II SAB/Op 43/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. i M. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Białej w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić solidarnie skarżącym G. O. i M. O. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem procesowym z dnia 22 czerwca 2023 r., G. O. i M. O., (zwani dalej także: "skarżącymi"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na przewlekle prowadzenie postępowania przez Burmistrza Białej, (zwanego dalej: "organem"). Przewlekłość organu - w ocenie skarżących - polega na niewykonywaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 stycznia 2023 r., nr SKO.40.2536.2022.ośw, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pn.: "Budowa [...]" w B. na działkach nr: a, b, c, d, e i f. Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2023 r. skarżący zostali wezwani do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi do tut. Sądu wyczerpali tryb, o którym mowa w art. 37 K.p.a. i w tym celu nadesłania kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Skarżący zostali również wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały doręczone skutecznie skarżącym w dniu 14 sierpnia 2023 r. (por. pocztowe potwierdzenia odbioru przesyłek, k.70 i k.71 akt). Z akt sądowych wynika, że w dniu 26 czerwca 2023 r. uiszczono w sprawie wpis od skargi w wysokości 100 zł (por. wyciąg bankowy, k.69 akt). Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie odnieśli się do wezwania odnośnie do wykazania złożenia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy jest niewątpliwe, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie, zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu zaskarżenia. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), zwanej dalej "K.p.a." - stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 K.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ - wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b P.p.s.a. wynika także, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania wymogów formalnych, zgodnie z przepisem art. 49 § 1 P.p.s.a., wzywa się do ich uzupełnienia. Wobec tego skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi do sądu, złożyli ponaglenie do właściwego organu i w tym celu o nadesłanie kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął dnia 21 sierpnia 2023 r., a to wobec doręczenia skarżącym wezwań w ww. przedmiocie w dniu 14 września 2023 r. Skarżący nie wykazali jednak, aby skorzystali z opisanego wyżej trybu i złożyli ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 K.p.a. Skarżący nie wykonali także wezwania Sądu o nadesłanie wymaganego ponaglenia, tj. nie przesłali kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 P.p.s.a., tj. gdy skarżący złożyli skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły im w administracyjnym toku instancji. Skarga jako niedopuszczalna, podlega zatem odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Orzeczenie co do zwrotu wpisu od skargi zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia uzasadnia z kolei art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie, z którym zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji.