II SAB/Lu 49/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy Końskowola w sprawie realizacji ugody postanawia: odrzucić skargę.

Skargą z 4 marca 2024 r. M. S. (dalej także jako: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy Końskowola (dalej także jako: Wójt) w przedmiocie realizacji ugody, zawartej z Gminą Końskowola, w sprawie dotyczącej zmiany stanu wody na gruncie tj. działce [...], obręb [...], stanowiącej drogę gminną (ul. L. ) w miejscowości [...], gmina [...], ze szkodą dla nieruchomości będącej własnością skarżącego. W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że skarżący nie wniósł ponaglenia przed wniesieniem skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna. Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej. Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej, w tym m. in. decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a. skarga służy na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zatwierdzona ugoda wywiera takie same skutki, jak decyzja wydana w toku postępowania administracyjnego (art. 121 k.p.a.). Sąd nie rozstrzyga, czy wskazana ugoda podlega egzekucji. Jednakże skoro strona domaga się wykonania określonego obowiązku wynikającego z ugody, to należy wskazać, że ewentualne niewykonanie obowiązków nałożonych na konkretny podmiot podlega egzekucji w trybie odrębnych regulacji, nie zaś stwierdzenia jego bezczynności. Nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Ze skargi wynika, że strona oczekuje podjęcia konkretnego działania przez Wójta i koncentruje się na krytyce wadliwej działalności organu. Ubocznie warto zatem zauważyć, że zgodnie z art. 277 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r., poz. 572) przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi te nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Powyższe argumenty prowadzą do konkluzji, że sprawa objęta przedmiotową skargą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.