II SAB/Op 14/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

W dniu 15 lutego 2023 r. A. B., zwana dalej również skarżącą, złożyła bezpośrednio w sekretariacie Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu, zwanej dalej szkołą lub organem, wniosek datowany na dzień 14 lutego 2023 r., w którym zwróciła się "z prośbą o dostęp do wszystkich obowiązujących w szkole regulaminów oraz wszystkich protokołów zebrań Rad Pedagogicznych od września 2022 roku". Jednocześnie poprosiła o kopię tych dokumentów w wersji papierowej. Następnie pismem datowanym na 27 lutego 2023 r., złożonym bezpośrednio w sekretariacie szkoły w dniu 28 lutego 2023 r., skarżąca zwróciła się z prośbą "o udostępnienie wszystkich obowiązujących moją osobę regulaminów PSM nr 1 I st. w Kędzierzynie-Koźlu, jak również protokołów wszystkich zebrań Rad Pedagogicznych od września 2022 roku". Jako formę udostępnienia przedmiotowych informacji wskazała ich wersję papierową lub wersję elektroniczną przesłaną na adres poczty elektronicznej. Dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu pismem z dnia 28 lutego 2023 r., odnosząc się do obu opisanych wyżej wniosków skarżącej, poinformował, że ma ona zawsze dostęp do wszystkich dokumentów regulujących pracę szkoły. Są one dostępne w sekretariacie szkoły, wywieszone na tablicy ogłoszeń oraz można się z nimi zapoznać w e-dzienniku. Organ przypomniał skarżącej, że jako pracownika szkoły obowiązuje ją znajomość regulacji obowiązujących w szkole oraz konieczność ich przestrzegania. Zwrócił uwagę, że podpisała oświadczenie o zapoznaniu się z następującymi dokumentami: regulaminem pracy, zakresem obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności, regulaminem przekładania zajęć (e-dziennik), regulaminem ZFŚS, Wewnętrzną polityką antymobbingową i antydyskryminacyjną, oceną ryzyka zawodowego, informacja dotyczącą równego traktowania w zatrudnieniu. Następnie wyjaśniono, że skarżąca ma prawo zapoznania się z protokołami Rady Pedagogicznej, które dostępne są w sekretariacie szkoły. Ich treść jest tajna dlatego istnieje możliwość zapoznania się z nimi tylko na miejscu w sekretariacie szkoły. Zabrania się utrwalania treści tych Protokołów na jakichkolwiek nośnikach. Organ wyjaśnił także, iż wniosek z dnia 28 lutego 2023 r. w sposób zasadniczy zmienił możliwość udostępnienia wnioskowanych dokumentów. Podkreślono, że najszybszą formą udostępnienia jest wgląd do dokumentów na miejscu, co nie stwarza konieczności specjalnego wydruku i udostępnienia poza szkołę. W skardze z dnia 6 marca 2023 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu A. B. postawiła dwa zarzuty. Pierwszy z nich dotyczy naruszenia art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. Drugi zarzut dotyczy naruszenia art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, ze informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 14 lutego 2023 r. oraz z dnia 27 lutego 2023 r. oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania. Pismem z dnia 13 marca 2023 r., powołując się na treść art. 15 ust. 2 u.d.i.p. organ wydłużył termin na udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej do dnia 28 marca 2023 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 20 marca 2023 r. organ wniósł o jej oddalenie oraz o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w momencie złożenia skargi organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin na udostępnienie informacji publicznej jeszcze nie upłynął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wskazanymi przez stronę skarżącą zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. Według art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a P.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Sąd oddala skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a., gdy stwierdzi, że nie zaistniał stan bezczynności lub przewlekłości działania organu wykonującego administrację publiczną. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przypadku skargi na bezczynność co do udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, nadal zwanej u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest to kwestia sporna między stronami, że Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Niewątpliwie państwowa szkoła artystyczna pierwszego stopnia jest podmiotem publicznym, wykonuje zadania publiczne – zadania oświatowe w rozumieniu przepisu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm.), jak również dysponuje majątkiem publicznym, stąd jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie jest sporne w niniejszej sprawie również to, że żądana we wniosku informacja jest informacją publiczną. Pojęcie informacji publicznej zdefiniowane zostało w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Jego doprecyzowaniem jest art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze publicznym. Udostępnieniu podlega więc informacja o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.), a także informacja o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. zawiera jednak tylko przykładowy katalog spraw i dlatego dla prawidłowego ustalenia znaczenia tego pojęcia uwzględnić należy także zapisy Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 ustala prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, oraz innych osób i jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na podstawie wskazanych powyżej przepisów przyjąć trzeba, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego przez kogo zostały wytworzone. Stosownie do powyższego uznać w kontrolowanej sprawie należy, że informacje żądane przez skarżącą we wniosku z dnia 14 lutego 2023 r. stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wnioskowane dane niewątpliwie mieszczą się w przywołanej wyżej kategorii informacji publicznych jako bezpośrednio związane z funkcjonowaniem państwowej szkoły artystycznej pierwszego stopnia i realizacją przez tę placówkę publiczną jej podstawowych zadań publicznych (zadań oświatowych). Przesądzenie, że informacja objęta skutecznie złożonym przez skarżącą wnioskiem stanowi informację publiczną oraz że Państwowa Szkoła Muzyczna I Stopnia nr 1 w Kędzierzynie-Koźlu jest podmiotem, na którym ciąży obowiązek udostępnienia informacji publicznej, powoduje, iż w sprawie podmiot ten zobowiązany był do załatwienia wyżej opisanego wniosku w trybie przewidzianym przepisami u.d.i.p. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Natomiast w sytuacji, gdy organ wnioskowaną informacją nie dysponuje albo żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., to jest zobligowany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby podmiot mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności (por. wyrok NSA z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 675/15). Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdził na podstawie materiału dokumentacyjnego sprawy, że organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż w momencie złożenia skargi termin do udostępnienia żądanej informacji jeszcze nie upłynął. Wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 15 lutego 2023 r. Następnie skarżąca pismem z dnia 27 lutego 2023 r. doprecyzowała ten wniosek co do zakresu i formy żądanych do udostępnienia informacji. Od tego momentu zaczął biec czternastodniowy termin do udostępnienia tych informacji. Przed jego upływem, pismem z dnia 13 marca 2023 r., organ na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował skarżącą o powodach opóźnienia w udostępnieniu wnioskowanych informacji i wskazał, że jej wniosek zostanie załatwiony do dnia 28 marca 2023 r.. Z tych względów Sąd uznał, że w dniu złożenia skargi tj. 6 marca 2023 r. organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż termin do udostępnienia żądanej informacji jeszcze nie upłynął. Z tych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.