II SAB/Lu 58/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w Chełmie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

S. P. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w Chełmie (dalej jako: organ lub Związek) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 3 marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący zażądał zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania, stwierdzenia, że organ dopuścił się rażącego naruszenia prawa oraz nałożenia na organ grzywny. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że pismem z 3 marca 2024 r. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej przez organ. W ocenie skarżącego żądanie dotyczy wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej i korzystania z majątku Skarbu Państwa. Żądane informacje są dostępne organowi "w zwykłych czynnościach kancelaryjnych". Do dnia wniesienia skargi organ administracji nie udostępnił żądanej informacji ani nie wydał decyzji odmownej. W odpowiedzi na skargę Związek wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego, pismem z 20 marca 2024 r. organ poinformował, iż nie jest możliwe udzielenie informacji co do imprez organizowanych w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 29 lutego 2024 r., gdyż dane te nie stanowią one informacji publicznej. Ponadto wezwano skarżącego do sprecyzowania żądania informacji w zakresie podlegającym udostępnieniu w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej. Mimo skutecznego doręczenia tego pisma, skarżący nie udzielił odpowiedzi, lecz wniósł skargę na bezczynność organu. W dalszej kolejności organ podniósł, że choć Związek podlega obowiązkom udostępniania informacji publicznej, to jednak nie każda informacja będąca w dyspozycji Związku, bądź odnosząca się do jego funkcjonowania, będzie informacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy. Będzie nią tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. W ocenie organu żądane informacje nie dotyczą swym zakresem sprawy publicznej (zadań publicznych wskazanych w przepisach prawa czy gospodarowania mieniem publicznym), ani też nie mają adekwatnego związku z przyczynianiem się organu do realizacji zadań publicznych, czemu organ ten dał wyraz w swojej odpowiedzi z 20 marca 2024 r. Ponadto, żądane dokumenty zawierają nie tylko informacje dotyczące organizowanych imprez, ale także dane wewnątrzorganizacyjne i osobowe. Nie ma zatem faktycznej możliwości udostępnienia tych informacji w formie wskazanej przez wnioskodawcę, nawet gdyby zakres przedmiotowy wniosku został uznany za wpisujący się w ramy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ nie dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 3 marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku z 3 marca 2024 r., skierowanym do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Chełmie, skarżący zażądał udostępnienia informacji publicznej w postaci: (1) przesłania dokumentów w postaci kopii protokołów rozliczeń z imprez organizowanych w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 29 lutego 2024 r.; (2) wskazania, w jakich kwotach w organizowaniu tych imprez partycypowały koła łowieckie; (3) wskazania, jakiego rodzaju zwierzyny, w jakiej wadze, jakie koła łowieckie przekazywały na dane imprezy; (4) z jakich funduszy dokonywano zakupu alkoholu na organizowane imprezy; (5) ile osób uczestniczyło w poszczególnych imprezach i jaka ilość alkoholu została zużyta na poszczególnych imprezach; (6) w jaki sposób wyłaniano lokale na organizowanie imprez i jaki był koszt wynajęcia lokalu na poszczególne imprezy. Uwzględnienie skargi na bezczynność wymaga stwierdzenia, że w odniesieniu do danego wniosku spełnione są kumulatywnie przesłanki podmiotowe i przedmiotowe powstania obowiązku udostępnienia informacji publicznej, tj. że adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, a wniosek dotyczy danych lub dokumentów mających charakter informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Zanegowanie jednego z tych elementów skutkuje brakiem obowiązku odpowiedzi na wniosek w formach określonych ustawą, a w konsekwencji do oddalenia skargi na bezczynność. Polski Związek Łowiecki jakkolwiek nie jest organem władzy publicznej (jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych), to bez wątpienia jest podmiotem, który wykonuje zadania publiczne oraz dysponuje środkami publicznymi – w zakresie gospodarki łowieckiej oraz ochrony zwierzyny (art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie; Dz. U. z 2023 r., poz. 1082, ze zm.; dalej jako: Pr.łow.). Jest to stanowisko ugruntowane w orzecznictwie (zamiast wielu por. przykładowo wyrok WSA w Lublinie z 31 października 2023 r., II SAB/Lu 153/23 oraz powoływane tam dalsze orzecznictwo). Zadania te Związek wykonuje poprzez swoje organy i jednostki organizacyjne. Organami związku są m.in. zarządy okręgowe jako organy terenowe Zarządu Głównego (art. 32a ust. 1 pkt 8 Pr.łow.). W opisanym zakresie Związek, jego organy i ogniwa organizacyjne w postaci kół łowieckich, mających odrębną osobowość prawną (art. 33 ust. 1 i 2 Pr.łow.) bez wątpienia mieszczą się w katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej; Dz. U. z 2022 r., poz. 902, ze zm.; dalej jako: u.d.i.p.). Regulacja ta jest uszczegółowieniem zapisów Konstytucji RP, która w art. 61 ust. 1 stanowi że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Co istotne jednak, zakres obowiązku udostępniania informacji publicznej w przypadku tego rodzaju podmiotów rozciąga się wyłącznie na sferę realizacji zadań publicznych lub dysponowania mieniem publicznym. Innymi słowy: Związek lub jego organy mają obowiązek udostępniania w trybie ustawy z 2001 r. informacji dotyczących swojej działalności tylko w takim zakresie, w jakim dotyczy to realizacji zadań publicznych lub dysponowania mieniem publicznym. W sferach działalności, których nie da się powiązać z wykonywaniem zadań publicznych lub dysponowaniem mieniem publicznym, Związek, jako zrzeszenie w istocie prywatne, nie podlega regulacjom ustawy o udostępnianiu informacji publicznej. Ta – swoiście wewnętrzna sfera działalności – nie jest objęta kategorią spraw publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu żądania zawarte we wniosku skarżącego z 3 marca 2024 r. nie dotyczyły ani wykonywania zadań publicznych, ani dysponowania majątkiem publicznym. Żądania dotyczyły udostępnienia dokumentów nie związanych z żadną z tych sfer, odnosiły się do kwestii rozliczeń imprez organizowanych przez Zarząd Okręgowy PZŁ w Chełmie we wskazanym okresie czasu. Jako zrzeszenie prywatne, o osobowości prawnej odrębnej od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych czy samorządowych jednostek organizacyjnych, Związek, jego organy i jednostki organizacyjne, organizując imprezy dla członków czy osób zaproszonych, nie prowadzą działalności publicznej, lecz prywatną. W tej sferze prowadzą samodzielną gospodarkę finansową, nie będącą wyrazem korzystania z majątku publicznego. Wyjątkiem byłaby sytuacja, gdyby Związek, jego organy lub jednostki organizacyjne, organizując imprezę korzystały ze wsparcia ze środków publicznych. Gdyby wniosek skarżącego zawierał tego rodzaju pytanie – informacja w tym zakresie stanowiłaby informację publiczną, jako odnoszącą się do sprawy publicznej, tj. dysponowania środkami publicznymi. Wniosek skarżącego z 3 marca 2024 r. jest jednak sformułowany w ten sposób, że w istocie skarżący chce uzyskać informacje o sferze działalności wewnętrznej, prywatnej związku, nie stanowiącej realizacji zadań publicznej, ani nie związanej z dysponowaniem mieniem publicznym, lecz wynikającej z dysponowania własnym mieniem związku, czy też mieniem jednostek organizacyjnych (ogniw organizacyjnych w rozumieniu ustawy), posiadających odrębną osobowość prawną, tj. kół łowieckich. Skoro żądania zawarte we wniosku nie dotyczyły informacji publicznej, organ zastosował prawidłową formę jego załatwienia – w postaci pisma z 20 marca 2024 r. informującego o tym fakcie (z podaniem uzasadnienia). W świetle ugruntowanego stanowiska orzecznictwa sądów administracyjnych, jest to właściwa forma reakcji na wniosek nie dotyczący informacji publicznej. Ustawodawca przewidział formę decyzji administracyjnej tylko w sytuacjach, kiedy organ umarza postępowanie w sprawie udostępnienia informacji (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), albo kiedy odmawia udostępnienia informacji, czyli kiedy żądanie dotyczy danych lub dokumentów stanowiących informację publiczną, ale zachodzą wskazane w ustawie przesłanki odmowy udostępnienia (art. 16). Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do stwierdzenia bezczynności organu, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.