II SAB/Ol 173/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w rozpoznaniu odwołania od decyzji dotyczącej przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.

M. F. (dalej jako: "skarżący"), pismem z dnia 14 października 2021 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie "skargę z zażaleniem" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. (dalej jako: "organ", "Kolegium") w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego, w której zarzucił organowi przewlekłe rozpatrywanie jego odwołań. Kolegium w odpowiedzi na skargę wskazało, że zarzut przewlekłości postępowania jest bezzasadny, ponieważ sprawa dotycząca odwołania od decyzji z dnia [...] r. została załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 24 stycznia 2022 r., tutejszy Sąd wezwał skarżącego do nadesłania dowodu złożenia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Kolegium, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 25 stycznia 2022 r., do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym obszernie opisał on przebieg postępowania, ponawiając zarzut przewlekłego rozpatrywania jego odwołań przez Kolegium oraz przekazywania pism do Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Natomiast pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. (data wpływu do Sądu - 1 lutego 2022 r.), w odpowiedzi na wezwanie, skarżący wyjaśnił, że "nie wie, czy odwołanie jest uprawniające do ponaglenia", a oryginał odwołania przekazał Kolegium i nie pamięta, czy przepisał je sobie osobiście. Wskazał, że innych dowodów ponaglenia nie odnalazł "w swoich papierach". Dodał, że sprawa jest na tyle przewlekła, że nie pamięta on już o wszystkich dowodach, które składał do Kolegium oraz do Sądu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Sąd ma więc obowiązek zbadać, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a."), które skutkują odrzuceniem skargi, jako niedopuszczalnej. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające). Ponadto, w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym, złożenie skargi na bezczynność organu lub przewlekłość postępowania jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia, przewidzianego w art. 37 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie skarga M. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kolegium w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej przyznania specjalnego zasiłku celowego nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 stycznia 2022 r., nie przedłożył dowodu wniesienia ponaglenia w niniejszej sprawie. Ponaglenie takie nie znajduje się również w aktach administracyjnych sprawy, co czyni skargę niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji.