II SAB/Lu 157/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Gapski po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

M. B. (dalej jako: skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona za pośrednictwem systemu e-doręczeń. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2026 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie skargi (wraz z załącznikami) przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu, podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, wskazanie adresu do doręczeń elektronicznych – adresu skrzynki ePUAP, obejmującego również rozszerzenie stanowiące nazwę skrzynki, podanie numeru PESEL skarżącej – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto została również wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej na adres pocztowy wynikający z treści skargi, skarżąca odebrała je osobiście w dniu 14 lipca 2026 r. (k. 19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a także oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Dodać należy, że skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej organu (art. 54 § 1a p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 155 ust. 7 ustawą z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. 2026 r. poz. 6; dalej jako: u.d.e.) sądy są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Dopiero więc od tej daty wejdzie w życie art. 96 pkt 8 u.d.e. nowelizujący brzmienie art. 54 § 1a p.p.s.a., w konsekwencji czego możliwe będzie wniesienie skargi w postaci elektronicznej na adres do doręczeń elektronicznych organu. Z przepisów p.p.s.a. (art. 12b ust. 1, art. 49a, art. 54 § 1a) wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego następuje na elektroniczną skrzynkę podawczą, czyli w trybie ustawy o informatyzacji, a więc dotyczącej funkcjonowania platformy ePUAP. Z uwagi na okoliczność, że skarga (w formie elektronicznej) nie została wniesiona do elektronicznej skrzynki podawczej organu (tj. poprzez platformę ePUAP – zgodnie z art. 54 § 1a p.p.s.a.), organ nie mógł przekazać jej w postaci dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej sądu. W konsekwencji skarga została przekazana do sądu w formie, która uniemożliwia weryfikację podpisu elektronicznego, którym opatrzono skargę. Z powyższych względów sąd stwierdziwszy braki skargi w powyższym zakresie wezwał skarżącą do ich uzupełnienia. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W przedmiotowej sprawie skarżąca w skardze nie podał swojego numeru PESEL i w związku z powyższym została wezwana do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w kwocie 100 zł, zatem została wezwana do usunięcia braku fiskalnego pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia wskazanych powyżej braków formalnych skargi doręczono skarżącej w dniu 14 lipca 2026 r., a zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie wraz z końcem dnia 21 lipca 2026 r. Wobec powyższego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.