II SAB/Ol 169/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim w przedmiocie wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

W dniu 1 czerwca 2026 r. (data wniesienia skargi do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Warmińsko-Mazurskim; dalej jako: organ) D. O. (dalej jako: skarżąca), zastępowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność organu w związku z nierozpoznaniem w terminie wniosku o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia wnosząc o: 1) zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku; 2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania podług norm przepisanych; 3) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z 23 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) dalej zwanej: ustawą p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: 1. skarżący skutecznie cofnął skargę, 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika natomiast z treści art. 60 ustawy p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.