II SAB/Lu 21/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 listopada 2008 r. o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.

Z. W. w skardze z dnia 12 stycznia 2009 r. zarzucił Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 26 listopada 2008 r. o przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych. Sąd zważył, co następuje: Wniosek Z. W. z dnia 26 listopada 2008 r. wszczął postępowanie (art. 61 § 1 kpa) w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (art. 50 i nast. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej – Dz. U. z 2008 r., Nr 115 poz. 728 ze zm.). Sprawę tę organ administracji zobowiązany był załatwić przez wydanie decyzji (art. 104 § 1 kpa). Powinność wydania decyzji oznacza, iż w świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, skarga na zarzuconą bezczynność jest dopuszczalna. Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami prawa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadku określonym m.in. w pkt 1, a skarżący przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa, wyczerpując tym samym tryb określony w art. 52 § 1 ppsa. Dopuszczalność skargi nie oznacza jednak, w świetle okoliczności występujących w sprawie, że skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. W myśl art. 149 ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu (decyzji). Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, organ administracji decyzją z dnia [...] r., nr [...] przyznał Z. W. pomoc w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych, rozstrzygając w ten sposób jego wniosek z dnia 26 listopada 2008 r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 20 stycznia 2009 r. Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność i uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa (por. uchw. NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – Lex nr 463487). Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.