II SAB/Lu 20/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. F. i Ł. F. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić D. F. i Ł. F. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu od skargi.

W imieniu skarżących skargę w niniejszej sprawie wniósł pełnomocnik adwokat A. T.. Mocą zarządzenia z 31 stycznia 2024 r. pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numerów PESEL skarżących oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 8 lutego 2024 r. Pismem z 13 lutego 2024 r., z zachowaniem zakreślonego terminu 7 dni, A. T. uzupełnił brak formalny skargi poprzez wskazanie numerów PESEL skarżących. Do pisma dołączył także pełnomocnictwo zawierające umocowanie do działania w imieniu skarżących "w sprawie administracyjnej dotyczącej szczepienia dziecka O. F. z wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] jak również w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku szczepienia oraz przed sądami administracyjnymi." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, sąd odrzuca skargę. Brakiem formalnym skargi, jako pierwszego pisma procesowego w sprawie, jest brak podpisu, a w sprawie, w której stronę reprezentuje pełnomocnik, także brak pełnomocnictwa albo jego wierzytelnego odpisu (art. 46 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej szeregu zagadnień związanych z realizacją obowiązkowych szczepień ochronnych, nieskonkretyzowanych co do osoby, która miałaby im podlegać. Z treści pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy wynika natomiast umocowanie pełnomocnika do działania w sprawie administracyjnej dotyczącej szczepienia dziecka O. F. z wniosku Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...], jak również w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku szczepienia oraz przed sądami administracyjnymi. Różny jest zatem przedmiot skargi wniesionej w sprawie oraz złożonego pełnomocnictwa. Sprawa dotyczy bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zaś przedstawione pełnomocnictwo szczepienia [...]. W tym stanie sprawy sąd ocenia, że złożone przez adwokata A. T. pełnomocnictwo nie obejmuje umocowania do reprezentowania skarżących w zakresie odpowiadającym przedmiotowi niniejszej sprawy. Nie sposób zatem uznać, aby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu pełnomocnictwa zostało wykonane prawidłowo. Jednocześnie należy uwzględnić, że w sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik skarżących nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez nieprzedłożenie pełnomocnictwa, Sąd nie ma obowiązku wzywać samych skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi (tak postanowienie NSA z 30 sierpnia 2022 r., II OZ 459/22). Skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżących, to Sąd pierwszej instancji, w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. prawidłowo wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nie jest zobowiązany z uwagi na nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania samych skarżących do podpisania środka zaskarżenia. Wezwanie skarżących do podpisania skargi osobiście prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają. Posiadanie profesjonalnego pełnomocnika ma być dla strony korzyścią ze względu na posiadaną przez tego pełnomocnika wiedzę i doświadczenie zawodowe, a nie dlatego, że stwarza dla sądu dodatkowe obowiązki względem obowiązków wobec stron, które takiego pełnomocnika nie mają (postanowienie NSA z 5 lipca 2022 r., II OZ 403/22 oraz postanowienia z dnia 23 maja 2017 r., II GZ 367/17 i z dnia 28 lipca 2021 r., II OZ 422/21). W świetle powyższego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych. O zwrocie wpisu Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.