II SAB/Lu 88/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Stężyca w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

W dniu 18 czerwca 2024r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga D. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy Stężyca w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na to, że skarga nie została poprzedzona wymaganym ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej jako "p.p.s.a.", dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu, co wynika z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a., który przewiduje, że stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 53 §2 b p.p.s.a. - skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Powyższego warunku nie spełnia skarga D. K., ponieważ skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił z ponagleniem do właściwego organu wyższego stopnia Skarga nie może więc być merytorycznie rozpatrzona, lecz na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.