II SAB/Lu 26/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wydania zaświadczenia o pracy w gospodarstwie rolnym rodziców; w zakresie sprostowania uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską występującą w pierwszym wersie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 26/17 w ten sposób, że w miejsce nazwiska skarżącego "S." wpisać "S."; 2. odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 26/17 poprzez wpisanie "domaga się wydania zaświadczenia" zamiast "domaga się on wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II SAB/Lu 26/17 zobowiązał Wójta Gminy do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 5 lipca 2016 r. dotyczącego wydania zaświadczenia o pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, jak i stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 5 kwietnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie uzasadnienia wskazanego wyroku, poprzez zmianę w pierwszym akapicie jego nazwiska z "S." na "S." oraz w akapicie szóstym zmianę stwierdzenia, że "z pism i skargi w niniejszej sprawie wynika, że takie załatwienie sprawy skarżącego nie satysfakcjonuje, ponieważ domaga się on wydania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia" na "domaga się wydania zaświadczenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). W związku z popełnieniem oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Lu 26/17 sąd, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., sprostował w pkt 1. sentencji niniejszą omyłkę, poprzez zastąpienie w uzasadnieniu nazwiska "S." nazwiskiem "S.", jak nazywa się skarżący. Odnosząc się do pkt 2. niniejszego postanowienia wyjaśnić należy, że w świetle powołanych przepisów przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki. Niedopuszczalne jest natomiast sprostowanie orzeczenia, które prowadziłoby do ingerencji w jego merytoryczną treść. W niniejszej sprawie skarżący domaga się sprostowania określonego stwierdzenia Sądu, które w istocie dotyczy przedstawionego przez Sąd stanu faktycznego sprawy. Żądanie skarżącego w tym zakresie nie odnosi się zatem do sprostowania niedokładności, błędu lub innej oczywistej omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. To oznacza, że sprostowanie uzasadnienia wyroku, zgodnie z wnioskiem skarżącego w powyższej kwestii, jest niedopuszczalne. Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.