II SAB/Po 12/20

Dnia 27 maja 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2020 roku sprawy ze skargi M. G. na bezczynność P. sp. z o.o. z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że P. sp. z o.o. z siedzibą w K. dopuściła się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r., II. stwierdza, że bezczynność P. sp. z o.o. z siedzibą w K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w części obejmującej zobowiązanie Spółki do wydania decyzji, IV. zasądza od P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pismem z dnia [...] października 2019 r., M. G. (dalej: skarżący), zwrócił się do spółki Projekt K. Sp. z o.o. (dalej: spółki) o udostępnienie informacji publicznej w związku z inwestycją realizowaną pn. "[...] w trybie zamówień publicznych w zakresie współpracy z K. Sp. z o.o. sp.k., w postaci: 1. kopii umowy o nadzór inwestorski, 2. informacji o stanie rozliczeń płatności na rzecz K. Sp. z o.o. sp.k., 3. informacji czy K. Sp. z o.o. sp. k. została obciążona karami umownymi, a jeżeli tak, to w jakiej wysokości i na jakiej podstawie. Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. (omyłkowo wskazano datę [...] października 2019 r.) spółka wskazała, że zakres wnioskowanej informacji obejmuje obowiązek przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółka wezwała skarżącego do wykazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych informacji publicznych wyjaśniając, że w razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie podmiot zobowiązany samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Spółka wyznaczyła też nowy termin na rozpatrzenie wniosku, wskazując dzień [...] grudnia 2019 r. Skarżący, pismem z dnia [...] listopada 2019 r. wskazał, że informacje, o które wnioskował we wcześniejszym piśmie nie są informacjami przetworzonymi, o których mowa w przepisie art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacje te posiadają niski stopień skomplikowania i niezbędnym jest jedynie przekształcenie informacji, a nie jej przetworzenie. Tym samym po stronie spółki nie powstaje konieczność poniesienia specjalnych nakładów finansowych, osobowych ani poświęcenia znacznej ilości czasu, aby udzielić mi odpowiedzi na przesyłane zapytania. W konsekwencji przywołanych okoliczności odpada obowiązek wykazania przeze niego szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący wyjaśnił również, że spółka jest instytucją powołaną do realizacji zadań własnych Gminy K.. Spółka korzysta z szeroko rozumianych środków publicznych i wykonuje zadania publiczne. Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie spółki do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi i o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Spółka, złożyła odpowiedź na skargę, wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie. Spółka wskazała, że decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. odmówiła skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest terminowość udzielenia przez spółkę odpowiedzi skarżącemu na złożony przez niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W pierwszej kolejności, wyjaśnić należy, że w doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm., dalej: u.d.i.p.), prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Z kolei stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Jak przy tym wynika z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: (1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; (2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących – tak jak w rozpoznawanej sprawie spółka – organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Z tym wszakże zastrzeżeniem, poczynionym przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 u.d.i.p., w myśl którego wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, wymienione w przepisach art. 4 u.d.i.p., w tym "podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego" (art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Wobec powyższego, podmiot jakim jest spółka P. Sp. z o.o., której jedynym udziałowcem jest Gmina K., by nie narazić się na zarzut bezczynności, winna odpowiedzieć na skierowany do niej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany ustawą i w odpowiednim terminie. W rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że spółka uchybiła terminowi udzielenia skarżącemu odpowiedzi na złożony przez niego wniosek o udostepnienie informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna winna zostać udostępniona najpóźniej w terminie 14 dni. W rozpoznawanej sprawie, skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dnia [...] października 2019 r., na żądanie spółki, pismem z dnia [...] listopada 2019 r., udzielił dodatkowych wyjaśnień. Spółka natomiast udzieliła odpowiedzi na wniosek skarżącego decyzją opatrzoną datą [...] stycznia 2020 r., a więc z przekroczeniem dwutygodniowego terminu. Z treści skargi wynika, że do dnia złożenia skargi, tj. [...] stycznia 2020 r., spółka nie udostępniła żądanej informacji, nie odpowiedziała na pismo skarżącego z dnia [...] listopada 2019 r. ani też nie wydała decyzji odmownej zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 u.d.i.p., czym naruszyła 14-dniowy termin wskazany w przepisie art. 13 u.d.i.p. Spółka, w treści odpowiedzi na skargę nie zakwestionowała powyższej okoliczności. Stwierdzić więc należy, że w chwili, gdy skarżący wnosił skargę, spółka pozostawała w bezczynności. Z tej więc przyczyny skargę należało uwzględnić przez stwierdzenie, że spółka dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2019 r. (art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Stosunkowo niewielkie opóźnienie w rozpoznaniu wniosku i brak przesłanek uznania złej woli po stronie spółki uzasadnia natomiast przyjęcie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W związku natomiast z tym, że spółka udzieliła odpowiedzi na złożony wniosek przed dniem wyrokowania, postępowanie sądowoadministracyjne w części obejmującej zobowiązanie do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.