II SAB/Lu 282/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego wyrównawczego i dodatku do tego zasiłku postanawia : przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 23 lipca 2014 r. (data wpływu do sądu), złożonym na urzędowym formularzu, skarżący zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z powołanym unormowaniem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem jest on w tej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiadającą żadnych zasobów finansowych. Źródłem utrzymania skarżącego jest świadczenie z ZUS w kwocie [...] zł brutto. Mając na uwadze sytuację materialną strony (niski dochód uzyskiwany ze świadczenia emerytalnego, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania) przyjąć należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z powyższych względów zasadne jest przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.