II SAB/Op 26/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

A. Z. w dniu 7 lutego 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo, zatytułowane "Pozew", w którym stwierdziła, że nie zgadza się w całości z decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu oraz z terminami, które są w rażący sposób przekraczane. Wraz z powyższym pismem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu przesłało decyzję z dnia 30 października 2013 r., nr [...], uchylającą w całości decyzję Zastępcy Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w Grodkowie, wydaną z upoważnienia Burmistrza Grodkowa, z dnia 19 czerwca 2013 r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Skarga ta została zarejestrowana w repertorium spraw "SA" pod sygnaturą akt II SA/Op 136/14. Na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 21 kwietnia 2014 r. wyjaśniła, że zaskarżając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 października 2013 r., wniosła również skargę na przewlekłe działanie tego organu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 kwietnia 2014 r., sprawę ze skargi A. Z. na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu postępowania w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Grodkowa z dnia 19 czerwca 2013 r., nr [...], wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 136/14 do odrębnego postępowania i zarejestrowano w Repertorium spraw "SAB" pod sygnaturą akt II SAB/Op 26/14. Sprawa ta jest przedmiotem niniejszego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, argumentując że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała go do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Nie wyczerpała więc przed wniesieniem skargi obligatoryjnego trybu, wynikającego z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.a. i art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Skarżąca, wezwana przez Sąd do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia 30 października 2013 r., wzywała organ do usunięcia prawa - zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 K.p.a., w piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. stwierdziła, że wielokrotnie w odwołaniach prosiła o rozpatrzenie ich trybie pilnym, gdyż potrzebowała wsparcia w czasie poważnie zagrożonej ciąży, a nie po porodzie. Organ tymczasem nie odniósł się odpowiednio do żadnego jej wniosku o szybkie rozpatrzenie sprawy, uważa więc, że było to swoiste wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a., do sądu administracyjnego można wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu. Jednakże, tego rodzaju skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Niewyczerpanie tego trybu stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 pkt 6 P.p.s.a. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powołany przepis przewiduje zatem środek zaskarżenia, który służy do zwalczania bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - jak ma to miejsce w odniesieniu do samorządowego kolegium odwoławczego - wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na opieszałość samorządowego kolegium odwoławczego jest uprzednie złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. A. Z. nie skorzystała z wymienionego środka prawnego, a zatem nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi, określonego w art. 52 § 2 P.p.s.a. W aktach sprawy brak jest bowiem pisma strony, które mogłoby, w ocenie Sądu, spełniać wymogi wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu do usunięcia naruszenia prawa wywołanego przewlekłym prowadzaniem przez tenże organ postępowania w tej konkretnej sprawie, tj. rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Burmistrza Grodkowa z dnia 19 czerwca 2013 r. Skarżąca również takiego pisma nie wskazała. Natomiast zawarte w odwołaniach prośby o szybkie rozpatrzenie sprawy, na które powołuje się skarżąca, nie mogą spełniać omawianego wymogu. Skoro w sprawie nie doszło do skutecznego złożenia przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to tym samym nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, co powoduje niedopuszczalność skargi. Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, stąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.