II SAB/Lu 152/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 152/22 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Lu 152/22 w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania.

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Z. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Odpis sentencji wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 4 stycznia 2023 r. (k. 35 akt sądowych). Pismem datowanym na dzień 10 stycznia 2023 r., nadanym w tym samym dniu w placówce operatora pocztowego (k. 37 akt sądowych), skarżący wystąpił o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania na jego rzecz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanego przepisu wyraźnie wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi oraz po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo, że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a., rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów (art. 210 p.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu I instancji uwzględniającego skargę (art. 200 w związku z art. 145-150 p.p.s.a.) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej (uwzględniającego tę skargę - art. 203 p.p.s.a. oraz ją oddalającego - art. 204 p.p.s.a.). Zatem przepis art. 209 p.p.s.a., wprowadza zamknięty katalog rodzajów orzeczeń sądów administracyjnych, które powinny zawierać rozstrzygnięcie o kosztach. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem rozstrzygnięcia jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wobec stwierdzenia, że w sprawie nie zachodzi bezczynność organu, Sąd zastosował dyspozycję art. 151 p.p.s.a. i skargę oddalił. Brak jest przy tym jakiegokolwiek przepisu prawnego, który nakazywałby w przypadku oddalenia skargi na bezczynność organu, zamieszczania w wyroku dodatkowego orzeczenia, które Sąd powinien zamieścić z urzędu. W związku z powyższym, nie zostały spełnione przesłanki do uzupełnienia wyroku o których stanowi art. 157 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie wskazane uwagi, wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania jako niezasadny, nie podlega uwzględnieniu. Na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.