II SAB/Op 53/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz w części, w zakresie opłaty kasacyjnej w sprawie ze skargi S. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Strzeleckiego w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Skarżącego S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 25 maja 2018 r. wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, w sprawie z jego skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę Strzeleckiego, w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższe wezwanie, zawierające pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 czerwca 2018 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k-17 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę S. P. z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 12 czerwca 2018 r. Opisane postanowienie stało się prawomocne, z uwagi na niezaskarżenie go przez strony. Wnioskiem z dnia 13 czerwca 2018 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), S. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz w części, w zakresie opłaty kasacyjnej. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczęte na skutek wniosku skarżącego, należało umorzyć. Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), a w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przechodząc do oceny wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, referendarz zważył, że orzekanie w sprawie jest zbędne. Zgodnie bowiem z treścią art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie stwierdzono w dniu 20 lipca 2018 r., prawomocność postanowienia Sądu z dnia 29 czerwca 2018 r. odrzucającego skargę S. P., wobec nie złożenia przez żadną ze stron postępowania (w tym samego skarżącego) zażalenia kwestionującego wydane postanowienie. Skoro postanowienie o odrzuceniu skargi jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, to rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie - zakończonej prawomocnie, stało się zbędne. Na skarżącym nie spoczywają obecnie żadne obowiązki finansowe (uiszczanie kosztów postępowania sądowego), z których zwolnienia mógłby żądać. Należy ponownie zwrócić uwagę, że już w wyżej wskazanym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 czerwca 2018 r. wyjaśniono, że skoro złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało dokonane po terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, to nie może ono uchylić skutków wynikających z niedochowania terminu wyznaczonego dla dokonania tej czynności. Taka sytuacja zaistniała w sprawie, gdyż skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych po upływie terminu zakreślonego przez Sąd, do uiszczenia wpisu od skargi. W zaistniałej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy należało umorzyć. Mając na względzie powyższe, referendarz działając na zasadzie art. 249a P.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.