II SAB/Op 118/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w [...] na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

A. z siedzibą w [...] (zwane dalej także A.) wniosło w dniu 16 sierpnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu w zakresie rozpoznania wniosku A. z dnia 21 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. W treści skargi A. zarzuciło, że Komendant pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu pkt 1 i 3 wskazanego wniosku o udostępnienie informacji publicznej pomimo tego, że w wyniku skargi wniesionej przez A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu prawomocnym wyrokiem zobowiązał organ do ponownego rozpoznania powyższego wniosku. Na tej podstawie A. wniosło o zobowiązanie organu do realizacji wniosku z dnia 21 października 2017 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Komendant Wojewódzki Policji w Opolu w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że na wniosek z dnia 21 października 2016 r. udzielił A. w dniu 3 listopada 2016 r. odpowiedzi w zakresie obejmującym jedno z żądań, a pozostałe informacje oraz zanonimizowane skany orzeczeń dyscyplinarnych i sprawozdań komisji dyscyplinarnej przesłał za pismem z dnia 28 listopada 2016 r. Komendant podał, że na skutek skargi wniesionej przez A., został zobowiązany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt II SAB/Op 89/16, do rozpoznania wniosku z dnia 21 października 2017 r. w zakresie, w jakim organ zanonimizował informację publiczną udzieloną przy piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. Pomimo wezwania z dnia 13 czerwca 2017 r., nie został jednak uzupełniony przez A. brak formalny ww. wniosku poprzez złożenie własnoręcznego podpisu lub bezpiecznego podpisu elektronicznego osoby uprawnionej do reprezentowania A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny lub na to samo działanie czy bezczynność bądź przewlekłe działanie organu administracji. Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie, w której przedmiotem skargi jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu w rozpoznaniu wniosku skarżącego A. z dnia 21 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sądowi wiadomym jest z urzędu, że postępowanie w sprawie ze skargi A. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu w przedmiocie nierozpoznania tego samego wniosku zostało już wcześniej wszczęte na skutek skargi, wniesionej w dniu 8 grudnia 2016 r., zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Op 89/16. Sprawa ta została prawomocnie rozstrzygnięta przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 30 marca 2017 r., którym zobowiązano organ do rozpoznania wniosku A. z dnia 21 października 2016 r. - w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy - w zakresie, w jaki organ zanonimizował informację publiczną udzieloną przy piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. Oznacza to, że A. w niniejszej sprawie złożyło kolejną skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku, tj. wniosku z dnia 21 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, domagając się ponownego zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku w zakresie jego punktów 1 i 3. Nie ulega zatem wątpliwości, że aktualnie wniesiona została skarga na bezczynność organu w sprawie, która była już przedmiotem rozpoznania oraz prawomocnego rozstrzygnięcia przez Sąd i że pomiędzy tymi sprawami zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Powyższe czyni skargę w rozpoznawanej sprawie niedopuszczalną, gdyż przedmiotowa sprawa korzysta z powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), co uzasadnia odrzucenie skargi. W tym miejscu dodać można, że należy odróżnić bezczynność organu w załatwieniu wniosku od niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na tego rodzaju bezczynność. Stosownie do treści art. 154 § 1 P.p.s.a., w tym przypadku strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.