przez Koło, kolizji zwierząt łownych z pojazdami mechanicznymi, wydatków Koła Łowieckiego, subwencji, pożyczek, dotacji otrzymanych przez Koło, gratyfikacji finansowych członków Koła, przypadków bezzwłocznego uśmiercenia zwierzęcia. Przy tym podkreślić należy, że ograniczenie dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy może nastąpić wyłącznie w formie decyzji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W piśmiennictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, jednak w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z tym wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), ani nie wydaje w tym terminie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Z bezczynnością mamy do czynienia również wtedy, gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub podjęciem stosownej czynności (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, uw. 72 do art. 3). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, uwaga 34 do art. 3 ). Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu na załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej decyduje data wpływu pisma do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą podmiotu zobowiązanego. Skuteczne zażądanie informacji publicznej jest zatem kwestia podstawową, gdyż od ustaleń w tym zakresie zależy, czy w ogóle rozpoczął się bieg terminu ustawowego do udzielenia informacji publicznej, określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W realiach niniejszej sprawy wniosek o udzielenie informacji publicznej został wysłany drogą elektroniczną na adres mailowy: [...] istotne – w treści wniosku nie wskazano jego adresata. W załączonym wydruku wskazano jedynie adres e-maila skarżącego, natomiast z jego treści nie wynika, do kogo wniosek jest skierowany. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy należy przyjąć, że organ zobowiązany był do udzielenia informacji publicznej dopiero od momentu otrzymania wniosku, co nastąpiło wraz z doręczeniem skargi na bezczynność. Skoro skarżony organ udzielił odpowiedzi w ustawowym 14-dniowym terminie, liczonym od tej daty), to nie zachodzi bezczynność. Tym samym już z tej przyczyny skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W tym miejscu podkreślić należy, że w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego podnosząc, że wraz z odpowiedzią na skargę uzyskał odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] września 2020 r. Zważywszy, że w odpowiedzi na skargę udzielono odpowiedzi wyłącznie na część pytań, a w odniesieniu do punktów 6, 7, 8, 10 poinformowano, że odpowiedź zostanie udzielona po zakończeniu pandemii koronowirusa (która nadal trwa), można rozważać, jaka była rzeczywista intencja wystąpienia o umorzenie postępowania, jak i złożenia samego wniosku o udzielenie informacji publicznej. Sądowi bowiem z urzędu wiadomym jest (na podstawie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych), że z tożsamymi wnioskami Skarżący występował również do innych kół łowieckich, działających na terenie całego kraju. Przechodząc dalej podnieść należy, że Zarząd Koła Łowieckiego "[...] twierdzi, że wniosek Skarżącego z dnia [...] września 2020 r. w ogóle do niego nie dotarł. O wniosku i jego treści organ dowiedział się dopiero ze skargi, która wpłynęła drogą pocztową w październiku 2020 r. i wówczas niezwłocznie udzielono odpowiedzi na wniosek z dnia [...] września 2020 r. W opinii Sądu stwierdzeniu temu w okolicznościach niniejszej sprawy należy dać wiarę, gdyż nie ma żadnych przesłanek, które by je podważały. W ocenie Sądu obowiązkiem Skarżącego było i w jego interesie leżało skuteczne doręczenie przedmiotowego wniosku organowi. Załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej Skarżącego, zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej, stanowi jedyny dowód wysłania tego wniosku. Skarżący nie przedstawił żadnego innego dowodu, potwierdzającego wpływ wniosku do adresata, co świadczy o tym, że wniosek mógł do Koła Łowieckiego [...] nie dotrzeć. Tym samym, brak jest dowodu na to, że organ otrzymał skutecznie przedmiotowy wniosek. W opinii Sądu za dowód taki nie można uznać braku otrzymania informacji zwrotnej o niedoręczeniu wiadomości na serwer pocztowy adresata. Podkreślić należy, że brak wskazania adresata na wniosku o udzielenie informacji publicznej mógł skutkować jego automatycznym usunięciem do spamu, choć zaznaczyć należy, że skarżony organ tego nie podnosi. Tym niemniej, wobec braku oznaczenia adresata wniosku, to wnioskodawcę (skarżącego) obciążają negatywne skutki takiego ewentualnego zadziałania poczty elektronicznej organu. W konsekwencji Sądu uznał, że do takiej sytuacji faktycznej nie mają natomiast zastosowania poglądy wyrażone w przywoływanym przez pełnomocnika Skarżącego wyrokach sądów administracyjnych. Nie można bowiem skutecznie wywodzić, że w każdym przypadku skutki błędów czy nieprawidłowości w zakresie kształtowania i obsługiwania przez organy administracji publicznej oficjalnych systemów służących do komunikacji z tymi organami (np. poczty elektronicznej, systemu ePUAP) nie mogą być przerzucane na korzystających z tych systemów. W tym miejscu należy ponadto zauważyć, że poszczególne koła łowieckie nie mają obowiązku posiadania Biuletynu Informacji Publicznej (BIP), jak i prowadzenia elektronicznej skrzynki podawczej (odbiorczej). W takiej sytuacji wnosząc wniosek za pośrednictwem poczty elektronicznej, gdy obiektywnie nie ma możliwości zabezpieczenia potwierdzenia odbioru takiego wniosku, Skarżący powinien liczyć się z tym, że nie będzie miał możliwości udokumentowania nie tylko daty złożenia wniosku, ale i faktu skutecznego dokonania tej czynności. Za skuteczne złożenie wniosku nie może być bowiem uznane jego wysłanie, ale jest nim jego złożenie. Powoływane w skardze orzecznictwo sądów administracyjnych odnosi się bowiem do obowiązków organu administracji publicznej sensu stricte, a nie podmiotów, które w pewnym tylko zakresie wykonują zadania zaliczone do zadań publicznych. Dodatkowo należy wskazać, że wobec braku odpowiedzi na wniosek – jak wskazywał skarżący na jego adres mailowy, skarżący mógł zwrócić się do organu z wnioskiem inną drogą lub z monitem. Pomiędzy złożeniem wniosku (21 września 2020 r.) a złożeniem skargi (9 października 2020 r.), upłynął dość długi okres czasu, pozwalający na podjęcie próby załatwienia sprawy. Reasumując, wobec braku wskazania adresata wniosku, stwierdzenia podmiotu zobowiązanego, że do dnia złożenia skargi na bezczynność nie dysponował on wnioskiem Skarżącego oraz w sytuacji braku dowodów jednoznacznie świadczących o dotarciu wniosku do adresata, należy przyjać, że podmiot zobowiązany nie mógł obiektywnie ustosunkować się do treści żądania Skarżącego i podjąć stosownych czynności, przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej. Warunkiem powstania obowiązku udostępnienia informacji publicznej jest bowiem skuteczne doręczenie wniosku o jej udostępnienie organowi. Jak wynika z akt sprawy, takie skuteczne złożenie wniosku do Koła Łowieckiego [...] w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło przed dniem wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić. Sprawę rozpatrzono w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.